Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΟΜΟΓΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ (ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ) ΑΠΟ “ΟΛΟΥΣ” ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ (ΠΑΛΙΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ)

Παρακολουθώ τις απόψεις των πολιτικών κομμάτων και των αρχηγών τους (τελευταία είχα την ευκαιρία να ακούσω άμεσα και δια ζώσης κάποιους από αυτούς) για την οικονομία της χώρας και διαπιστώνω τα εξής:

1. Ομογενοποίηση ΟΛΩΝ (σε κάποιο βαθμό ακόμη και αυτού του ΚΚΕ) υπό τις "Ορθόδοξες (mainstream)" οικονομικές θεωρίες, ή αλλιώς "κυρίαρχες οικονομικές θεωρίες", οι οποίες έχουν αναπτυχθεί και εξελιχθεί με βάση την νεοκλασική οικονομική σκέψη (εν πολλοίς επηρεασμένη σήμερα και από κεϋνσιανές αντιλήψεις).

Στην ουσία βασίζεται στην ανάλυση στατιστικών στοιχείων και την μελέτη της ανθρώπινης λήψης αποφάσεων βασιζόμενες στην τάση για απεριόριστη αύξηση επιθυμιών υπό συνθήκες σπανιότητας πόρων.

Κι εκεί βασίζεται η όλη ανάλυση και εξαγωγή συμπερασμάτων.

2. «Ετερόδοξες» οικονομικές θεωρίες υπάρχουν αρκετές, όπως ο σοσιαλισμός, ο μαρξισμός και τα μετακεϋνσιανά οικονομικά, συμπεριφορικές θεωρίες, καθώς και εκείνες που συνδέονται με τη ριζοσπαστική οικονομία της ελεύθερης αγοράς όπως η αυστριακή σχολή κλπ..

Δεν υπάρχει βέβαια κάποιος κοινός παρoνομαστής μεταξύ αυτών των διαφόρων προσεγγίσεων, πέρα από τη διαφωνία τους με την κυρίαρχη προσέγγιση, και συχνά είναι άμεσα αντίθετες η μία με την άλλη μεταξύ τους στις υποθέσεις, τα ερευνητικά προγράμματα και τα συμπεράσματά τους, πολύ ή και περισσότερο μάλιστα απ' ό,τι αντιτίθενται στα κυρίαρχα οικονομικά.

Οι ετερόδοξοι οικονομολόγοι συχνά χρησιμοποιούν ερευνητικές μεθόδους και εργαλεία που προέρχονται από άλλους κλάδους, όπως η ψυχολογία, η κοινωνιολογία, η ανθρωπολογία, οι φυσικές επιστήμες περιβάλλοντος κλπ.

3. Το θετικό και σημαντικό με τα ετερόδοξα οικονομικά είναι ότι μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη νέων ιδεών, προκαλώντας για βελτίωση των καθιερωμένων σχολών οικονομικής σκέψης.

Ετερόδοξες θεωρίες όπως η "Αυστριακή θεωρία του επιχειρηματικού κύκλου (ABCT)" και η "Υπόθεση της χρηματοοικονομικής αστάθειας" του Μίνσκι αναδείχθηκαν σημαντικές κατά τη διάρκεια της "Μεγάλης Ύφεσης" στις ΗΠΑ το 2008-2009 (για τη φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ και την επακόλουθη παγκόσμια οικονομική κρίση), την οποία απέτυχαν οι κυρίαρχες θεωρίες να προβλέψουν και να αντιμετωπίσουν. Παρείχαν μάλιστα ισχυρές εξηγήσεις και πρότειναν διορθωτικά μέτρα, που δεν έκαναν οι κυρίαρχες θεωρίες.

4. Ριζοσπαστικές ετερόδοξες προσεγγίσεις , όπως τα συμπεριφορικά οικονομικά, έχουν γίνει ευρέως πλέον αποδεκτές μεταξύ των κυρίαρχων οικονομολόγων και πολιτικών τις τελευταίες δεκαετίες.

Μάλιστα πολλά βραβεία Νόμπελ έχουν απονεμηθεί για την μελέτη τους που την εποχή της αρχικής δημοσίευσης όταν θεωρούνταν ετερόδοξα, και τελικά πολλές θέσεις τους επηρέασαν σημαντικά την mainstream αντίληψη της οικονομίας.

5. Το εξαιρετικά θετικό με τις ετερόδοξες ιδέες συνεπώς είναι ότι θέτουν υπό δοκιμασία αμφισβητώντας το υπάρχον ρεύμα της οικονομικής σκέψης, βελτιώνοντας το τελικά, σε μια διαδικασία που περιγράφεται επιστημολογικά από τον Thomas Kuhn ως "Αλλαγή Παραδείγματος".

6. Η κυριαρχία στις οικονομικές πολιτικές της Ελλάδος του ΔΝΤ και η δέσμευση των μνημονίων, δεν μας επιτρέπει να ξεφύγουμε από την δογματική αντίληψη των ορθόδοξων οικονομικών.

Ελάχιστο περιθώριο για ευελιξία υπάρχει από τις κυβερνήσεις αλλά και ελάχιστη επιθυμία να υπερβούν τις καθηλωτικές πολλές φορές πρακτικές του κυρίαρχου μοντέλου.

Και όλα εξαντλούνται θεωρητικά υπό την καταχρηστική ρητορική αξιοποίηση (χωρίς να εφαρμόζεται αποτελεσματικά στην πράξη) της έννοιας της "συμπερίληψης (inclusion)" .

8. Οι τεχνολογικές εφαρμογές και η βελτίωση των στατιστικών μεθόδων που αναγκαστικά προωθούνται στην δημόσια διοίκηση (και την κρατική οικονομική διαχείριση) είναι ένα λειτουργικό πεδίο βελτίωσης κυρίως των δημοσιονομικών στοιχείων και των φορολογικών εσόδων, αλλά λίγο αγγίζουν τα την παραγωγική δυνατότητα και την απόδοση της οικονομίας, τις επενδύσεις, τα συμπεριφορικά στοιχεία και τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, με βασικές πτυχές την μη δίκαιη πρόσβαση σε πόρους, την κακή κατανομή και ενάσκηση της εξουσίας, την προβληματική σχέση εκπαίδευσης και εργασίας και τις αυξανόμενες μεγάλες κοινωνικές ανισότητες.

ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ

Όταν λοιπόν ακούω τους αρχηγούς των κομμάτων εξουσίας, παλιούς και νέους, να ομογενοποιούν τον λόγο τους και να καλύπτουν την αντιπολιτευτική τους πολιτική προβάλλοντας μικρές παραλλαγές της ίδιας δογματικής mainstream οικονομικής αντίληψης,

παύω να ελπίζω για σημαντικές αλλαγές και βελτιώσεις που να απευθύνονται στο άμεσο υποκείμενο της πολιτικής:

ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ στην κοινωνία αυτής της χώρας (ατομικά και συλλογικά).

ΣΗΜ: Η επιπολαιότητα Βαρουφάκη και η παρελκυστική/καταστροφική του επιρροή στον ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία την κρίσιμη περίοδο των διαπραγματεύσεων με την τρόϊκα σε συνδυασμό με τις περιορισμένες κυβερνητικές ικανότητες του ΣΥΡΙΖΑ λόγω έλλειψης πολλών ικανών στελεχών, απαξίωσε κάθε έννοια ετερόδοξης προσέγγισης για την οικονομία.

Και σήμερα, όποιος τολμήσει να μιλήσει για τα λάθη και τις αδυναμίες του ορθόδοξου δογματικού μοντέλου δέχεται την μήνιν όλου του «κατεστημένου» οικονομικού κόσμου της χώρας.

Πλην όμως κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει με τα ορθόδοξα εργαλεία οικονομικής ανάλυσης, γιατί ενώ τα νούμερα βελτιώνονται (εφόσον προβάλλονται αληθώς και όχι ωραιοποιημένα επικοινωνιακά), εν τούτοις η χώρα είναι στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης όσον αφορά την ευημερία των πολιτών της αλλά και κάτω από τον μέσο όρο σε πολλούς άλλους κοινωνικούς και οικονομικούς δείκτες.

 ΘΕΤΙΚΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΣ/ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

– Η ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΗΕ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ

Ιδιαίτερης σημασίας είναι το ψήφισμα της ΓΣ/ΟΗΕ του ΟΗΕ με το οποίο:

1. Αποφασίζει ότι το Κράτος της Παλαιστίνης πληροί τις προϋποθέσεις για να γίνει μέλος των Ηνωμένων Εθνών σύμφωνα με το άρθρο 4 του Χάρτη και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να γίνει δεκτό ως μέλος των Ηνωμένων Εθνών.

2. Κατά συνέπεια, συνιστά στο Συμβούλιο Ασφαλείας να επανεξετάσει ευνοϊκά το θέμα, υπό το φως αυτής της αποφασιστικότητας και της συμβουλευτικής γνώμης του Διεθνούς Δικαστηρίου της 28ης Μαΐου 1948, και σε αυστηρή συμμόρφωση με το άρθρο 4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

3. Αποφασίζει, κατ’ εξαίρεση και χωρίς να δημιουργεί προηγούμενο, να υιοθετήσει τις λεπτομέρειες που ορίζονται στο παράρτημα του ψηφίσματος για τη συμμετοχή του Κράτους της Παλαιστίνης στις συνόδους και τις εργασίες της Γενικής Συνέλευσης και των διεθνών διασκέψεων που συγκαλούνται υπό την αιγίδα της Συνέλευσης ή άλλων οργάνων των Ηνωμένων Εθνών καθώς και σε διασκέψεις των Ηνωμένων Εθνών

4. Μέσα στα άλλα σημαντικά που αναφέρει υπάρχει και το εδαφικό ζήτημα (διατήρηση της εδαφικής ενότητας, γειτνίασης και ακεραιότητας όλων των Κατεχόμενων Παλαιστινιακών Εδαφών, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, την ανάγκη απόσυρσης του Ισραήλ από τα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ που επιβεβαιώνουν το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στο ανεξάρτητο κράτος της Παλαιστίνης, επιβεβαιώνοντας την αρχή, σύμφωνα με τον Χάρτη, του απαραδέκτου της βίαιης απόκτησης εδάφους).

Η Ελλάδα μαζί με άλλες 143 χώρες υπερψήφισε την απόφαση. Συνολικά στον ΟΗΕ εκπροσωπούνται 193 ( 9 χώρες ψήφισαν κατά: η Αργεντινή, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία, η Μικρονησία, το Ναούρου, η Παπούα Νέα Γουινέα, το Παλάου, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ) – ενώ 25 χώρες απείχαν από την ψηφοφορία.

Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥ ΠΡΕΣΒΗ

Όπως και στο παρελθόν ο Ισραηλινός πρέσβης προέβη σε τεράστια απρέπεια από το βήμα του ΟΗΕ, όπου επιδεικτικά κατέστρεψε τον καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ με απαράδεκτες δηλώσεις.

Δυστυχώς για το Ισραήλ η συμπεριφορά αυτή προσβάλλει όλες τις χώρες μέλη και επιβαρύνει την διεθνή υπόσταση του χάνοντας πολλά διεθνή ερείσματα.΄

Σε κάθε περίπτωση, εάν δεν αρέσει στο Ισραήλ ο τρόπος που λειτουργεί ο ΟΗΕ, όπως δηλώνει η καταστροφή δια του πρέσβη της συμβολικά και επιδεικτικά από το βήμα του καταστατικού του, ας κάνει αίτημα διαγραφής του από τον ΟΗΕ.

 ΤΟ ΚΑΡΟΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΣΤΙΓΙΟ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ

Μία κύρια προσέγγιση που χρησιμοποιείται με ρεαλισμό στις διεθνείς σχέσεις είναι γνωστή ως η θεωρία «καρότου και μαστιγίου» που εφαρμόζεται με μεγάλη επιτυχία σε επαναλαμβανόμενες σχέσεις μεταξύ των δύο δρώντων.

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, υπάρχουν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για τον έλεγχο της συμπεριφοράς κάποιου:

1) Ενθάρρυνση κάποιου από τον αντίπαλο, ο οποίος του παρέχει κάποιου είδους ανταμοιβή (ένα καρότο) για μια ευνοϊκή συμπεριφορά.

2) Υποκίνηση κάποιου να συμμορφωθεί με την επιθυμητή για τον αντίπαλο συμπεριφορά, υπό το φόβο της τιμωρίας του (μαστίγιο) εάν δεν συμμορφωθεί.

Σύμφωνα δε με την θεωρία εγγενών κινήτρων των Richard Ryan και Edward Deci, οι άνθρωποι τείνουν να κάνουν μια συγκεκριμένη πράξη όταν την θεωρούν εσωτερικά ανταποδοτική είτε όταν με αυτήν ελαφρύνουν τις βασικές φοβικές τους τάσεις.

Όμως τα κίνητρα των κρατών πέραν των εγγενών κινήτρων των ηγετών τους, εμπίπτουν στην κατηγορία των εξωγενών κινήτρων, που βασίζονται εν πολλοίς στα ζωτικά συμφέροντα.

Όπως δε υποστήριζε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ: «δεν έχουμε μόνιμους φίλους, δεν έχουμε μόνιμους εχθρούς, μόνο διαρκή συμφέροντα».

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΑΡΟΤΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΜΑΣΤΙΓΙΟ

Στις σχέσεις μας με την Τουρκία, τα “καρότα” έχουν μεταμφιεστεί σε πολλές διπλωματικές μορφές, μεταξύ των οποίων και ο ήρεμος διάλογος, η οικονομική διπλωματία αλλά και η στρατιωτική διπλωματία, με την ικανοποίηση που μας παρέχεται ότι έχουμε ηρεμία, ότι προλαμβάνουμε κρίσεις, ότι δεν υπάρχουν παραβιάσεις και προκλήσεις από τον “ισχυρό” στο πεδίο (προσέξτε, στο δικό μας εν πολλοίς πεδίο).

Το “μαστίγιο”, από την άλλη πλευρά, είναι η αμετακίνητη πολιτική διεκδικήσεων της Τουρκίας, η οποία δηλώνεται ξεκάθαρα με την απαγόρευση ανάληψης εκ μέρους μας οιασδήποτε πρωτοβουλίας, υπό την Τουρκική απειλή επανέναρξης των παραβιάσεων και των επιθετικών προκλήσεων, καταπάτησης κυριαρχίας και κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, στο δικό μας αποκλειστικά πεδίο ενάσκησής τους.

Κλασσική πολιτική καρότου και μαστίγιου εκ μέρους της Τουρκίας και μάλιστα πολύ επιτυχημένης εκ του αποτελέσματος.

Γιατί μετά την υπογραφή της διακήρυξης των Αθηνών (όπου συμφωνήθηκε ότι "τα Μέρη δεσμεύονται να απέχουν από κάθε δήλωση, πρωτοβουλία, ή ενέργεια που θα μπορούσε να υπονομεύσει ή να απαξιώσει το γράμμα και το πνεύμα της Διακήρυξης ή να θέσει σε κίνδυνο τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή τους"), η Τουρκία θέτει άμεσα τις κόκκινες γραμμές σε κάθε ενέργειά μας στο Αιγαίο, απαιτώντας να διαπραγματευόμαστε μαζί της για όλα, όπως ξεκάθαρα τονίσθηκε για τα θαλάσσια πάρκα.

Και μάλιστα πριν πάει ο Π/Θ στην Άγκυρα, ο Ερντογάν, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή, έθεσε εκ νέου και σαφώς όλες τις διεκδικήσεις στο τραπέζι, (τις διεύρυνε μάλιστα μιλώντας για Τουρκική ομογένεια όχι μόνο στην Θράκη και στα Δωδεκάνησα αλλά και στην Θεσσαλονίκη και συμβολικά έκανε και την Μονή της Χώρας τζαμί για να μην ξεθαρρέψουμε), και απαιτεί να συζητήσουμε όλα τα ζητήματα πακέτο διμερώς.

Από την πλευρά μας, προσπαθήσαμε να αποτρέψουμε την Τουρκία να κάνει έρευνες στην Κύπρο και στην υφαλοκρηπίδα μας , με τις κυρώσεις που είχαμε επιτύχει να τεθούν εις βάρος της Τουρκίας από την ΕΕ και με την εκτεταμένη αποτροπή μας της αμυντικής συμμαχία μας με την Γαλλία. ‘

Όμως μόνοι μας ακυρώσαμε τις προσπάθειες αυτές, από την στιγμή που αποδεχθήκαμε την διμερή επανέναρξη των διαλόγων χωρίς την διαμεσολάβηση τρίτων.

Και φυσικά οι τρίτοι έκαναν πίσω και μας άφησαν μόνους (ανακουφισμένοι που τους απαλλάξαμε από τις ευθύνες και υποχρεώσεις τους).

Σημειωτέον ότι αυτό ακριβώς συμφωνήσαμε με την διακήρυξη των Αθηνών: «Τα Μέρη θα προσπαθήσουν να επιλύσουν οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο, μέσω απευθείας διαβουλεύσεων μεταξύ τους ή με άλλα μέσα αμοιβαίας επιλογής, όπως προβλέπεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

1) Είμαστε ικανοποιημένοι ως προς το φοβικό μας σύνδρομο ότι δεν παραβιάζει τον ΕΕΧ και δεν δρα η Τουρκία επιθετικά, δεσμευόμενοι ότι δεν έχουμε οιαδήποτε αυτοβουλία σε χώρους κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, αλλά υποκείμεθα πάντα στον έλεγχο της.

2) Και ναι μεν μπορεί να είναι ευνοϊκή προς το παρόν η ηρεμία στο πεδίο, όμως δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε εφησυχασμό, ούτε να αφήσουμε τα φοβικά σύνδρομα να μας οδηγήσουν σε παθητική αποδοχή της πολιτικής καρότου και μαστιγίου,

3) Αλλά να εκμεταλλευθούμε πλήρως τον χρόνο για να ενισχυθούμε αμυντικά αλλά και στους άλλους συντελεστές ισχύος της χώρας.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ EUROVISION

Πολλές και διαφορετικές οι δράσεις των καλλιτεχνών και μη καθώς και του κοινού στην συνέντευξη τύπου αλλά και καθ όλη την διάρκεια του Φεστιβάλ.

Δεν θα ασχοληθώ ούτε με τις δράσεις της Σάττη ούτε με του Ολλανδού αφού είναι προσωπικές εκφράσεις του καθενός ανάλογα με την κουλτούρα του την διάνοιά του και τις ευαισθησίες του.

Ας δούμε όμως την ηθική και ουσιαστική βάση των δράσεων και αντιδράσεων.

Προσωπικά έχω ταχθεί δημόσια με άρθρα και συνεντεύξεις και σε συζήτηση με τον Ισραηλινό πρέσβη κατά της παραβίασης του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου από το Ισραήλ εναντίον των αμάχων στην Γάζα.

Και έχω επικροτήσει τις ενέργειες του ΔΠΔ αλλά και του ΔΔΔ για τις παραβιάσεις αυτές.

Όσον αφορά το φεστιβάλ, δεν μπορεί κάποιος από την μία να θεωρεί ως εκπρόσωπο του Ισραήλ μία τραγουδίστρια 20 χρονών σε μία συνέντευξη τύπου και να την λοιδορεί, ενώ ταυτόχρονα δεν αντιλαμβάνεται ότι εάν αποδεχθεί το προηγούμενο θα πρέπει να αποδεχθεί ότι κι αυτός εκπροσωπεί μία χώρα. Και ότι εκεί βρίσκεται επειδή του έδωσε την δυνατότητα και την ευκαιρία η χώρα του να συμμετάσχει και ότι ναι μεν δεν κάνει εξωτερική πολιτική αλλά δεν λειτουργεί χωρίς συμβατικούς περιορισμούς οι οποίοι ήταν-είναι γνωστοί κι επιβεβαιώθηκαν κατά την διάρκεια του φεστιβάλ.

Προσωπικά θεωρώ το φεστιβάλ ήσσονος σημασίας από καλλιτεχνικής πλευράς, αλλά δεν απαξιώνω τον πολυεθνικό-πολυπολιτισμικό και διασκεδαστικό χαρακτήρα του, τεράστιας επίσης ακροαματικότητας, ιδιαίτερα στους νέους.

Εάν κάποιος από τους συμμετέχοντες θα ήθελε να διαμαρτυρηθεί για τις παραβιάσεις του ανθρωπιστικού δικαίου από το Ισραήλ, θα μπορούσε είτε να απέχει από φεστιβάλ δηλώνοντας δημόσια κι έμπρακτα την ενσυναίσθητη υποστήριξή του στα θύματα της σύγκρουσης αυτής, είτε να πάρει το κόστος του κινδύνου αποκλεισμού του και των οιωνδήποτε συμβατικών συνεπειών, με μία ξεκάθαρη τοποθέτηση/δήλωση υποστήριξης κατά την διάρκεια του φεστιβάλ.

Γκριμάτσες, αφελή παιχνιδάκια και είπα ξείπα για να μην αποκλειστώ κλπ, ελάχιστα προσφέρουν τόσο στον σκοπό της δράσης αυτής και ακόμη χειρότερα απαξιώνουν την ίδια την ποιότητα των αντιδράσεων, που δεν αναφέρονται πλέον στις παραβιάσεις και τα θύματα αλλά επικοινωνιακά και μόνο στον ίδιο τον καλλιτέχνη.

Όλες οι αντιδράσεις:

5Γιώργος Τσουτσάνης, Sophia Vamvaka και 3 ακόμη

 Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΡΑΜΑ ΣΕ ΘΕΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΦΩΝΙΑ

Στην συνέχεια του θέματος που έχει δημιουργηθεί με τον Ράμα και την επίσκεψή του στην Ελλάδα την κρίσιμη προεκλογική περίοδο πριν τις ευρωεκλογές, ας δούμε τα στοιχεία που υπάρχουν:

1. Οι εκλογές στην Αλβανία θα γίνουν τον Ιούνιο του 2025, δηλαδή ένα και πλέον χρόνο από σήμερα. Συνεπώς δεν υπάρχει κανένας λόγος επείγοντος για τον Ράμα ώστε να έλθει ΤΩΡΑ (προεκλογική περίοδο για την χώρα μας) για να μιλήσει στους Αλβανούς που διαμένουν και εργάζονται στην χώρα μας.

Πόσο μάλλον όταν δεν το έχει κάνει σε καμία άλλη χώρα.

2. Ο Υπουργός Εξωτερικών κος Γεραπετρίτης υποστήριξε ότι είναι δικαίωμά του (γενικά και χωρίς προϋποθέσεις) να έλθει ανεπίσημα στην χώρα μας.

Μάλλον θεωρεί ότι μιλάει σε ανίδεους.

Έχει το δικαίωμα (θεσμικά κατοχυρωμένο μεν υπό αίρεση δε, εφόσον συντρέχουν άλλο λόγοι εθνικής ασφάλειας) ανεπίσημα ως πολίτης τρίτης χώρας εκτός συνθήκης Σένγκεν να έλθει στην χώρα μας, εφόσον πληροί όμως ορισμένα κριτήρια, με πρώτο ότι πρέπει να έχει στοιχεία ταυτότητας με βιομετρικά χαρακτηριστικά.

Τότε ναι μπορεί να μπει χωρίς βίζα στην χώρα μας για 90 ημέρες . Και μπορεί να διακινηθεί ελεύθερα.

3. Όμως η συγκέντρωση ξένων υπηκόων για δημόσια πολιτική ομιλία εκ μέρους του δεν είναι ελεύθερο δικαίωμα αλλά υπόκειται στην απαίτηση αιτήματος από την πλευρά του και την έγκριση από τις αρμόδιες δημόσιες αρχές και το Υπουργείο Εσωτερικών.

4. Το αίτημα θα πρέπει να είναι αρκούντως αιτιολογημένο και οπωσδήποτε ότι επέλεξε να κάνει δημόσια προεκλογική ομιλία (ένα και πλέον χρόνο πριν από τις εκλογές στην χώρα του) σε προεκλογική μάλιστα περίοδο στην Ελλάδα, δεν φαίνεται αρκούντως ορθολογικό.

5. Έκανε ένα τεράστιο ατόπημα παρέμβασης στην εσωτερική πολιτική της Ελλάδος δηλώνοντας: «Μου προκαλεί έκπληξη να ακούω τις δηλώσεις της ελληνικής αντιπολίτευσης, ενώ μπορώ να κατανοήσω πλήρως την οπτική που μεταφέρει ο Έλληνας πρωθυπουργός. Η έντονη αντίθεση στις απόψεις για το ίδιο θέμα ρίχνει φως στο γιατί κάποιοι είναι στην αντιπολίτευση ενώ σε άλλους ανατίθεται η διακυβέρνηση από τον λαό».

6. Κύριε Ράμα αφενός είναι ΔΙΚΑΙΩΜΑ της αντιπολίτευσης να εκφράζει την αντίθεση της στις επιλογές της κυβέρνησης σε μία φιλελεύθερη δημοκρατία, αφετέρου δεν έχεις κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνεις με τόσο θρασύ τρόπο στις εσωτερική πολιτική μιας ξένης χώρας.

7. Και αντί να ακούσουμε την Κυβέρνηση να βάζει όρια στον Ράμα για την απρέπεια αυτή, χαίρεται που έχει την υποστήριξή του με το απαξιωτικό σχόλιο έναντι της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας μας.

Κανένας σεβασμός στους θεσμούς της χώρας μας από τον Π/Θ και τον Υπουργό Εξωτερικών που ποίησαν την νήσσαν χαιρέκακα.

8. Αλλά "κοντός ψαλμός αλληλούια" όπως λένε, πολύ σύντομα θα εισπράξει η κυβέρνηση την θρασύτητα του Ράμα και τότε ας μην περιμένει καμία στήριξη από θεσμούς που σήμερα αφήνει να λοιδορούνται από ξένους, που δρουν υστερόβουλα όπως ο Ράμα.

 ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ - ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΑΠΟ "ΠΛΟΙΟ ΣΕ ΠΛΟΙΟ" ΣΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΥΔΑΤΑ

Πολλές φορές έχω αναφερθεί με στοιχεία, για την περιορισμένη αποτελεσματικότητα των κυρώσεων προς την Ρωσία.

Και μάλιστα όπως δείχνουν επίκαιρα στοιχεία, η Ρωσία σε ότι αφορά τα ορυκτά καύσιμα έχει καταφέρει να ξεπερασει τους περιορισμούς των κυρώσεων, όχι μόνο σε νέες αγορές και συμφωνίες (Κίνα, Ινδία, Ασιατικές χώρες κλπ) αλλά και με χώρες που έχουν αποδεχθεί το καθεστώς των κυρώσεων όπως είναι π.χ. η Τουρκία.

Πολλές δε χώρες της ΕΕ, ενώ επιφανειακά τάσσονται υπέρ του καθεστώτος των κυρώσεων, εν τούτοις αποδέχονται τις παράνομες πρακτικές μεταφοράς που έχει καταφέρει η Ρωσία και το παγκόσμιο δίκτυο μεταφορών να εγκαθιδρύσουν, νομιμοποιώντας τεχνηέντως το μεταφερόμενα ορυκτά καύσιμα.

Ένας από τους πιο συνήθεις τρόπους είναι το "ship to ship transfer". Μεταφορές δηλαδή του πετρελαίου στα διεθνή ύδατα από ένα πλοίο σε άλλα μικρότερα και με διαφορετικές σημαίες (ή το αντίθετο) έτσι ώστε να «νομιμοποιηθεί» το φορτίο και να γίνει αποδεκτό από τις χώρες που το λαμβάνουν, χωρίς να φαίνεται ότι αποδέχονται την παραβίαση των κυρώσεων.

Τελευταία αποκαλύφθηκε από ξένους δημοσιογράφους, ότι επί ένα και πλέον χρόνο κάτι τέτοιο συμβαίνει στον Λακωνικό Κόλπο έξω από τα 6 νμλ (χωρικά μας ύδατα).

Κι ενώ είχε δημοσιευθεί και στο παρελθόν η πρακτική αυτή, εν τούτοις οι Ελληνικές αρχές δεν έκαναν τίποτε, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι επειδή είναι στα διεθνή ύδατα, δεν δικαιούνται και δεν μπορούν να δράσουν.

Σημειωτέον είναι ότι η Ελλάδα η Κύπρος και η Μάλτα αντέδρασαν με διπλωματικές πιέσεις ώστε να μην αποτελεί μέρος του 6ου πακέτου κυρώσεων η μεταφορά ρωσικού πετρελαίου από δεξαμενόπλοια χωρών της ΕΕ.

Η Κύπρος μάλιστα είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα ασκούσε βέτο σε σε αυτό το πακέτο κυρώσεων εάν περιλάμβανε την απαγόρευση για τα δεξαμενόπλοια.

Και αυτό γιατί τα δύο πέμπτα των στόλων δεξαμενόπλοιων ανήκουν σε εφοπλιστές από Ελλάδα και Κύπρο.

Το επιχείρημα ήταν ότι οι πλοιοκτήτριες εταιρείες δεσμεύονται από συμφωνίες ναύλωσης και ότι μία τέτοια απαγόρευση μεταφοράς πετρελαίου θα απειλούσε την οικονομική τους ύπαρξη, με δεδομένες μάλιστα τις τεράστιες επενδύσεις που είχαν γίνει πριν από το ξέσπασμα του πολέμου σε πλοία κατάλληλα για τη μεταφορά LNG λόγω της αυξημένης ζήτησης.

Μόνο ο όμιλός Αγγελικούση δήλωσε ότι για ηθικούς λόγους τα δεξαμενόπλοιά του δε θα χρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά ρωσικού φορτίου.

Εκτεταμένη έρευνα ομίλων ανεξάρτητων δημοσιογράφων (Ιnvestigate Europe και Reporters United) δημοσίευσαν στοιχεία που δείχνουν ότι Έλληνες και Ευρωπαίοι εφοπλιστές συνεχίζουν να μεταφέρουν ρωσικά καύσιμα παρά τις κυρώσεις και το εμπάργκο που έχει επιβληθεί στο ρωσικό πετρέλαιο από τις 5 Δεκεμβρίου του 2022.

Είναι δε γεγονός ότι η ΕΕ εξακολουθεί να καλύπτει κατά 25-30% τις ανάγκες της σε πετρέλαιο από την Ρωσία, με διάφορους τρόπους.

ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΜΕ "STS TRANSFER" ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΣΥΜΒΕΙ

Στο παρελθόν έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις υπέρβασης των κυρώσεων που επιβλήθηκαν σε χώρες όπως το Ιράκ το Ιράν και η Ροδεσία, με την διαδικασία "ship to ship transfer" στα διεθνή ύδατα, από ναυτιλιακές εταιρείες .

Στην συγκεκριμένη περίπτωση της Ρωσίας, η ίδια η Ρωσία έχει ενισχύσει τον στόλο αυτόν των μικρότερων πλοίων μεταφοράς ("γκρίζων πλοίων") με διαφορετικές «επικίνδυνες» σημαίες χωρών, για να ξεπεράσει τους περιορισμούς των κυρώσεων.

Συγκεκριμένα έχει δημιουργήσει ένα στόλο 1400 περίπου τέτοιν "γκρίζων" πλοίων, γηρασμένων και «επικίνδυνων» εν πολλοίς, που κάνουν αυτές τις μεταφορές σε διεθνή ύδατα.

Και τα διεθνή ύδατα πέριξ της Ελλάδος (λόγω της μικρής έκτασης χωρικών υδάτων-6 νμλ - σε ανοικτούς κόλπους, όπου είναι καλές οι καιρικές συνθήκες) είναι ο ιδανικός σταθμός μεταφοράς του Ρωσικού πετρελαίου από την Μαύρη θάλασσα σε μικρότερα η μεγαλύτερα πλοία (με «επικίνδυνες σημαίες») και εκείθεν σε λιμάνια όλου του κόσμου, με άλλα βεβαιωτικά που «νομιμοποιούν» το φορτίο, υπερβαίνοντας έτσι το καθεστώς των κυρώσεων (το ίδιο σε μικρότερη κλίμακα συμβαίνει και στην Θέουτα της Ισπανίας).

Η Αυστραλία, ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες έστειλαν στον ΙΜΟ κοινή αναφορά που εγείρει ανησυχίες για το παγκόσμιο καθεστώς ευθύνης και αποζημίωσης που σχετίζεται με την αύξηση των μεταφορών από πλοίο σε πλοίο (με γηρασμένα και επικίνδυνα πλοία μεταφοράς και αμφισβητούμενη σημαία, καλούμενα και «γκρίζα πλοία» ) στον ανοιχτό ωκεανό, όπου μπορούν να δημιουργηθούν τεράστια ατυχήματα καταστροφικά για το περιβάλλον.

Η περιβαλλοντική αυτή απειλή (Pollution) υπόκειται στους περιορισμούς και ελέγχους που μπορεί να εφαρμοσθούν στα διεθνή ύδατα σύμφωνα με περιφερειακές/τοπικού χαρακτήρα συνθήκες προστασίας, πέραν του ότι αυξάνονται οι κίνδυνοι ρύπανσης σε κοντινά παράκτια κράτη και απειλείται το καθεστώς κοινής ευθύνης και αποζημίωσης που ορίζεται στη σύμβαση αστικής ευθύνης του 1992 (Civil Liability Convention 1992) και στη σύμβαση του 1992 «Fund Convention and its supplementary fund protocol». Επίσης σύμφωνα με την UNCLOS μπορεί να ελεγχθούν οι σημαίες των πλοίων μεταφοράς για την νομιμότητά τους.

Η αναφορά υποστηρίζει επίσης ότι η αύξηση των επικίνδυνων για ρύπανση (pollution) μεταφορών από "πλοίο σε πλοίο" που γίνεται στα διεθνή ύδατα από τη Ρωσία υπονομεύει τη θεμελιώδη αρχή του καθεστώτος «ο ρυπαίνων πληρώνει» αφού αυτά τα «γκρίζα» πλοία και οι πλοιοκτήτες που εμπλέκονται δεν μπορούν να εντοπιστούν και να θεωρηθούν υπεύθυνοι για ζημίες που προκαλούνται η μπορεί να προκληθεί από την μεταφορά αυτή μεσοπέλαγα, ώστε να αποκαταστήσουν το περιβάλλον και να πληρώσουν αποζημιώσεις κλπ.

Επίσης η Αυστραλία, ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες καλούν τα κράτη σημαίας να διασφαλίσουν ότι τα δεξαμενόπλοια υπό τη σημαία τους τηρούν μέτρα που απαγορεύουν ή ρυθμίζουν νομίμως τις μεταφορές από "πλοίο σε πλοίο" και ότι τέτοια πλοία συμμορφώνονται περαιτέρω με το πνεύμα των απαιτήσεων ασφάλειας στις συμβάσεις του ΙΜΟ (και MARPOL) και εφαρμόζουν τα πρότυπα ασφαλούς ναυτιλίας ((και MARPOL) για να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο ρύπανσης από πετρέλαιο.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Η αντίδρασή μας για μία ακόμη φορά είναι κατώτερη των περιστάσεων.

Προσπαθούμε με τεχνάσματα να δώσουμε προσωρινή λύση για τα «μάτια του κόσμου», εγκαθιδρύοντας προσχηματικά NAVTEX (από την 1η έως τις 9 Μαΐου) στην συγκεκριμένη περιοχή του Λακωνικού κόλπου στα διεθνή ύδατα, ώστε να μην επιτρέπεται η ναυτιλιακή κίνηση στην περιοχή για λόγους ασφαλείας από τα γυμνάσια που θα κάναμε.

Το ερώτημα είναι :

Θα απαγορεύουμε έτσι συνεχώς την ναυτιλιακή κίνηση με εν ισχύ NAVTEX διαρκείας;

Αυτό είναι ενάντια στην ίδια την πολιτική μας έναντι της πάγιας ναυτιλιακής πολιτικής μας και της Τουρκίας.

Και φυσικά θα αποδυναμωθεί εφόσον δεν θα υπάρχει η δυνατότητα ελέγχου όλης της περιοχής από κρατικά μέσα.

Ή μήπως θα στήσουμε στο διηνεκές εκεί ένα πλοίο του Π.Ν για να δικαιολογούμε την διαρκή ισχύ της NAVTEX;

Η ακτοφυλακή/Λιμενικό επίσης δεν έχει αρμοδιότητα να δράσει καθ οιονδήποτε τρόπο στην συγκεκριμένη περιοχή.

1) ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ: Η μόνη μας άμεση και αποτελεσματική δυνατότητα θα ήταν να κάνουμε την χωρική μας θάλασσα 12 νμλ σε όλη την Πελοπόννησο και την Κρήτη. Και θα είχαμε εξαιρετική επιχειρηματολογία και υποστηρικτές στην ΕΕ και στις ΗΠΑ-Αυστραλία και Καναδά.

2) ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΚΌΛΠΩΝ ΜΕ ΓΡΑΜΜΕΣ ΒΑΣΕΩΣ: Η αμέσως καλύτερη λύση θα ήταν να κλείσουμε με γραμμή βάσεως τους Κόλπους της Ελλάδος (όσους έχουν άνοιγμα κάτω από 24 νμλ) αλλά και ιστορικούς κόλπους κι εκείθεν να μετρήσουμε την χωρική θάλασσα των 6 νμλ.

3) ΣΥΝΟΡΕΥΟΥΣΑ ΖΩΝΗ: Μία τρίτη λύση θα ήταν η εγκαθίδρυση συνορεύουσας ζώνης μέχρι ακόμη και 24 νμλ από τις ακτές μας, όπου θα είχαμε έτσι δικαιοδοσία για παράνομες πράξεις που γίνονται σε αυτήν την ζώνη. Αυτό θα μας έδινε την δυνατότητα να ελέγξουμε και την παράνομη διακίνηση ανθρώπων και ναρκωτικών το λαθρεμπόριο, τον κίνδυνο ρύπανσης κλπ.

Δυστυχώς δεν εκμεταλλευόμαστε έγκαιρα τις διεθνείς συγκυρίες για να ενισχύσουμε τα δικαιώματά μας.

Ο ΡΑΜΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Είναι ανήκουστο να επιβάλλει ο Ράμα την ημερομηνία ομιλίας του στους Αλβανούς που είναι στην Ελλάδα.

Αντί η κυβέρνηση να του ξεκαθαρίσει ότι θα του δώσει την άδεια μετά τις ευρωεκλογές, για προφανείς λόγους μη εμπλοκής του καθ' οιονδήποτε τρόπο σε αυτές, ανεχόμαστε τις πιέσεις του και του δίνεται η άδεια να έλθει και να μιλήσει όποτε αυτός θέλει.

Αυτή η υπερήφανη και αδέσμευτη εξωτερική πολιτική της Ελλάδας διολισθαίνει συνεχώς επικίνδυνα σε αβουλία και παθητικότητα (που κακώς προβάλλονται ως ευελιξία και διπλωματία).

ΣΗΜ: Ήμουν αντίθετος και στην συμπερίληψη του Μπελέρη στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ ως επικίνδυνο ημίμετρο. Είναι τεράστιο λάθος να μπλέκεις τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και τα συμφέροντα της χώρας με την κομματική επιβίωση και με προσωπικές ατζέντες.