Ο ''ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ'' ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΙΣ Ε.Δ.

  Αρκετοί από τους λόγους υπερβολικών εξόδων στις Ε.Δ. είναι  και οι εξής:
(1). Αυξημένα λειτουργικά έξοδα λόγω κακής οργάνωσης στα επιτελεία κυρίως και σε πολλές μονάδες που συντηρούνται για μη επιχιερησιακούς λόγους.
(2). Αυξημένα έξοδα που δεν αναφέρονται και δεν τα ξέρει ο κόσμος στα πλαίσια των κοινωνικών παροχών των Ενόπλων Δυνάμεων (κυρίως το ναυτικό και η Αεροπορία).
(3). Αυξημένα έξοδα λόγω κακού συστήματος προμηθειών (τρομερές καθυστερήσεις, αδυναμία πληρωμών άμεσα ώστε να επιτυγχάνονται οικονομίες κλίμακος, υπερτιμολογήσεις και γενικά μη εφαρμογή κριτηρίων ιδιωτικού τομέα στις προμήθειες)
(4) Έλειψη αξιοκρατίας σε κρίσιμες θέσεις για τις δαπάνες και απλά βόλεμα κάποιων οι οποίοι ούτε ικανότητες έχουν ούτε ενδιαφέρονται αντίθετα εξυπηρετούν μόνο τις πολιτικές σκοπιμότητες. (μπορώ να αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα σε άλλο ευρύτερο κείμενο)
(5). Υπερβολική στελέχωση του επιτελείου του Υπουργού και των υφυπουργών (εκατοντάδες άτομα), ενώ τα καθηκοντα αυτά θα μπορούσαν να τα καλύψουν οι κλάδοι του ΓΕΕΘΑ. Έχουν και τη δυνατότητα και τα στελέχη γι αυτό.
(6). Προβληματικό σύστημα εξοπλισμών αφού δεν γίνονται διεθνείς διαγνωνισμοί όπως πρέπει, αλλά οι εξοπλισμοί λαμβάνουν το χαρακτήρα απορρήτου (σιγά τα απόρρητα στην εποχή μας) και ακόμα χειρότερα αξιοποιείται στρεβλά το πρόσχημα του πολιτικού ανταλλάγματος για τους εξοπλισμούς (π.χ πάρτε Υ/Β απο τη Γερμανία, έστω κι αν τα παρουμε σε διπλάσια σχεδόν τιμή από τους Τούρκους και με το 80% των χρημάτων μπροστά και η Γερμανία θα μας στηρίξει !!!που??? με τι μετρήσιμα μεγέθη???πως??? με τι εχέγγυα??? άγνωστο...κλπ)
(7). Βλακώδεις επικοινωνιακές καμπάνιες Υπουργών και παρατρεχάμενων άσκοπων και κακά σχεδιασμένων (π.χ. το πράσινο στρατόπεδο επί Βενιζέλου κόστισε περίπου 6 εκατ. για μερικά φωτοβολταϊκά σε μερικές σκεπές σε ένα στρατόπεδο χωρίς σχεδιασμό, διατηρησιμότητα, οικονομίες κλίμακας, μακροπρόθεσμο ορίζοντα κλπ κλπ μόνο και μόνο για να διαφημιστεί και να βγουν φωτογραφίες).
(8). Καθυστερήσεις σημαντικές στην εφαρμογή νεων τεχνολογιών στην εκπαίδευση που να επιτυγχάνουν πραγματικά οικονομίες κλίμακος αλλά και καλύτερα πιο συνεκτικά αποτελέσματα στην επιχειρησιακή εκπαίδευση (π.χ. simulators, εξελιγμένα πολεμικά παίγνια σωστα σχεδιασμένα και υλοποιημένα, επιχειρησιακές σχολές εκπαίδευσης και πιστοποίησης. κλπ. Π.χ. το ναυτικό πληρώνει στα FOST 800.000 ευρώ όταν στέλνει καράβια για εκπαίδευση εκεί. Θα πει κάποιος είναι η καλύτερη και πιο σκληρή εκπαίδευση στο κόσμο αλλά επειδή τη πέρασα, με 800.000 το χρόνο, αξιους αξιωματικούς και βούληση θα μπορούσαμε να την έχουμε φτιάξει και μεις, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και με έσοδα από άλλες χώρες). Το ίδιο συμβαίνει και με τους άλλους κλάδους.
(9). Τυποποίηση υλικών και προμηθειών και για τους τρεις κλάδους (πάντα το εξάγγειλαν ελάχιστα όμως έχουν γίνει) για πραγματική οικονομία κλίμακος
(10). Συμμετοχή σε κοινά ευρωπαϊκά προγράμματα κατασκευών. π.χ. εαν μετείχαμε σε αυτα το κάθε πλοίο ή αεροσκάφος θα κόστιζε πολύ λιγότερο (σχεδόν τα μισα) στο βάθος χρόνου, πέραν της τεχνογνωσίας, της συνεχούς ανανέωσης με χαμηλό κόστος, της προστιθέμενης αξίας και των δυνατοτήτων διεκδίκησης κατασκευής τμημάτων στην Ελλάδα. Αυτό όμως ακυρώνει τις δυνατότητες συνεχών εξοπλισμών από διαφορετικούς προμηθευτές και άρα μίζας, προσωπικού οφέλους ή ακόμα ακόμα και ..κομματικού οφέλους...)
(11). Συμμετοχή σε κοινά προγράμματα συντηρήσεως και επισκευων μηχανημάτων πχ. οι μηχανές των φρεγατών του Π.Ν συντηρούνται από την εταιρεία σε κοινά προγράμματα με κοινό pool για όλες τις χώρες που έχουν τις ίδιες μηχανές στα πολοία τους, στο οποίο φυσικά δεν μετέχει η Ελλάδα και τα κόστη της εκτοξεύονται πολύ περισσότερο κάθε φορά που θέλει να συντηρήσει ή να επισκευάσει μία μηχανή από το να συμμετείχε.
(12) Μη κάλυψη των εξόδων χρησιμοποίησης των μονάδων των Ε.Δ. σε αποστολές στην Ελλάδα αλλά και σε διεθνείς αποστολές στο βαθμό που τους αναλογεί από κονδύλια άλλων Υπουργείων αλλά και του κράτους (πχ. η μετακίνηση ενός πλοίου για εθιμοτυπικούς λόγους της Κυβέρνησης (π.χ σε μέρος καταγωγής υπουργού ) γιατί θα πρέπει να βαρύνει τις Ε.Δ.??)
Στέλιος Φενέκος

Δυνατότητες Χρηματοδότησης για την Ανάπτυξη

Όλα τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα σήμερα μιλάνε για ανάπτυξη, αλλά δεν καταφέρνουν να μας πουν από που θα βρεθούν οι πόροι χρηματοδότησης της ανάπτυξης. Η ρητορική τους εξαντλέιται στο ''κολημμένο'' για διαφορους λόγους ΕΣΠΑ.
Η μείωση των δαπανών και η βελτίωση του υφιστάμενου φορολογικού συστήματος δεν φθάνουν για να εξοικονομηθούν πο κατάλληλοι πόροι για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης. Θα πρέπει να συμβάλουν ουσιαστικά και συνεργατικά και άλλοι μη παραδοσιακοί τρόποι άντλησης δημόσιων πόρων, όπως τα λεγόμενα "καινοτόμα μέσα χρηματοδότησης" και οι δυνατότητες μη παραδοσιακών πηγών χρηματοδότησης.

Παρακάτω παρατίθενται ορισμένες από τις δυνατότητες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σήμερα από την Ελληνική οικονομία, για την εξεύρεση των πόρων που είναι αναγκαίοι για να εκκινήσει μία αναπτυξιακή στρατηγική σε όλους τους τομείς της οικονομίας:
Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των περισσότερων ''καινοτόμων μέσων χρηματοδότησης'', απαιτείται ο συντονισμός με βασικούς Διεθνείς παράγοντες όπως: Διεθνείς Οργανισμούς, Διεθνείς Συνδιασκέψεις, κυβερνήσεις μεμονωμένων χωρών, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κλπ. Δηλαδή απαιτείται μία εξωστρεφής δυναμική πολιτική διευρυμένων συνεργασιών με κοινό όφελος (κερδίζω-κερδίζεις) και οπωσδήποτε με πλήρη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρέχονται από τα χρηματοδοτικά προγράμματα για την Ανάπτυξη της ΕΕ.
Δεν υπάρχει μία και μοναδική τέλεια λύση, αλλά διάφορες εναλλακτικές που δεν αποκλείουν η μία την άλλη και μπορεί να είναι εφικτές σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, πλην όμως θα μπορούσαν να συνδυαστούν για μεγαλύτερη συνέργια.
1. Κονδύλια από το ΕΣΠΑ και την ΕΚΤ. Θα πρέπει επίσης να απελευθερωθούν από το ΕΣΠΑ κονδύλια που είναι αρκετό καιρό δεσμευμένα λόγω έργων που έχουν εγκριθεί αλλά έχουν μείνει ανενεργά.
2. Άλλες πηγές χρηματοδότησης, που προορίζονται πιο άμεσα για τις επιχειρήσεις, περιλαμβάνουν τα διαρθρωτικά ταμεία και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ). Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στηρίζει έργα και χορηγεί δάνεια μέσω χρηματοδοτικών μεσαζόντων που εργάζονται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
3. Τα διαρθρωτικά κονδύλια της ΕΕ αφορούν σημαντικά ποσά και η Ελλάδα έχει στη διάθεσή της χωρίς να τα έχει ακόμη χρησιμοποιήσει περίπου 12 δις ευρώ.
4. Δυνατότητες χρηματοδότησης, μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB), της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD), της Τράπεζας Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου (BSTDΒ), στις περιοχές της Μεσογείου, της Μ. Θάλασσας και των Δ. Βαλκανίων, καθώς και από τους Μηχανισμούς Ενίσχυσης Επενδύσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις περιοχές της Μεσογείου και των Δ. Βαλκανίων.
5. Χρηματοδότηση της προώθησης των προϊόντων της προβατοτροφίας από τα αντίστοιχα ταμεία της ΕΕ, διότι όπως τόνισε η Επίτροπος γεωργίας της ΕΕ, Fischer Boel, «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν δέχεται πολλές αιτήσεις για τα προϊόντα προβατοτροφίας, έτσι υπάρχουν δυνατότητες για τον τομέα».
6. Το ΕΤΕΑΝ, που λειτουργεί ως χρηματοδοτικό ίδρυμα υπό την εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος προωθεί νέα μέσα χρηματοοικονομικής τεχνικής, διευκολύνοντας την πρόσβαση των επιχειρήσεων σ’ αυτά, για να γίνουν ανταγωνιστικές.
7. Το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), απ’ όπου απομένει ακόμη να ζητηθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015 ποσό 2 δις ευρώ. Το ΕΓΤΑΑ χρηματοδοτεί επίσης τις στρατηγικές τοπικής ανάπτυξης και τις δράσεις παροχής τεχνικής υποστήριξης.
8. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας (ΕΤΑ) της ΕΕ για την αειφόρο ανάπτυξη της αλιείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, λειτουργεί μέχρι το 2013, με συνολικό προϋπολογισμό 3,8 περίπου δις ευρώ.
9. Προγράμματα συγχρηματοδότησης Τραπεζών με το Ταμείο Επιχειρηματικότητας του Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης - ΕΤΕΑΝ ΑΕ, για Θεματικό Τουρισμό, Αφαλάτωση, Διαχείριση απορριμμάτων, Πράσινες υποδομές, Πράσινες Εφαρμογές, Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας .
10. Η συγχρηματοδότηση από το Ταμείο Επιχειρηματικότητας του Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης ΑΕ ΕΤΕΑΝ ΑΕ και από Ελληνικές Τράπεζες για Καινοτόμα Επιχειρηματικότητα, Εφοδιαστική αλυσίδα, Τρόφιμα, Ποτά.
11. Χρήματα που θα πρέπει να διοχετευθούν για χρηματοδότηση της ανάπτυξης από τις Τράπεζες αμέσως μετά την ανακεφαλαίωση που θα τους χορηγηθεί.
12. Εκκίνηση διεθνών διαγωνισμών, ώστε κοινοπραξίες κατασκευαστικών εταιρειών και ιδιωτών επενδυτών να αναλάβουν την εκτέλεση και συντήρηση συγχρόνων δικτύων αυτοκινητοδρόμων, λιμένων, αεροδρομίων, σταθμών και λιμένων αναψυχής, διότι οι μεταφορές και οι επικοινωνίες είναι απαραίτητες για την οικονομική ανάπτυξη. Το κόστος κατασκευής θα μπορούσε να αναληφθεί έναντι αποκλειστικής εκμετάλλευσης για μερικές δεκαετίες.
13. Προώθηση στοχευμένων παραγωγικών δημοσίων επενδύσεων, που ταυτόχρονα θα ενισχύουν την ζήτηση, αλλά και το παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας. Οι επενδύσεις αυτές, με την συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα (δυνατότητα ΣΔΙΤ, μπορούν να συμπεριληφθούν και κοινοτικοί πόροι), θα έχουν ισχυρή θετική επίδραση στη αναθέρμανση της οικονομικής δραστηριότητας. Χρειάζονται άμεσα μέτρα ενίσχυσης του κλάδου κατασκευών, δημοσίων έργων και υποδομών
14. Κατάλληλη νομοθεσία που να δώσει δυνατότητες να λειτουργήσουν αποτελεσματικά οι ιδιωτικές εταιρείες επενδύσεων, προκειμένου να υπάρξει ένα δίκτυο πολλών εναλλακτικών επιλογών (ΕΕ, Διεθνείς Συνεργασίες, Δημόσιες Επενδύσεις, ΣΔΙΤ, Ιδιωτικές Επενδύσεις) στις δυνατότητες χρηματοδότησης της επιχειρηματικότητας, για την βέλτιστη ανάπτυξη της οικονομίας. Τέτοιες ιδιωτικές πηγές μπορεί να είναι:
i. Χρηματοδοτικά προγράμματα επενδύσεων, ιδιωτικών τραπεζών.
ii. Κεφάλαια Επιχειρηματικών Συμμετοχών (Venture Capital), με βασικό τη χρηματοδότηση νέο-ιδρυόμενων ή μικρομεσαίων μη εισηγμένων σε χρηματιστηριακή αγορά επιχειρήσεων, με συμμετοχή στο μετοχικό τους κεφάλαιο.
iii. Επιχειρηματικοί Άγγελοι ( Business Angels), ιδιώτες επενδυτές που διαθέτουν κεφάλαια και επαγγελματική εμπειρία σε ένα συγκεκριμένο χώρο και χρηματοδοτούν νέους επιχειρηματίες με την μορφή μακροπρόθεσμης επένδυσης. Στην Ελλάδα αυτός ο τρόπος χρηματοδότησης συνήθως ενδιαφέρει εύρωστους συγγενείς οι οποίοι χρηματοδοτούν ένα νεότερο μέλος της οικογένειας για να ξεκινήσει την επιχειρηματική του δραστηριότητα.
iv. Θερμοκοιτίδες Επιχειρήσεων (Business Incubators), εταιρείες οι οποίες χρηματοδοτούν νέο-ιδρυόμενες εταιρείες με προοπτικές γρήγορης ανάπτυξης, προσφέρουν χώρους και εξοπλισμό, υπηρεσίες γραμματειακής υποστήριξης, συμβουλευτικές υπηρεσίες και υποστήριξη, δίκτυα επαφών με πελάτες και προμηθευτές και σε αντάλλαγμα παίρνουν ένα ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου και / ή πληρωμές από την νέο ιδρυόμενη εταιρεία.

Στέλιος φενέκος

ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ vs ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ!!!

Στη συνέχεια της ολιγωρίας που έδειξαν οι όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του αριθμού και της κατανομής των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και των οργανισμών του Δημοσίου που ελάχιστα εως καθόλου εξυπηρετούν το Δημόσιο συμφέρον, έχουν οξυνθεί οι τόνοι κατά των δημοσίων υπαλλήλων και οι απλουστευτικές απαξιωτικές γενικεύσεις. Εαν όμως εξετάσουμε σε βάθος και συνδυαστικά τους αριθμούς, θα δούμε ότι το πρόβλημα είνια πολύ πιο πολύπλοκο και δεν δικαιολογεί τέτοιου είδους βιαστικές γενικεύσεις. Το σιγουρα όμως είναι, ότι τα προβλήματα στο Δημόσιο τομέα δεν είναι ο κυριότερος λόγος της κατάρρευσης της χώρας. Ο κυριότερος λόγος κατάρρευσης της χώρας είνοι οι φαύλες και διεφθαρμένες πρακτικές του κομματικού συστήματος και οπωσδήποτε η εκτεταμένη φοροδιαφυγή όπως έχει παραδεχθεί και η τροικα αλλά και διαπιστώνουμε όλοι, αν δούμε το πρυπολογισμό του κράτους και τα στοιχεία που υπάρχουν πλεόν δημοσιευμένα παντού. Απλά το κομματικό κρατος έκανε πάλι το θαυμα του, με την λαθος κατανομή των Δημοσίων υπαλλήλων και την δημιουργία άχρηστων υπηρεσιών και απαξίωσης της αξιοκρατίας, βρήκε ένα εξιλαστήριο θύμα να κρύψει τις εγκληματικές του ευθύνες που είναι πολύ περισσότερες από την πρόσληψη κομματικών στρατών. Τωρα αν πρέπει να μειωθούν οι Δημόσιοι υπάλληλοι?? Ναι σίγουρα πρέπει να μειωθεί δραστικά ο αριθμός τους. Το ζητούμενο είναι πως ώστε να μην διαμονοποιήσουμε πάλι μία μερίδα συνασθρώπων μας να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι και να δώσουμε ελπίδα και διεξοδο σε όλους αυτούς που θα φύγουν. Και αυτό έπρεπε να έχει γίνει από τη πρώτη στιγμή με ορθολογισμό, σωστή κατανομή και συγκροτημένο σχέδιο, πράγματα που δεν έγιναν. Παλι το πολιτικό κατεστημένο έκανε το θαυμα του και μας οδηγεί στο να τρωμε τις σαρκες μας τωρα, ενώ εαν το είχε κάνει έγκαιρα και αποτελεσματικά πολλά θα είχαν διορθωθεί με σωστο δημοκρατικό και κινωνικά δίκαιο τρόπο. ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ!!! ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΚΤΒΕΡΝΗΣΗΣ
Στέλιος Φενέκος

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ;

Το δίλημμα του μημονίου εξακολουθεί να βασανίζει τα κόμματα, αλλά περισσότερο απ΄όλους βασανίζει τους Έλληνες, που υφίστανται τις επιπτώσεις και βλέπουν τις θέσεις των κομμάτων να παραμένουν ασαφείς και ευμετάβλητες στο ζήτημα αυτό.
Οι απαντήσεις που δίνουν είναι κυρίως απαντήσεις υπεκφυγής, ή στη καλύτερη περίπτωση αόριστες και εικοτολογικές.
Η δική μας απάντηση βασίζεται σε μία αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα
Βασίζεται στο ότι οι στόχοι του μνημονίου δεν έχουν επιτευχθεί, τα περισσότερα μεγέθη έχουν ξεφύγει τα δε μεταρρυθμιστικά μέτρα είτε προχωρούν εξαιρετικά αργά ώστε να αυτό-ακυρώνονται είτε δεν έχουν γίνει καθόλου.
Το μνημόνιο έχει στην ουσία τριών ειδών ρυθμίσεις με τα εξής χαρακτηριστικά:
- Η δανειακή σύμβαση, που είναι πολύ καλύτερη από οιονδήποτε δανεισμό μας από τις αγορές. Το πρόβλημα που προκύπτει είναι το διάστημα αποπληρωμής, που θα μπορούσαμε να το διαπραγματευθούμε.
- Τα μεταρρυθμιστικά μέτρα, που τα περισσότερα θα έπρεπε να τα έχουμε κάνει μόνοι μας. Το πρόβλημα με αυτά είναι ότι επιβλήθηκαν επιτακτικά χωρίς μια ορθολογική διαδοχή, με αποτέλεσμα πολλά να μην έχουν το κατάλληλα προετοιμασμένο έδαφος για να εφαρμοσθούν και άλλα να απαιτούν σημαντικό χρόνο εφαρμογής. Σε κάθε περίπτωση, οι μεταρρυθμίσεις αυτές δεν σχεδιάσθηκαν σωστά, ώστε να είναι συνεκτικές και συνεργατικές.
- Τα εισπρακτικά μέτρα, που είναι εξαιρετικά επαχθή και τα περισσότερα από αυτά κοινωνικά άδικα, σε λάθος χρόνο και σε λάθος κατεύθυνση. Όλα αυτά θέλουν επαναδιαπραγμάτευση ή αν αποφασίσουμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα φοροδιαφυγής και διαφθοράς κατάματα, ειδικό εθνικό στρατηγικό σχέδιο, που να παράγει βραχυπρόθεσμα ισοδύναμα μέτρα και μακροπρόθεσμα να βελτιώνει τα δημοσιονομικά. Και όλα αυτά με γνώμονα την κοινωνικής δικαιοσύνη και την ελάφρυνση των ασθενέστερων συμπολιτών μας.
- Και βέβαια τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας που θελουν όλα επανεξέταση στη βάση μόνο των υποχρεώσεων που έχουμε αναλάβει από την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη και όχι παραπέρα.
Κατά συνέπεια το δίλημμα μνημόνιο ή όχι έχει ήδη ξεπερασθεί.
Σε λίγο θα χρειασθούμε de facto μια νέα συμφωνία για την αναδιάρθρωση του χρέους και de facto επανέναρξη των διαβουλεύσεων για νέες ρυθμίσεις, εάν θέλουμε να μείνουμε στην ευρωζώνη.
Και αυτό το αντιλαμβάνονται και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας.
Και μάλιστα οι απαιτήσεις φαίνεται ότι θα είναι επί τα χείρω.
Τα μεγέθη επιβαρύνονται, οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται, οι ενέργειες που έχουμε δεσμευθεί να προωθήσουμε καθυστερούν και οι δανειακές ανάγκες αντί να μειώνονται αυξάνονται, μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναποφασιστικότητας και ακυβερνησίας.
Η σωτηρία της χώρας μας στο σημείο αυτό που την έχει φέρει το πολιτικό κατεστημένο, δεν εξαρτάται πλέον μόνο από εμάς. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει Ελληνικό αυτόνομο σχέδιο ανασύνταξης της οικονομίας και ανασυγκρότησης της χώρας εάν θέλουμε να μείνουμε στο ευρώ.
Χρειαζόμαστε την Ευρώπη και κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυρισθεί το αντίθετο.
Αντί να δείξουμε ομόνοια, ενότητα, να συσπειρωθούμε με ενότητα προσπαθειών, επιλέξαμε άκαιρες και άκαρπες εκλογικές αναμετρήσεις που επιτείνουν το πρόβλημα ακυβερνησίας.
Σε αυτήν την επανέναρξη των συζητήσεων θα πρέπει να έχουμε ενιαία φωνή, μία πανεθνική εκπροσώπηση μέσα από μια κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας και ενότητας προσπαθειών και να αναδιαπραγματευθούμε με τους καλύτερους δυνατούς όρους:
- Για να διαφυλάξουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα
- Για να ελαφρύνουμε το κοινωνικό άχθος
- Για να βελτιώσουμε τα εξαιρετικά επαχθή μέτρα με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων και συγκεκριμένο προοδευτικό χρονοδιάγραμμα μεταρρυθμίσεων που να είναι εφικτό.
- Να εντάξουμε στη διαπραγμάτευση και τα αναγκαία αναπτυξιακά μέτρα για την επανεκκίνηση και την αναθέρμανση της οικονομίας.
- Σε αυτά να επιδιώξουμε διάθεση κοινοτικών πόρων και ταχύτερη και αποτελεσματική αξιοποίηση τους.
- Και βέβαια να αλλάξουμε το θεσμικό περιβάλλον για διευκόλυνση των επενδύσεων.
Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να επιτύχουμε μια ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους και ελάφρυνση των επαχθών και αντικοινωνικών μέτρων του μνημονίου.
Κυβέρνηση που διαπραγματεύεται χωρίς την ισχυρή στήριξη του Ελληνικού λαού και χωρίς συναίνεση από την πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων δεν θα μπορούσε να επιτύχει αυτούς τους στόχους.
Αν συνεχίσουμε την κούφια και υπερφίαλη ρητορική εντός και εκτός Ελλάδος για εσωτερική κατανάλωση και για εντυπωσιασμό, απλά θα επιταχύνουμε την κατάρρευση.
Αυτή ήταν η θέση μας από τη πρώτη στιγμή.
Στέλιος Φενέκος

ΑΠΟΦΑΣΗ…ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΞΟΥΣΙΩΝ….ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ

Είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρο ότι τα μέλη μας και οι φίλοι μας δεν αρέσκονται σε στερεότυπα, εύπεπτες απλοϊκές κριτικές και λαϊκισμούς. Αντίθετα οι αναζητήσεις τους είναι βαθιά πολιτικές, κοινωνικές, δεν αναλίσκονται σε απλές διατυπώσεις αλλά μπαίνουν στην ουσία των προβληματισμών σε όλα τα επίπεδα.
Συγκεκριμένα παίρνοντας αφορμή από κάποιο προβληματισμό φίλης μας για τον διαχωρισμό εξουσιών αισθάνομαι την ανάγκη να πω μερικά πράγματα για τον τρόπο που σκεφτόμαστε στη ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ.
Θα συμφωνήσω απόλυτα σε ότι αφορά την ανάγκη διαχωρισμού εξουσιών στο Ελληνικό σύστημα διακυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα είναι αναγκαίοι ουσιαστικοί μηχανισμοί ελέγχου των εξουσιών που να λειτουργούν.
Σε κάποιο επίπεδο είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει σύγκληση των εξουσιών και αυτό γίνεται στο επίπεδο λήψης απόφασης. Στη συνέχεια στο στάδιο εφαρμογής της απόφασης , η εκτελεστική εξουσία που δεν πρέπει να είναι συγκεντρωμένη, αναλαμβάνει την υλοποίηση της.
Τώρα ποιος είναι ο μηχανισμός ελέγχου της απόφασης η οποία στην ουσία έχει συγκεντρωτικό χαρακτήρα; Μόνο συλλογικά όργανα που λειτουργούν καλά με αδιάβλητες εσωτερικές αλλά και εξωτερικές διαδικασίες ελέγχου μπορούν να ελέγξουν την ποιότητα της απόφασης, με ενυπάρχοντα πάντα τα προβλήματα καθυστέρησης, αμβλυμμένου χαρακτήρα με συνέπεια την αναποτελεσματικότητα, σκέψης ομάδας (group thinking) και άλλων παθογενειών. Είναι σημαντικός λοιπόν ο διαχωρισμός της εξουσίας αλλά και ο αποτελεσματικός τρόπος λήψης απόφασης, ο μηχανισμός λειτουργίας των οργάνων λήψης απόφασης και οι προσωπικότητες που συμμετέχουν. Δεν υπάρχει κανένα εχέγγυο για κάποιον που τον ψήφισαν απλά επειδή είναι αναγνωρίσιμος από τα ΜΜΕ, ότι θα έχει και τις ιδιαίτερα απαιτητικές ικανότητες για να μετέχει σε μια τέτοια διαδικασία.
Στη ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ δημιουργούμε ένα κώδικα λειτουργίας όπου το ένα όργανο λήψης απόφασης να μπορεί νε ελέγξει το άλλο και οι αποφάσεις στο επίπεδο της ηγεσίας να λαμβάνονται, γνωρίζοντας απόλυτα την παθογένεια που υπάρχει στα συστήματα αυτά αλλά και τα κατάλληλα εργαλεία που να διασφαλίζουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό την ποιότητα της απόφασης. Ελπίζω σύντομα να ξεκινήσει ο κύκλος ενημερώσεων των μελών και φίλων για την ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ, όχι μόνο στο επίπεδο των διακηρύξεων αλλά και πως στη πραγματικότητα οργανώνουμε το κόμμα, πως σκεφτόμαστε, πως αποφασίζουμε και λειτουργούμε συλλογικά.
Στέλιος Φενέκος

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ - ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ;;

Επιτρέψτε μου να τοποθετηθώ στο θέμα της ανάγκης συλλογικής ηγεσίας που εύστοχα βάζει σε σχόλιό του κάποιος φίλος μας .
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οιασδήποτε μορφής συλλογικής εξουσίας λειτούργησε καλά, μόνο περιστασιακά, για μικρά χρονικά διαστήματα και πάντα σε εξάρτηση από τις προσωπικότητες που συμμετείχαν. Δηλαδή η επιτυχία τέτοιων εγχειρημάτων ήταν συνήθως, αν όχι πάντα, συγκυριακή. Οι λόγοι είναι σύμφυτοι με τη φύση του ανθρώπου και οιαδήποτε ερμηνεία απαιτεί τη σύμπραξη πολλών επιστημών. Από πλευράς πολιτικής θα υποστήριζα ότι είναι αναγκαία η ύπαρξη ηγέτη, αλλά και ηγετικής διαβάθμισης σε οποιαδήποτε έννοια οργάνωσης. Αυτό που θεωρώ κρίσιμο είναι ο μηχανισμός ελέγχου του τρόπου ενάσκησης της ηγεσίας, ο τρόπος λήψης απόφασης που θα πρέπει να στηρίζεται σε συλλογικότητες και ο μηχανισμός που να διασφαλίζει την σωστή λειτουργική σχέση ηγέτη-οργάνου λήψης απόφασης-εκτελεστικού μηχανισμού-αξιολόγησης, ανατροφοδότησης για την συνέπεια της σχέσης αποφάσεων- εκτέλεσης -αποτελεσμάτων. Θα έβλεπα τον ηγέτη σαν την προσωπικότητα που εγγυάται την εύρυθμη αυτή λειτουργία αλλά και αυτόν που ελέγχεται από τα συλλογικά όργανα για το εάν ασκεί καλά το ρόλο του. Η αχίλλειος πτέρνα στη σχέση αυτή είναι η συνενοχή, η οικογενειοκρατία, η διαπλοκή και η κοινή υποστήριξη ατομικών συμφερόντων του ηγέτη με τα συλλογικά όργανα. Γι αυτό χρειάζονται αδιάβλητες ενισχυμένες με συγκεκριμένες αρμοδιότητες ανεξάρτητες αρχές, συνταγματικά κατοχυρωμένες που να μπορούν να ελέγξουν τις πρακτικές και τις συμπεριφορές αυτών που έχουν εξουσία. Έτσι θα μπορούσε να λειτουργήσει η ηγεσία, μειώνοντας (όχι απαλείφοντας γιατί είναι εξαιρετικά δύσκολο) τα παθογόνα στοιχεία και την σφοδρότητα των αποτελεσμάτων από την κακή λειτουργίας της.
Στέλιος Φενέκος

ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ;;;;ΚΑΙ ΠΟΣΟ;;;;

Το τελευταίο καιρό και μετά την αποτυχία του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος, πολλοί επικεντρώνονται στην εκ βάθρων αλλαγή του Συντάγματος σαν την θεραπευτική λύση στα προβλήματα της κακής διακυβέρνησης , της κατάχρησης εξουσίας και της διαπλοκής των εξουσιών στην λειτουργία της Δημοκρατίας.
Θα μπορούσα να συμφωνήσω μαζί τους εάν ήταν συγκεκριμένοι. Δηλαδή εάν είχαμε προσδιορίσει ποιο είναι το πρόβλημα που είναι, σε ποιο άρθρο, τι πρόβλημα είναι αυτό, ποια είναι η εναλλακτική πρόταση, τι θα θεραπεύει, τι ενδεχόμενα υπάρχουν για νέα προβλήματα και παθογένειες. Δηλαδή επ' ουδενί θα συμφωνούσα σε μία συνολική απαξιωτική προσέγγιση χωρίς να είμαστε συγκεκριμένοι.
Επίσης σε σχέση με άλλες χώρες του δυτικού κόσμου το Σύνταγμά μας είναι καλύτερο και πιο δημοκρατικό. Αυτές οι χώρες όμως λειτουργούν Εμείς γιατί όχι?? Μήπως λοιπόν η ρητορική που αναπτύσσουμε δεν λύνει το ουσιαστικό μας πρόβλημα, που είναι η αξιοπιστία του Πολιτικού κόσμου και τα βαθιά μπολιασμένα παλαιοκομματικά στοιχεία της κοινωνίας μας??
Επίσης η εμπειρία μου λέει ότι εάν δεν θέλεις να τελειώσει ποτέ κάτι, διεύρυνέ το μαξιμαλιστικά και οι απεραντολογίες που θα ακολουθήσουν είναι η καλύτερη επιλογή για να μην αλλάξει τίποτε. Δεν θα κάνω ανάλυση για τις θεσμικές δυνατότητες αλλαγών που υπάρχουν στο Σύνταγμα και πως αυτές μας επηρεάζουν χρονικά, αλλά και στην συνολική αλλαγή που υποστηρίζουν κάποιοι.
Η δική μου θέση είναι ότι χρειάζεται μία προοδευτική βηματιστική προσέγγιση εξελικτική για βελτίωση του, εκμεταλλευόμενοι το χρόνο και τις δυνατότητες που έχουμε, ενώ ταυτόχρονα να προχωρά η διευρυμένη συζήτηση για μεγαλύτερες και πιο υπερβατικές αλλαγές. Αλλιώς και τίποτε δεν θα γίνει και την ευκαιρία θα χάσουμε λόγω των περιορισμών που υπάρχουν για την Αναθεωρητική Βουλή.
Πολλά επιχειρήματα για την εκ βάθρων αλλαγή στηρίζονται στις αυθαιρεσίες της εκάστοτε κυβέρνησης που λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό έλεγχο από κανένα. Θα συμφωνήσω μαζί τους για τις αυθαιρεσίες του κάθε κόμματος που καταχράται της εξουσίας όταν γίνεται κυβέρνηση. Αλλά τέτοια κατάχρηση εξουσίας είδαμε και σε χώρες με το πιο εξελιγμένο Σύνταγμα και με τις πιο αυστηρές προβλέψεις ελέγχου της εξουσίας. Δείτε τι έκανε ο Μπους στις ΗΠΑ.
Συνεπώς το να εστιάζουμε για την κακή διαχείριση μόνο στο Σύνταγμα φοβάμαι ότι θα μας οδηγήσει σε νέες απογοητεύσεις και παρεκτροπές εάν δεν δούμε ολόκληρη την εικόνα. Συγκεκριμένα: Τι πολίτευμα θέλουμε?? Ποιος είναι ο ρόλος του πολίτη σε αυτό το πολίτευμα?? Τι είδους πολιτικούς σχηματισμούς θέλουμε και πως είναι δομημένοι?? Ποια είναι η διοικητική οργάνωση του κράτους που επιθυμούμε και ποιος είναι ο ρόλος του?? και πολλά άλλα ερωτήματα. Και δεν θα αναφερθώ στο κανονισμό της Βουλής ή στη σχετική νομοθεσία κλπ.
Αντιλαμβάνεσθε ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να λειτουργήσουμε άμεσα για να μην καταρρεύσει η χώρα μας και οι προτάσεις μας πρέπει να έχουν κάποιο στοιχείο εφικτότητας. Προτείνω λοιπόν δύο ειδών ενέργειες. 1) Ενέργειες με χαρακτήρα εφικτότητας και αμεσότητας για να διορθώσουμε ότι διορθώνεται και να μην διαλυθούμε (διότι ιστορικά ο κύκλος διάλυσης και αναγέννησης στατιστικά πήρε πολύ περισσότερα χρόνια και πολύ περισσότερους πόρους και κόπο, από το κύκλο προοδευτικής εξέλιξης) 2) ταυτόχρονα να ξεκινήσει η ουσιαστική συζήτηση για όλα τα παραπάνω ερωτήματα, που ούτως ή άλλως θα πάρει πολύ χρόνο. Πέραν τούτου θα έλεγα ότι κάθε μορφής θεμελιωδών κανονιστικών κειμένων αυτής της μορφής όπως το Σύνταγμα, θα πρέπει να τα προσεγγίζουμε με πολύ σεβασμό και πολύ προσεκτικά σε σχέση με τις επιχειρούμενες αλλαγές. Σας θυμίζω τη ρήση του Ορσον Γουέλς "Αυτό που είναι χειρότερο από το να μην πραγματοποιηθεί μια σου επιθυμία είναι ακριβώς το να πραγματοποιηθεί''.
Όσον αφορά τον έλεγχο της Κυβέρνησης η Κοινωνία Αξιών προτείνει τη δυνατότητα ακύρωσης νόμου με τη συγκέντρωση συγκεκριμένου αριθμού υπογραφών από τους πολίτες, καθώς και την αλλαγή Υπουργού μέσα από διαδικασίες άμεσης Δημοκρατίας. Επίσης ετοιμάζουμε συγκεκριμένη πρόταση συνδυασμένη με νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλαγή κανονισμού της Βουλής και Συνταγματικές προβλέψεις συνδυασμένα, για αύξηση του ελέγχου των εξουσιών πέραν της απαραίτητης διάκρισης τους (που ούτως ή άλλως σε κάποιο επίπεδο συναντιούνται - εγγενής παθογένεια που είναι σχεδόν αδύνατο να διορθωθεί, εξαρτάται από τις προσωπικότητες, τη δεοντολογία (τα ethics) και από την αμεσότητα συμμετοχής μας για έλεγχο).
Στέλιος Φενέκος