ΓΙΑΤΙ Η ''ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ'' ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η ιδέα του πολιτικού ριζοσπαστισμού στην Ευρώπη στο νεώτερο κόσμο ξεκίνησε από την αντίληψη του διαφωτισμού ότι τα ανθρώπινα όντα μπορούν να είναι πραγματικά ελεύθερα.

Ριζοσπαστισμός είναι η ρήξη με το κατεστημένο, τις νόρμες και τα στερεότυπα του παρελθόντος. Δεν ταυτίζεται όμως με τις επαναστατικές ιδέες που επιδιώκουν να ανατρέψουν βίαια ή λιγότερο βίαια το κατεστημένο. Η ιδέα της επανάστασης ποτέ δεν ήταν το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ριζοσπαστισμού.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν πάντα η ο προοδευτισμός και η τόλμη του για την καινοτομία και την ώθηση προς τα εμπρός, επί τη βάσει ανθρωπιστικών αρχών και αξιών.

Η αποδόμηση από τη ρίζα τους, των παλαιών και μη αποτελεσματικών πρακτικών, δημιουργεί μεν μία συνολική τάση για ριζικές αλλαγές , απαιτεί όμως τον απόλυτο έλεγχο των αλλαγών αυτών ορθολογιστικά και με συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα. Μόνο έτσι θα μπορέσει να επιτευχθεί ο δίκαιος, σταθερός και συνεχής μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας ολόκληρης. Μόνο έτσι θα υπάρξει μετασχηματισμός σε περιβάλλον κοινωνικής δικαιοσύνης, με αισιοδοξία, κινητικότητα, παραγωγή νέων ιδεών, εφαρμογή νέων κατάλληλων και αποτελεσματικών λύσεων, με προοδευτική σταθερότητα.

Διαπιστώνουμε σήμερα ότι οι πλέον συντηρητικές δυνάμεις στη χώρας μας, (απολιθώματα του παρελθόντος από την πλευρά του ο καθένας), (πέραν της συγκυβέρνησης που πελαγοδρομεί), εμφανίζονται να είναι όχι μόνο οι παραδοσιακοί συντηρητικοί κομματικοί δεξιοί , αλλά και όλα τα κόμματα της αριστεράς, που κατάφεραν να κάνουν το όραμά τους ‘’απόλυτο στερεότυπο’’, αδυνατώντας να εκσυγχρονισθούν και να αντιληφθούν την πραγματικότητα.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ έχει τοποθετηθεί υπέρ των ριζοσπαστικών θέσεων που προκύπτουν από ένα πολύ καλό σχεδιασμό, που να μπορούν να εφαρμοσθούν από τους καλύτερους Έλληνες ανά τομέα, επικεφαλής ενός νέου προτύπου διακυβέρνησης, απαλλαγμένους από κάθε κομματικό χαρακτήρα.

Όπως γλαφυρά έχει πει πολλές φορές και ο Δ. Μπουραντάς: ‘’Δεν μπορείς με μερεμέτια να διορθώσεις τη κατάσταση σε ένα σπίτι που γκρεμίζεται, ούτε μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και να μας βγάλουν από το τέλμα αυτοί οι ίδιοι που ευθύνονται γι αυτό, αφού εξακολουθούν να κάνουν τα ίδια και να συντηρούν τις ίδιες αντιλήψεις’’.

Η χώρα μας θέλει ριζική αναδόμηση, με συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων και εκ βάθρων, που να μπορεί να ξεπεράσει αγκυλώσεις, παραδοσιακά στερεότυπα, ταμπού και αραχνιασμένες αντιλήψεις. Μία νέα πρακτική, ριζοσπαστική αντίληψη, που να μην φοβάται με πραγματισμό να υιοθετήσει τις βέλτιστες λύσεις, απ’ όπου κι’ αν προέρχονται.

ΠΙΣΤΗ’’, ‘’ΛΟΓΙΚΗ’’ ΚΑΙ ‘’ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ’’ ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΓΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Πολλοί συμπολίτες μας σήμερα αναζητούν τον νέο ‘’μεσσία-ηγέτη-γητευτή’’ που θα τους γοητεύσει για να τον ακολουθήσουν χωρίς ενδοιασμούς ο οποίος με το μαγικό ραβδάκι του θα επαναφέρει τα πράγματα εκεί που ήταν πριν σε ‘’status quo ante’’.

Αυτός είναι ο ένας κίνδυνος γιατί οδηγεί σε παθητικότητα αυτούς που τον περιμένουν και δίνει τη δυνατότητα σε γραφικούς να διεκδικούν για τον εαυτό τους αυτό το ρόλο.

Υπάρχει όμως ένας άλλος, μεγαλύτερος και πιο ύπουλος κίνδυνος.
Η καλλιεργούμενη ‘’πίστη’’ ότι σε καταστάσεις κρίσεως πρέπει να καταλύεται η Δημοκρατία και να εφαρμόζονται διαδικασίες αυταρχικές, από τους λίγους, που ‘’ξέρουν’’ και ‘’μπορούν’’ να διαχειριστούν τα ζητήματα και άρα είναι ‘’λογικό’’ να τους ακούσουμε (πάλι με ‘’πίστη’’ χωρίς κριτική και ενδοιασμούς).
Αυτοί, οι ‘’ηγέτες-αυτοκράτορες-δικτάτορες’’, είναι οι πιο επικίνδυνοι, γιατί αξιοποιούν κάθε δυνατότητα για να σε κάνουν να ‘’πιστέψεις'' ότι είναι λογικό και αποτελεσματικό αυτό και πρέπει να το αποδεχθείς.
Και τα δύο παραπάνω σημερινά αδιέξοδα εδράζονται σε μία μορφή ‘’πίστης’’ και διαστρέβλωσης της λογικής.

Θα προσπαθήσουμε να δούμε όσο διεξοδικά μας επιτρέπει ο χώρος, τα ζητήματα ‘’πίστης’’ και ‘’λογικής’’ στην αποτελεσματικότητα των πολιτικών αποφάσεων (δεν εξετάζουμε την έννοια της Δημοκρατίας αλλά της ‘’λογικής’’ πάνω στην οποία οπωσδήποτε εδράζεται και η Δημοκρατία).

Η ‘’πίστη’’ είναι ένα πρώϊμο επίπεδο θεώρησης των πραγμάτων και αποδοχής λύσεων και αποφάσεων στα κοινωνικά συστήματα. ‘Όπως όλοι μας αναγνωρίζουμε, είναι η βάση της θρησκείας. Η χρησιμοποίηση του όρου ‘’πιστεύω’’ για την ‘’αποκάλυψη’’ της αλήθειας και για τη διάκριση του σωστού από το λάθος, είναι κοινή τάση των κοινωνιών στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η σημαντικότερη ανεπάρκεια της ‘’πίστης’’ για τον καθορισμό της ‘’αλήθειας’’ , είναι ότι απαιτεί την αποδοχή της ύπαρξης κάποιου ξεχωριστού, χαρισματικού ατόμου.

Η ‘’λογική’’, είναι το υψηλότερο επίπεδο θεώρησης για τον καθορισμό της αλήθειας. Για να χρησιμοποιήσουμε ένα συλλογισμό που να μπορεί να μας οδηγήσει ευκολονόητα στην αλήθεια, απαιτείται να κατασκευάσουμε μια λογική αλυσίδα με συνέπεια, που να αρχίζει με την σωστή αναγνώριση του προβλήματος, με μια υπόθεση και να καταλήγει σε ένα συμπέρασμα. Υπάρχουν, φυσικά, πολλές μέθοδοι και τεχνικές για αυτό.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε όμως ότι η λογική στην εφαρμογή της στο πεδίο της πολιτικής ιδιαίτερα έχει δυο μεγάλες αδυναμίες:
• Η πρώτη είναι ότι μερικές φορές η αλήθεια δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο με τη λογική επεξεργασία (ελλείψει διεξοδικής γνώσης ή ικανότητας εποπτείας)
• Η δεύτερη, είναι ότι παρ’ όλο που μερικές αποφάσεις φαίνεται να συμφωνούν με τη λογική, εν τούτοις εξακολουθούν να μην παράγουν αποτελεσματικές λύσεις (ολόκληρος κατάλογος από πλάνες έχουν εντοπισθεί στη λήψη αποφάσεων).

Για να είμαστε συνεπώς αποτελεσματικοί στη λήψη ρεαλιστικών και αποτελεσματικών πολιτικών αποφάσεων, (η αποτελεσματικότητα είναι το ζητούμενο στη πολιτική), είναι απαίτηση να εισάγουμε την ανάγκη επιβεβαίωσης των λογικά διαμορφωμένων συμπερασμάτων με μετρήσιμα εμπειρικά στοιχεία.

Στη πράξη διαπιστώνουμε ότι όταν τα πράγματα είναι φυσιολογικά, χωρίς ταχείες μεταβολές, χωρίς πίεση χρόνου και κίνδυνο (κατάσταση μη κρίσεως), τότε είναι πολύ πιθανότερο όλοι οι συμμετέχοντες, να απαιτήσουν σε μία κυβερνητική απόφαση μεγαλύτερη τεκμηρίωση και εμπειρική επιβεβαίωση για να συναινέσουν. Η πίστη υποχωρεί και παίρνουν τη θέση της η λογική, ο διάλογος και η εμπειρία.

Όταν όμως υπάρχει κατάσταση κρίσεως και πιέσεις (αληθινές ή τεχνητές) τότε ο ρόλος της ‘’πίστης’’ μεγαλώνει, ο χρόνος για διεξοδικές εξηγήσεις, διαλόγους, λογικά επιχειρήματα και εμπειρικές αποδείξεις μικραίνει και όλοι πιέζονται να ‘’πιστέψουν’’ στους ηγέτες (παλαιάς κοπής), και να συμφωνήσουν με τις αποφάσεις τους.

Ο ''σύγχρονος ηγέτης'' καλείται σήμερα, ακόμη και σε αυτές τις καταστάσεις κρίσεως, να προσπαθεί να μεγαλώσει το ρόλο των λογικών αποδείξεων, της διεξαγωγής γρήγορων διαλόγων (δεδομένου ότι βοηθάει η τεχνολογία) και των εμπειρικών επιβεβαιώσεων, αρνούμενος να υποκύψει στις λάγνες φωνές της αυταρέσκειας και του εγωκεντρισμού της μεσσιανικής πίστης, στις οποίες υποκύπτουν χωρίς συναίσθηση (αν δεν το κάνουν εκ προθέσεως) οι παλαιοκομματικοί ηγέτες σήμερα

ΓΙΑΤΙ Η ''ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ'' ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η ιδέα του πολιτικού ριζοσπαστισμού στην Ευρώπη στο νεώτερο κόσμο ξεκίνησε από την αντίληψη του διαφωτισμού ότι τα ανθρώπινα όντα μπορούν να είναι πραγματικά ελεύθερα.

Ριζοσπαστισμός είναι η ρήξη με το κατεστημένο, τις νόρμες και τα στερεότυπα του παρελθόντος. Δεν ταυτίζεται όμως με τις επαναστατικές ιδέες που επιδιώκουν να ανατρέψουν βίαια ή λιγότερο βίαια το κατεστημένο. Η ιδέα της επανάστασης ποτέ δεν ήταν το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ριζοσπαστισμού.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν πάντα η ο προοδευτισμός και η τόλμη του για την καινοτομία και την ώθηση προς τα εμπρός, επί τη βάσει ανθρωπιστικών αρχών και αξιών.

Η αποδόμηση από τη ρίζα τους, των παλαιών και μη αποτελεσματικών πρακτικών, δημιουργεί μεν μία συνολική τάση για ριζικές αλλαγές , απαιτεί όμως τον απόλυτο έλεγχο των αλλαγών αυτών ορθολογιστικά και με συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα. Μόνο έτσι θα μπορέσει να επιτευχθεί ο δίκαιος, σταθερός και συνεχής μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας ολόκληρης. Μόνο έτσι θα υπάρξει μετασχηματισμός σε περιβάλλον κοινωνικής δικαιοσύνης, με αισιοδοξία, κινητικότητα, παραγωγή νέων ιδεών, εφαρμογή νέων κατάλληλων και αποτελεσματικών λύσεων, με προοδευτική σταθερότητα.

Διαπιστώνουμε σήμερα ότι οι πλέον συντηρητικές δυνάμεις στη χώρας μας, (απολιθώματα του παρελθόντος από την πλευρά του ο καθένας), (πέραν της συγκυβέρνησης που πελαγοδρομεί), εμφανίζονται να είναι όχι μόνο οι παραδοσιακοί συντηρητικοί κομματικοί δεξιοί , αλλά και όλα τα κόμματα της αριστεράς, που κατάφεραν να κάνουν το όραμά τους ‘’απόλυτο στερεότυπο’’, αδυνατώντας να εκσυγχρονισθούν και να αντιληφθούν την πραγματικότητα.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ έχει τοποθετηθεί υπέρ των ριζοσπαστικών θέσεων που προκύπτουν από ένα πολύ καλό σχεδιασμό, που να μπορούν να εφαρμοσθούν από τους καλύτερους Έλληνες ανά τομέα, επικεφαλής ενός νέου προτύπου διακυβέρνησης, απαλλαγμένους από κάθε κομματικό χαρακτήρα.

Όπως γλαφυρά έχει πει πολλές φορές και ο Δ. Μπουραντάς: ‘’Δεν μπορείς με μερεμέτια να διορθώσεις τη κατάσταση σε ένα σπίτι που γκρεμίζεται, ούτε μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και να μας βγάλουν από το τέλμα αυτοί οι ίδιοι που ευθύνονται γι αυτό, αφού εξακολουθούν να κάνουν τα ίδια και να συντηρούν τις ίδιες αντιλήψεις’’.

Η χώρα μας θέλει ριζική αναδόμηση, με συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων και εκ βάθρων, που να μπορεί να ξεπεράσει αγκυλώσεις, παραδοσιακά στερεότυπα, ταμπού και αραχνιασμένες αντιλήψεις. Μία νέα πρακτική, ριζοσπαστική αντίληψη, που να μην φοβάται με πραγματισμό να υιοθετήσει τις βέλτιστες λύσεις, απ’ όπου κι’ αν προέρχονται.

Σας προσκαλώ λοιπόν στο συνέδριο μας την 15 Δεκεμβρίου ημέρα Κυριακή (11.00-18.00) στο ξενοδοχείο PARK (Radisson Hotel), στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, για να συζητήσουμε όλοι μαζί αυτές τις λύσεις και να προωθήσουμε τη ριζοσπαστική μας σκέψη.

ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ

Κάθε λογικός άνθρωπος ( χωρίς απαραίτητα να είναι οικονομολόγος), εάν είχε να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους που βασανίζει τη χώρα μας, εκτιμώ ότι θα έπαιρνε έγκαιρα τα παρακάτω πρακτικά μέτρα για την οικονομία .

Ας δούμε εν τάχει τι θα μπορούσε να κάνει αυτός ο λογικός άνθρωπος:

1. Δεν καθηλώνεις την οικονομία
2. Προσπαθείς να αυξήσεις τα έσοδα
3. Προσπαθείς να μειώσεις τα άμεσα έξοδα και να περικόψεις μη παραγωγικές και ελάχιστα λειτουργικές δαπάνες
4. Αλλάζεις το μοντέλο ανάπτυξης: “από την εσωστρέφεια στην εξωστρέφεια και από το χαμηλό κόστος στη διαφοροποίηση”.
5. Ενισχύεις τις εξαγωγές και απλοποιείς τις γραφειοκρατικές διαδικασίες ώστε να είναι γρήγορες και αποτελεσματικές.
6. Δημιουργείς μηχανισμό ουσιαστικής ανάπτυξης της οικονομικής και επιχειρηματικής διπλωματίας
7. Αξιοποιείς τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις και το θεσμικό πλαίσιο για να ελέγξεις τις εισαγωγές
8. Κινητοποιείς και αξιοποιείς το δυναμικό της διασποράς, σε ό,τι αφορά την προώθηση των Ελληνικών εξαγωγών.
9. Εκσυγχρονίζεις και μειώνεις το μέγεθος του κράτους.
10. Κλείνεις επιχειρήσεις του Δημοσίου που δεν είναι παραγωγικές και λειτουργικές και
11. Μετακινείς τους υπαλλήλους στα μέτωπα που είναι αναγκαία για την άμεση ή έμμεση αύξηση των εσόδων του κράτους (εφορία, οι μηχανισμοί για την αντιμετώπιση της ανεργίας, η αστυνόμευση, η καταπολέμηση της διαφθοράς κλπ).
12. Μειώνεις το κόστος διακυβέρνησης και των λειτουργικών δαπανών του δημοσίου στους τομείς εκείνους που εξακολουθούν αδικαιολόγητα να είναι υψηλές.
13. Μειώνεις τον αριθμό των συμβούλων, επιτροπών, ακολούθων, αυτοκινήτων κλπ,
14. Μειώνεις στο ελάχιστο (πολύ κάτω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο) τις επιχορηγήσεις προς τα κόμματα.
15. Κάνεις άμεση και ταχύτατη προσαρμογή των ηλεκτρονικών προμηθειών σε όλους τους οργανισμούς του δημοσίου και στις ΔΕΚΟ.
16. Μειώνεις ακόμη περισσότερο τις δαπάνες για ενοίκια που καταβάλει το Δημόσιο (υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες ακόμη με εκμετάλλευση ακινήτων Δημοσίου).
17. Μειώνεις τους μεγάλους μισθούς στο Δημόσιο που δεν δικαιολογούνται σε σχέση με τα καθήκοντα και τα έργα που επιτελούνται.
18. Σταματάς άμεσα την αναποτελεσματική όπως αποδείχθηκε πολιτική των οριζόντιων μειώσεων μισθών.
19. Λαμβάνεις άμεσα αλλά και μεσο-μακροπρόθεσμα μέτρα σε πολλούς τομείς , για την αποφυγή αύξησης της ανεργίας και την καταπολέμησή της, με συνδυαστικά και συντονισμένα μέτρα με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (εσωτερικούς, τοπικούς περιφερειακούς και Ευρωπαϊκούς), με βασική αρχή την επιδότηση της εργασίας και όχι αποκλειστικά την επιδότηση της ανεργίας.
20. Αναμορφώνεις το εθνικό πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ώστε να υπάρχει δίκαιη ρύθμιση στους μισθούς, στους όρους εργασίας, καθώς και στις αποζημιώσεις για απολυόμενους.
21. Εκμεταλλεύεσαι τα ‘’ασημικά’’ της κρατικής περιουσίας που δεν επηρεάζουν την κοινή ωφέλεια
22. Βελτιώνεις τους εισπρακτικούς μηχανισμούς στα φορολογικά έσοδα και μαζεύεις αυτά που χρωστάνε στο Δημόσιο από παντού.
23. Εισπράττεις τους επιβεβαιωμένους φόρους για όσους διαθέτουν μεγάλη περιουσία καθώς και καταθέσεις στο εξωτερικό (για αυτούς θα πρέπει να επιτρέπονται οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί).
24. Βελτιώνεις τη ταχύτητα επίλυσης των δικαστικών διαφορών και ιδιαίτερα την εκδίκαση των φορολογικών υποθέσεων που εκκρεμούν.
25. Ελέγχεις το συνολικό πόθεν έσχες όλων όσων έβγαλαν σημαντικά ποσά από τη χώρα τα τελευταία 5 χρόνια.
26. Κάνεις αναδρομικό έλεγχο του συνολικού ‘’πόθεν έσχες’’ (περιουσιακά στοιχεία και τεκμήρια διαβίωσης τουλάχιστον της τελευταίας εξαετίας) όλων των φορολογουμένων.
27. Καταπολεμάς τη φοροδιαφυγή και βρίσκεις τα παράθυρα που υπάρχουν στους θεσμούς γι’ αυτούς που φορο-αποφεύγουν.
28. Κατάσχεις τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν παράνομα και καταχρηστικά ως προς το Δημόσιο συμφέρον.
29. Καταπολεμάς την διαφθορά δημιουργώντας ειδική ανεξάρτητη και ενιαία υπηρεσία.
30. Καταπολεμάς την αδήλωτη και την παράνομη εργασία
31. Κάνεις συμψηφισμό στα χρέη μεταξύ Δημοσίου και πολιτών/επιχειρήσεων
32. Εξυγιαίνεις το χρηματοπιστωτικό σύστημα και απαιτείς από τις θεσμικές αρχές ελέγχων να κάνουν τη δουλειά τους στον αυστηρό έλεγχο των χρηματοπιστωτικών οργανισμών.
33. Εξυγιαίνεις το σύστημα δαπανών υγείας. Η ορθολογική μείωση στην δαπάνη φαρμάκων να γίνεται με γνώμονα την κάλυψη των ασφαλισμένων.
34. Κάνεις άμεση ολοκληρωμένη μηχανοργάνωση των υπηρεσιών υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, με ένα αξιόπιστο ενιαίο σύστημα, συνδεδεμένο με το TAXIS με αυστηρότητα στις ποινές για την εισφοροδιαφυγή και τη “μαύρη” εργασία.
35. Ξεκαθαρίζεις το σύστημα παράνομων συνταξιοδοτήσεων ή των υπερβολικά μεγάλων συντάξεων που δεν δικαιολογούνται από τις εισφορές και τα χρόνια υπηρεσίας και κάνεις επιτέλους σωστή καταγραφή για να μπορέσει να λειτουργήσει δίκαια και με ανταπόδοση το ασφαλιστικό σύστημα.
36. Σταματάς το καθεστώς συνταξιοδοτήσεων χωρίς να έχουν συμπληρωθεί τα 35 χρόνια εργασίας (πλην αυστηρά ιδιαίτερων περιπτώσεων όπως αναπηρία κλπ)
37. Εξυγιαίνεις και εκσυγχρονίζεις το ασφαλιστικό και κάνεις δραστικές αλλαγές, στην οργάνωσή των υπηρεσιών κοινωνικής ασφάλισης, και διοικητική στελέχωσή τους με τα ικανότερα στελέχη.
38. Δίνεις τη θεσμική δυνατότητα για μεικτή ασφαλιστική κάλυψη με συμμετέχοντες το κράτος, τον εργοδότη και την ιδιωτική ασφάλεια του δικαιούχου.
39. Εισάγεις στοιχεία κεφαλαιοποιητικού συστήματος στο μηχανισμό χρηματοδότησης. Κάθε ασφαλισμένος να διαθέτει ατομικό λογαριασμό και να έχει περιοδική ενημέρωση για τη συσσώρευση και εξέλιξη του ασφαλισμένου κεφαλαίου του.
40. Αξιοποιείς της περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων, με δυνατότητα αυτοτελούς εκμετάλλευσης υπέρ ενός εκάστου ταμείου.
41. Εκμεταλλεύεσαι κάθε παραγωγικό πόρο, όπως κανένα εκατοστό καλλιεργήσιμης γης να μην μείνει ανεκμετάλλευτο
42. Εκμεταλλεύεσαι το μέγιστο δυνατόν τους φυσικούς πόρους της χώρας με σοβαρούς επιστημονικούς και ορθολογικούς περιβαλλοντικούς όρους.
43. Ολοκληρώνεις τον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό με αναπτυξιακό χαρακτήρα ταχύτατα και ξεκινάς πολεοδομήσεις νέων περιοχών και επεκτάσεις των υφισταμένων σχεδίων, έτσι ώστε να υπάρξει προστιθέμενη αξία σε περιοχές που προσφέρονται για μεγάλα οικιστικά προγράμματα.
44. Θεσμοθετείς άμεσα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα απελευθέρωσης μέχρι το 2015 όλων των αγορών εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και όλων των κλειστών επαγγελμάτων.
45. Τιτλοποιείς την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου και αξιοποιείς τους τίτλους για τα χρέη του Δημοσίου.
46. Εκμεταλλεύεσαι κάθε ευρώ από κοινοτικά κονδύλια για παραγωγικές μόνο επενδύσεις
47. Βελτιώνεις το μηχανισμό εκμετάλλευσης των κοινοτικών κονδυλίων με ειδικούς επιστήμονες που βοηθούν όσους υποβάλλουν αιτήματα για παραγωγικές επενδύσεις ώστε να υποβάλλουν πλήρεις και ρεαλιστικούς φακέλους.
48. Ελέγχεις τον βαθμό προόδου και απόδοσης των επενδύσεων αυτών
49. Αλλάζεις και εκσυγχρονίζεις το θεσμικό πλαίσιο για προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων. Απαιτείται ο συντονισμός με βασικούς Διεθνείς παράγοντες, Διεθνείς Οργανισμούς, Διεθνείς Συνδιασκέψεις, κυβερνήσεις μεμονωμένων χωρών, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κλπ.
50. Ενισχύεις το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων στα μεγάλα έργα με ουσιαστικές και πολλαπλασιαστικές ιδιότητες στην απασχόληση και την ανάπτυξη.
51. Δημιουργείς ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή που θα αναλάβει τη δημιουργία νέου εθνικού φορολογικού συστήματος που θα βασίζεται σε δύο βασικούς Κώδικες: 1) Κώδικας Φορολογίας (Φορολογία εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων, Φ.Π.Α., Φορολογία κεφαλαίου και Λοιπές φορολογίες). 2) Κώδικας Φορολογικών Υποχρεώσεων Ελέγχου και Κυρώσεων (Κανόνες Διενέργειας Συναλλαγών, Φορολογικές Έλεγχος και Κυρώσεις για τους παραβάτες της φορολογικής νομοθεσίας).
52. Θεσμοθετείς τη Καθολική εφαρμογή του «Πόθεν Έσχες».
53. Μειώνεις τη φορολογία των επιχειρήσεων και των νομικών προσώπων στο 20%, που είναι περίπου ο ευρωπαϊκός μέσος όρος φορολογίας των επιχειρήσεων.
54. Σταματάς το αναποτελεσματικό και άδικο καθεστώς της προκαταβολής φόρων
55. Βελτιώνεις το μηχανογραφικό σου σύστημα ελέγχων και είσπραξης εσόδων και Εγκαθιδρύεις αποτελεσματικό και διευρυμένο σύστημα ηλεκτρονικών συναλλαγών,
56. Καθιερώνεις μία δίκαιη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας με ένα μόνο φόρο.
57. Βελτιώνεις το σύστημα ελέγχων και απόδοσης ΦΠΑ
58. Μειώνεις τους έμμεσους φόρους στο τουριστικό προϊόν
59. Μειώνεις τα τέλη στα αεροδρόμια για να μειώσεις τη τιμή του τουριστικού προϊόντος
60. Μειώνεις το ΦΠΑ στην ελάχιστη κλίμακα στα προϊόντα πρώτης ανάγκης, στη μεσαία στα ευρείας κατανάλωσης, και στην υψηλή στα εξεζητημένα είδη πολυτελείας.
61. Ελέγχεις αυστηρά τις offshore εταιρείες.
62. Προωθείς την κοινωνική οικονομία με συντονισμό από τους κατά τόπους δήμους σε όλη την Ελλάδα
63. Ενεργοποιείς την ομογένεια με σοβαρά και σταθερά κίνητρα για να επενδύσουν στην Ελλάδα
64. Φορολογείς τα κέρδη της Ναυτιλίας όπως κάνεις και με τον Τουρισμό.
65. Καταπολεμάς το λαθρεμπόριο και τη δασμοδιαφυγή
66. Καταπολεμάς τις πρακτικές ελέγχου των τιμών της αγοράς από καρτέλ και μεσάζοντες
67. Σταματάς επιτέλους να επαναπαύεσαι και να βασίζεσαι στη δυνατότητα εξωτερικού δανεισμού, που πρέπει επιτέλους να σταματήσει με αποφασιστικότητα.
68. Βάζεις συνταγματική απαίτηση για μη ελλειμματικούς προϋπολογισμούς και αυστηρό απολογισμό για την συμμόρφωση στο τέλος του χρόνου.

Ας προβληματισθούμε ποια από όλα αυτά έχουν γίνει και ποια όχι και θα καταλάβουμε γιατί μετά από 4 χρόνια εξακολουθούμε να είμαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση, ενώ άλλες χώρες βγαίνουν από τα μνημόνια.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : ‘’Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ’’

Βλέποντας το επίπεδο πολιτικής εκπροσώπησης της χώρας μας από τους πολιτικούς στις τελευταίες συνεδριάσεις των Ευρωπαϊκών οργάνων, άνοιξα τις σημειώσεις που κρατούσα κάθε φορά που είχα την ευκαιρία να βρεθώ σε διεθνή πολιτική εκπροσώπηση της χώρας μας.

Υπάρχουν 5+1 κατηγορίες εκπροσώπησης με βάση τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των επιχειρημάτων και της εν γένει τοποθέτησης των πολιτικών από κάθε χώρα.

1. Χώρες που κάνουν ηγετικές τοποθετήσεις και παρεμβάσεις, που παρακινούν τους άλλους να υποστηρίξουν τις θέσεις τους, όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Ρωσία, η Γερμανία, κλπ.
2. Χώρες που τοποθετούνται ή παρεμβαίνουν ενεργά, με σκοπό να προβάλουν στη διεθνή κοινότητα το σημαντικό ρόλο τους, τι έκαναν και πόσο χρήσιμες είναι οι ενέργειες τους, όπως οι Δανοί, οι Ολλανδοί, οι Νορβηγοί, οι Πολωνοί, οι Ούγγροι κλπ
3. Χώρες που τοποθετούνται και παρεμβαίνουν πάντα με σκεπτικισμό, εκφράζοντας αναπάντητους προβληματισμούς και ερωτήματα, όπως η Ισπανία, η Γαλλία πολλές φορές, οι Σλοβάκοι, κλπ.
4. Χώρες που αναφέρονται σε όλα τα θέματα με γενικές αρχές, Ευρωπαϊκές ή πανανθρώπινες αξίες και αποφεύγουν να τοποθετηθούν συγκεκριμένα ή να γίνουν δυσάρεστες στους άλλους φανερά, όπως το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο κλπ.
5. Χώρες ‘’χαζοχαρούμενες’’ που οι θέσεις τους εκφράζονται με μια ελαφρότητα και με μία διάθεση υποβάθμισης των ζητημάτων όπως η Ιταλία, η Ισπανία πολλές φορές κλπ.

Και:

6. Η Ελλάδα, μία κατηγορία από μόνη της:

Με λίγες λέξεις η στάση των πολιτικών μας εκπροσώπων χαρακτηρίζεται από ‘’ανασφάλεια, υπεκφυγή, αοριστία και για εσωτερική κατανάλωση’’. Οι παρεμβάσεις τους, είναι ως επί το πλείστον ‘’τρομαγμένες’’, ‘’σαστισμένες’’, που συνήθως διαβάζονται αμήχανα από ένα κείμενο (statement) που έχουν ετοιμάσει άλλοι (ευτυχώς που υπάρχουν ικανοί διπλωμάτες).
Η προσπάθεια των πολιτικών εκπροσώπων είναι ως επί το πλείστον να καλύψουν τα κενά γνώσεων και προετοιμασίας τους, την απροθυμία της Ελλάδος να τοποθετηθεί ενεργά στα προβλήματα, με μία συμπλεγματική ανάγκη να υπερτονισθούν και να αναγνωρισθούν από τους άλλους οι Ελληνικές ιδιαιτερότητες και πτυχές των ζητημάτων.
Η όλη εικόνα που δημιουργείται είναι ότι μας ενδιαφέρει να μιλήσουμε με το βλέμμα στο εσωτερικό της χώρας μας και όχι ως τοποθέτηση-παρέμβαση χώρας που έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της και μετέχει ενεργά στο διεθνές γίγνεσθαι, διεκδικώντας για τον εαυτό της κάποιο σημαντικό ρόλο.

ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ‘’ΙΕΡΕΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ’’ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ;

Δεν είναι λίγοι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο που ισχυρίζονται ότι η παγκόσμια κρίση προήλθε από τις κακές πρακτικές και τη διαπλοκή του χρηματοπιστωτικού συστήματος με το πολιτικό σύστημα.

Μερικά παραδείγματα είναι: Οι επιπτώσεις από την άρση του Τραπεζικού Νόμου του 1933, γνωστού ως ‘’The Glass – Steagall Act’’, οι επιπτώσεις από την ανεξέλεγκτη αγορά παραγώγων και από τη Συμφωνία Οικονομικών Υπηρεσιών (FSA Financial Services Act ) που ουσιαστικά καθόριζε τον τρόπο σύνδεσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (WTO) με τα μέλη του. Η αλλαγή των όρων του FSA, με τη συμπερίληψη και των τραπεζικών δραστηριοτήτων, ανάγκασε τα κράτη-μέλη του ΠΟΕ να δεχθούν την αγορά «τοξικών» τραπεζικών προϊόντων και άνοιξε το «κουτί της Πανδώρας» για τα τραπεζικά «υποπροϊόντα» με αλυσιδωτές αντιδράσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.
Ειδικά στην περίπτωση της ΕΕ, η οικονομική φιλοσοφία του Διευθυντηρίου της, με τον κυρίαρχο ρόλο της Γερμανίας, δεν λειτούργησαν υπέρ της προστασίας των κρατών-μελών της, που τελικά αποδείχθηκαν οι «αδύναμοι κρίκοι» στις αλυσσιδωτές αυτές αντιδράσεις.
Και υπάρχουν πολλά περισσότερα επιχειρήματα που μπορούν να τεκμηριώσουν τη θέση αυτή.

Στην Ελλάδα αυτό που βιώνουμε σε καθημερινή βάση σε ότι αφορά το τραπεζικό σύστημα είναι η συνεχής προσπάθεια να διασωθεί, οι συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις, η έλλειψη ουσιαστικών ελέγχων των θεσμικών οργάνων σε όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, με αποτέλεσμα να συνεχίζουν να παίζονται τεράστια παιχνίδια στη πλάτη των μικροεπενδυτών, των συναλλασσομένων, αλλά και όλων των πολιτών που επωμίζονται στην ουσία τα αποτελέσματα των κακών πρακτικών τους.

Αυτό που βλέπουμε καθημερινά είναι μονομερείς πράξεις αυθαιρεσίας από τις Τράπεζες, καταχρηστική αλλαγή των όρων δανεισμού, μετακύληση διαφόρων εξόδων, επιβαρύνσεων και κινδύνων στους συναλλασσομένους μαζί τους. Ταυτόχρονα έχουν σταματήσει οι χρηματοδοτήσεις της αγοράς και η παροχή εγγυήσεων, με αποτέλεσμα οι τράπεζες να μην επιτελούν το βασικό ρόλο για τον οποίο πήραν την άδεια λειτουργίας, ενώ συνεχίζεται επί μακρόν η προσπάθεια να στηριχθούν με συνεχείς επιβαρύνσεις του χρέους της χώρας.

Οι δικαιολογίες που εκφράζουν μεταθέτοντας τις ευθύνες αλλού για τα κόκκινα δάνεια, είναι τουλάχιστον ανεύθυνες και αφελείς. Τα περισσότερα από τα κόκκινα δάνεια είχαν δοθεί χωρίς ουσιαστικές διασφαλίσεις είτε σε διαπλεκόμενους και κομματικά προσκείμενους με χαριστικές προβλέψεις, είτε στη προσπάθεια να ανέβουν τα μπόνους των στελεχών. Τα ομόλογα επίσης που είχαν στα χέρια τους, αποκτήθηκαν στη προσπάθειά τους να στηρίξουν το πολιτικό σύστημα με το οποίο έχουν σφιχταγκαλιαστεί εδώ και πολλά χρόνια και το χρηματοδοτούν με απολύτως επισφαλή τεράστια δάνεια. Απλοί Τραπεζικοί υπάλληλοι έγιναν σε μερικά χρόνια κορυφαίοι μεγαλοτραπεζίτες, στηριζόμενοι από το κομματικό σύστημα που νέμεται το δημόσιο χρήμα.

Είναι γνωστή σε όλους μας η πρακτική μετακύλησης της χασούρας των τραπεζών στα ασφαλιστικά ταμεία, όπως επίσης και η εξωφρενική και καταχρηστική πρόβλεψη με νόμο μάλιστα, να κατατίθενται για πολλές δεκαετίες τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων άτοκα, με τεράστιο όφελος για τις τράπεζες. Το ίδιο έγινε και με την εντολή που δόθηκε στους διοικητές των ταμείων για να επενδύσουν τα αποθεματικά των ταμείων σε τοξικά προϊόντα των τραπεζών (το όλο θέμα συγκαλύφθηκε και δεν τιμωρήθηκε κανείς για αυτό), όπως επίσης και με την παράνομη εσωτερική μετακύλησα της απώλειας από το κούρεμα των ομολόγων στα κεφάλαια των ασφαλιστικών ταμείων.

Σήμερα μετά από τόσα χρόνια προσπαθειών οι τράπεζες ακόμη θέλουν να διασωθούν, ακόμη δεν έχουν εξυγιανθεί, ο χάρτης του τραπεζικού συστήματος έχει αλλάξει πλήρως, τα μεγάλα και αδιαφανή χρηματιστηριακά παιχνίδια με τις τραπεζικές μετοχές συνεχίζονται ανεξέλεγκτα και με ωφελημένους πάντα τους γνωστούς πολιτικά ευνοούμενους. Το σφιχταγκάλιασμα του πολιτικού συστήματος με τους τραπεζίτες συνεχίζεται.
Οι ευθύνες όλων αυτών είναι τεράστιες για την κατάρρευση της οικονομίας και την αδυναμία ανόρθωσης της και ο κάθε πολίτης αναρωτιέται:

‘’Μήπως τελικά οι Τράπεζες είναι οι ιερές αγελάδες της οικονομίας; ‘’

ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ, ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ, ΜΕ ΛΥΣΕΙΣ

Αγαπητοί φίλοι καλημέρα σας

Διαβάζοντας κάποια κείμενα που αναρτώνται ελεύθερα και χωρίς λογοκρισία στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης της κοινωνίας αξιών, θέλω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου ως προς αυτά, τοποθετούμενος πλεον προσωπικά, και όχι ως αντιπρόεδρος της κοινωνίας αξιών, αφού όλα τα πολιτικά όργανα της κοινωνίας αξιών παραιτούμεθα αύριο εν όψει του συνεδρίου.

Θεωρώ υποχρέωσή μου να διαχωρίσω τη θέση μου από τις ακραιφνώς αριστερές ή και δεξιές θέσεις που μπορεί να εκφράζονται στις σελίδες αυτές.
Ακροθιγώς παραθέτοντας, οι θέσεις και οι προτάσεις που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα από την ‘’κοινωνία αξιών’’ με εκφράζουν απόλυτα. Ανήκω ιδεολογικά στο κεντρώο χώρο, απόλυτα κοινωνικοποιημένος και με φιλελεύθερες ιδέες, σεβόμενος την φιλελεύθερη υπόσταση του ατόμου μέσα σε μία υγιή κοινωνία, με κοινωνική δικαιοσύνη, ισονομία, παροχή ίσων ευκαιριών στους πολίτες αλλά και υποστήριξη στη παραγωγή αποτελεσμάτων.

Η ιδεολογική μου ταυτότητα πάντα μου επέτρεπε να είμαι ανοικτός σε ουσιαστικές, ρεαλιστικές και λογικές προτάσεις που εξέφραζαν κατά καιρούς αριστεροί ή δεξιοί, με ένα πολιτικό πραγματισμό, αρκεί οι θέσεις και οι πρακτικές να ήταν συμβατές με τις αρχές μου, έχοντας την κοινωνία ως πρόταγμα και αναγνωρίζοντας την υπόσταση του ατόμου σε αυτήν, όπως κατοχυρώνεται μέσα από τις συνταγματικές ελευθερίες, τα ανθρώπινα, ατομικά, πολιτικά και αστικά δικαιώματα (τα γράφω ένα - ένα έστω κι αν υπάρχουν επικαλύψεις για να μην δημιουργηθούν αμφισβητήσεις).

Στη κοινωνία αξιών η οποία είναι ένα κόμμα του κοινωνικού κέντρου, που έχει ενστερνιστεί την ιδεολογία του κοινωνικού φιλελευθερισμού και πιστεύει σε ριζοσπαστικές λύσεις για την ανόρθωση της χώρας μας, είναι φυσικό να υπάρχουν τάσεις προς τα αριστερά αλλά και προς τα δεξιά. Και καλό είναι οι τάσεις αυτές να εκφράζονται δημοκρατικά, με συμμετοχή στα κατάλληλα όργανα του κόμματος αλλά και σε δημόσιους πολιτισμένους και διευρυμένους διαλόγους, ώστε να μπορεί να επιτευχθεί μία αποτελεσματική σύνθεση απόψεων.

Το Συνέδριο του κόμματος είναι η χρυσή ευκαιρία για την ‘’κοινωνία αξιών’’ και όλους εμάς που οραματισθήκαμε ένα διαφορετικό πολιτικό πολιτισμό (με αντιπαράδειγμα όλα όσα με λύπη ακούσαμε τις προηγούμενες μέρες στη Βουλή από τους εκπροσώπους των κομμάτων του κοινοβουλίου), μία νέα αποτελεσματική διακυβέρνηση, μια σχέση αξιοπιστίας, σεβασμού και εμπιστοσύνης με την κοινωνία και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά.
Είναι η Χρυσή ευκαιρία να εκφρασθούμε, να μιλήσουμε ανοικτά χωρίς στερεότυπα, ιδεοληψίες και δεσμεύσεις, για τα αγωνιώδη προβλήματα της πατρίδος μας, για την θέση της στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, για το όραμα, την υπόσταση, τη λειτουργία και τους στόχους του κόμματος μας, και οπωσδήποτε για τις λύσεις που προτείνουμε. Γιατί η πολιτική μας πρέπει πάνω απ’ όλα να παράγει λύσεις.

Με αυτή την μικρή τοποθέτηση, ολοκληρώνεται σήμερα η δουλειά που είχε αναλάβει η Προσωρινή Συντονιστική Επιτροπή για να δημιουργήσει την ‘’κοινωνία αξιών’’, να χαράξει την πολιτική της, να διαμορφώσει τις θέσεις και τις επί μέρους προτάσεις πολιτικής και διακυβέρνησης, να οργανώσει το κόμμα, να κάνει σημαντικό αριθμό πολύ καλών εκδηλώσεων και ημερίδων, να συνεργασθεί με Ελληνικά, Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα και αναγνωρισμένους μεγάλους ευρωπαϊκούς πολιτικούς φορείς, να διευρύνει τη βάση του και να παραδώσει ένα εξωστρεφές κόμμα, με σταθερή ιδεολογική βάση, οργανωμένο δημοκρατικά και αυτάρκες μέχρι τώρα οικονομικά.

Η μόνη πηγή εσόδων του κόμματος ήταν οι ευγενείς μικρές εισφορές και ενισχύσεις των μελών μας. Αποφύγαμε σθεναρά χρηματοδοτήσεις που θα μας καθιστούσαν δέσμιους και υποχείρια ισχυρών οικονομικά προστατών. Αυτό που είχαμε στο μυαλό μας και πάντα λέγαμε ήταν ότι: ‘’Εάν μπορούμε να αξιοποιήσουμε με αποτελεσματικότητα το κάθε ευρώ που συνεισφέρουν οι πολίτες στη προσπάθεια αυτή, τότε τους δίνουμε ένα καλό πρώτο δείγμα για να μας εμπιστευθούν να διαχειριστούμε και τις τύχες του κράτους’’.

Αξιότιμα μέλη της ‘’κοινωνίας αξιών’’, μέλη των πολιτικών οργάνων που εργασθήκατε με όραμα, εμμονή, συνέπεια και αποτελεσματικότητα, αγαπητοί φίλοι

Σας ευχαριστώ προσωπικά όλους σας για την ευγενή, εξαιρετικά αποτελεσματική και ανυστερόβουλη προσπάθεια σας , τη συμμετοχή σας στη διαμόρφωση της πολιτικής και των θέσεων μας και στη μέχρι τώρα διάδοση του κοινού μας οράματος σε ένα σημαντικό αριθμό συμπολιτών μας.
Πρέπει όλοι μας να συμμετάσχουμε (η συμμετοχή είναι το σημαντικότερο στοιχείο σε μία αποτελεσματική Δημοκρατία) με τις ίδιες αγνές προθέσεις και την ίδια αποτελεσματικότητα στις εργασίες του Συνεδρίου για να διαδώσουμε σε όλους πλέον τους συμπολίτες μας το όραμά μας για μία ‘’κοινωνία αξιών’’, στη πράξη και με λύσεις για τα προβλήματα της πατρίδας μας.