ΟΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΙΜΑ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΕΠΙΔΟΜΑΤΙΚΉ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Η «Κοινωνία Αξιών» ως πολιτικός σχηματισμός εφαρμόζει τις αρχές του «Κοινωνικού Φιλελευθερισμού» και όλες οι επιλογές και προτάσεις βασίζονται σε αυτές.

Βασικές αρχές του «κοινωνικού Φιλελευθερισμού» είναι η ανάγκη για παρέμβαση της κυβέρνησης για έλεγχο και ρύθμιση της ελεύθερης αγοράς σε περιπτώσεις στρεβλής λειτουργίας και όχι η κυριαρχία των επιδοματικών πολιτικών με σκοπό την επιφανειακή λαϊκίστικη πολιτική της κυβέρνησης, και ως αποτέλεσμα την αδυναμία διόρθωσης των διαρθρωτικών και δομικών προβλημάτων στην λειτουργία του υγιούς ανταγωνισμού της αγοράς.

Η ανεξέλεγκτη επιβολή υπέρογκων τιμών ρεύματος στους καταναλωτές από τις μεγάλες εταιρείες παροχής, δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην οικονομία της χώρας αλλά και εξόχως κοινωνικά προβλήματα.
Η κυβέρνηση, ως πάγια πολιτική της σε ανάλογες περιπτώσεις, αυξάνει την φορολογία στα υπερ-κέρδη των παρόχων και στην συνέχεια μέρος αυτών, το δίνει ως επιδότηση σε καταναλωτές χαμηλών εισοδηματικών κριτηρίων για να απαλυνθούν οι επιπτώσεις σε αυτούς.

ΟΜΩΣ

1. Οι καταναλωτές αντιμετωπίζουν αυξημένο κόστος ζωής λόγω της αύξησης της ενέργειας άμεσα και έμμεσα, γιατί οι επιχειρήσεις (παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών) μπορεί να μεταφέρουν το κόστος της ενέργειας (που έχει αυξηθεί) στους καταναλωτές, δημιουργώντας έναν ανοδικό φαύλο κύκλο.

2. Αν οι μεγάλες εταιρείες έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν υπέρογκες τιμές, αυτό μπορεί να μειώσει τον ανταγωνισμό. Οι μικρότερες εταιρείες δεν θα μπορούν να αντέξουν τον ανταγωνισμό και αναγκάζονται συχνά να κλείσουν, κυριαρχώντας έτσι οι μονοπωλιακές καταστάσεις, που περιορίζουν την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα (και την καινοτομία εν πολλοίς) και επιφέρουν περαιτέρω αύξηση των τιμών.

3. Οι υψηλές τιμές πλήττουν περισσότερο τους καταναλωτές χαμηλού εισοδήματος, ακόμη και με την παροχή επιδοτήσεων. Οι επιδοτήσεις δεν μπορούν να καλύψουν πλήρως το αυξημένο κόστος (άμεσο και έμμεσο), δημιουργώντας μεγαλύτερη οικονομική πίεση στις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.

4. Ενεργειακή Φτώχεια και ενίσχυση του φαύλου κύκλου της φτώχειας στην κοινωνία, που απειλεί όχι μόνο τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού αλλά όλα τα νοικοκυριά, γιατί δεν θα μπορούν να διατηρήσουν επαρκή θέρμανση (ή ψύξη) στην κατοικία τους σε λογικό κόστος.
Οι αυξημένες τιμές ρεύματος μπορούν να ωθήσουν πολλά νοικοκυριά σε ενεργειακή φτώχεια, κάτι που μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία και την ευημερία τους, στις δραστηριότητές τους καθώς και στις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές τους ευκαιρίες.
Αυτό δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο ενίσχυσης του κύκλου της φτώχειας.

5. Η δημιουργία ενός συστήματος ανισότητας, όπου ορισμένοι καταναλωτές λαμβάνουν επιδοτήσεις (ακόμη χειρότερα γιατί συχνά γίνεται με ψευδή εισοδηματικά στοιχεία) μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικό διχασμό αλλά και στιγματισμό. Οι πολίτες που δεν λαμβάνουν επιδοτήσεις μπορεί να αισθάνονται αδικημένοι, ενώ οι δικαιούχοι μπορεί να αισθάνονται στιγματισμένοι. Αυτό μπορεί να αυξήσει την κοινωνική ένταση και να μειώσει την κοινωνική συνοχή.

6. Όταν υπάρχει μεγάλο χρηματικό ποσό σε φορολογικά έσοδα και επιδοτήσεις, αυξάνεται ο κίνδυνος διαφθοράς και κακοδιαχείρισης, καθώς μπορεί να υπάρξουν πιέσεις και τάσεις για ψευδή, επιλεκτική και ακατάλληλη διανομή των κονδυλίων.

7. Οι υψηλές τιμές ρεύματος και η ανάγκη για επιδοτήσεις μπορεί να επηρεάσουν τις επενδύσεις σε μακροπρόθεσμες υποδομές και σε εκπαιδευτικά προγράμματα, περιορίζοντας τις ευκαιρίες για μελλοντικές γενιές.
Η υπερβολική εστίαση στην κάλυψη των τρεχουσών αναγκών όπως γίνεται σήμερα και όχι ο έλεγχος και ρύθμιση και ακόμη καλύτερα η θεραπεία των διαρθρωτικών και δομικών παθογενειών, μπορεί να αποβεί εις βάρος των μακροπρόθεσμων κοινωνικών και οικονομικών επενδύσεων.

ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ
Μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση θα ήταν:

1. Η ρύθμιση των τιμών ρεύματος σε ορθολογικά επίπεδα που να περιορίζουν την ικανότητα των εταιρειών να επιβάλλουν αδικαιολόγητες υπέρογκες τιμές.

2. Η σωστή λειτουργία της ανεξάρτητης ρυθμιστικής αρχής (ΡΑΕ) για την ενέργεια είναι κρίσιμη, αν και στην χώρα μας έχει κυρίως γνωμοδοτικές αρμοδιότητες, παρακολούθησης και ελέγχου της αγοράς ενέργειας σε όλους τους τομείς, ήτοι στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από συμβατικά καύσιμα, από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και φυσικό αέριο και συγκεκριμένες αρμοδιότητες σε σχέση με την αγορά των πετρελαιοειδών.
Σε σχέση με τις ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας η ΡΑΕ έχει αποφασιστικό ρόλο στην Χορήγηση αδειών παραγωγής, Παρακολούθηση και εποπτεία της αγοράς ενέργειας, Προστασία των καταναλωτών, Παρακολούθηση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας, κλπ και Λήψη ρυθμιστικών μέτρων για την εύρυθμη λειτουργία των ενεργειακών αγορών, κατ’ επιταγήν της Τρίτης Ευρωπαϊκής Ενεργειακής Δέσμης, η οποία και ανάγει τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας σε «εγγυητές» της εύρυθμης λειτουργίας των ενεργειακών αγορών, χωρίς να επηρεάζεται από πολιτικές ή επιχειρηματικές πιέσεις.

3. Η αρχή αυτή, μετά από τους αναγκαίους ελέγχους της αγοράς σχετικά με τη διαμόρφωση των τιμών τους, μπορεί να απαιτήσει την παροχή λεπτομερών πληροφοριών για το κόστος παραγωγής, διανομής και άλλες δαπάνες που επηρεάζουν τις τιμές και ακόμη να προτείνει στην κυβέρνηση Ανώτατα Όρια Τιμών (Price Caps), τα οποία θα προστατεύουν τους καταναλωτές από υπερβολικές χρεώσεις (γνωμοδοτικό το έργο της). Αυτά τα όρια πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και να αναθεωρούνται τακτικά.

4. Η συνεχής παρακολούθηση της αγοράς για την ανίχνευση αθέμιτων πρακτικών είναι απαραίτητη. Η ρυθμιστική αρχή πρέπει να έχει την εξουσία να επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις σε εταιρείες που παραβιάζουν τους κανονισμούς ή που εκμεταλλεύονται την αγορά.

5. Η ενίσχυση του υγιούς ανταγωνισμού και η αποφυγή μονοπωλιακών πρακτικών, με την υποστήριξη νέων και μικρών εταιρειών μέσω κινήτρων και με μείωση των εμποδίων εισόδου στην αγορά ενέργειας, που μπορεί να ενθαρρύνει την καινοτομία και να προσφέρει πιο προσιτές επιλογές στους καταναλωτές.

6. Η στρατηγική επιλογή της κυψελωτής διάρθρωσης, γνωστή και ως "κυψελωτή δομή" ή "κυψελωτά ενεργειακά συστήματα", μια στρατηγική που χρησιμοποιείται στη δημιουργία ανανεώσιμων μορφών ενέργειας και περιλαμβάνει τη δημιουργία μικρότερων, αποκεντρωμένων ενεργειακών μονάδων, που εξυπηρετούν τις ιδιαίτερες ενεργειακές ανάγκες συγκεκριμένων περιοχών ή κοινοτήτων.

7. Η εκπαίδευση και η ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με την κατανάλωση ενέργειας και τις διαθέσιμες επιλογές μπορεί να τους βοηθήσει να μειώσουν την κατανάλωσή τους και να επιλέξουν πιο οικονομικές και βιώσιμες λύσεις.

8. Η διαφάνεια και η λογοδοσία στις διαδικασίες τιμολόγησης και στην κατανομή των επιδοτήσεων είναι κρίσιμες. Οι εταιρείες ενέργειας πρέπει να είναι διαφανείς ως προς το πώς καθορίζουν τις τιμές και το κράτος πρέπει να διασφαλίζει ότι οι επιδοτήσεις κατανέμονται δίκαια και αποδοτικά.

9. Μακροπρόθεσμα, οι αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία (που δεν έχουν γίνει) μπορούν να συμβάλουν στη μείωση των ανισοτήτων και στην ενίσχυση της οικονομικής ευημερίας. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις μπορεί να περιλαμβάνουν φορολογικές μεταρρυθμίσεις, πολιτικές υποστήριξης της απασχόλησης και επενδύσεις στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη.

10. Η δημιουργία γραφείων υποστήριξης καταναλωτών που παρέχουν πληροφόρηση και βοήθεια για την αντιμετώπιση προβλημάτων με τους παρόχους ενέργειας είναι σημαντική. Οι καταναλωτές πρέπει να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και να έχουν πρόσβαση σε μηχανισμούς επίλυσης διαφορών.

11. Συνδυαστικά όλων των άλλων που προαναφέρθηκαν είναι και η υποστήριξη των ευάλωτων καταναλωτών μέσω στοχευμένων πολιτικών επιδοτήσεων , μέσω της ανάπτυξης ενός αξιόπιστου συστήματος αξιολόγησης των αναγκών των καταναλωτών, που δεν δημιουργούν στρεβλώσεις στην αγορά, ούτε ενισχύουν τον φαύλο κύκλο της φτώχειας.

ΟΜΩΣ ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΥΠΕΡΚΕΡΔΩΝ;

Ο πρώτος και βασικότερος λόγος είναι η Πολιτική Σκοπιμότητα. Η φορολόγηση των κερδών των μεγάλων εταιρειών εμφανίζεται να είναι πολιτικά δημοφιλής, καθώς οι πολίτες συχνά θεωρούν τις μεγάλες εταιρείες υπεύθυνες για τις υψηλές τιμές.

Επίσης η πολιτική επιδοτήσεων επιδιώκει να δείξει στους ψηφοφόρους ότι η κυβέρνηση ενεργεί άμεσα υπέρ του λαού, για να τους βοηθήσει τοις ευάλωτες ομάδας στο συγκεκριμένο αυξημένο κόστος ζωής, κάτι που έχει αποδεχθεί ότι έχει θετικό αντίκτυπο στις επόμενες εκλογές.

Υπάρχουν επίσης και άμεσοι οικονομικοί παράγοντες, όσον αφορά σημαντικά έσοδα για το κράτος (πολύ πέραν των επιδοτήσεων) από την αυξημένη φορολόγηση των κερδών των εταιρειών/επιχειρήσεων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για άλλες ανάγκες και πολιτικές.

Η χρήση των εσόδων από τους φόρους για την παροχή επιδοτήσεων μπορεί να θεωρηθεί ως εργαλείο δημοσιονομικής πολιτικής που επιτρέπει στην κυβέρνηση να διαχειριστεί την οικονομία με μεγαλύτερη ευελιξία.

Πέραν τούτων φορολόγηση και η παροχή επιδοτήσεων μπορεί να είναι πιο εύκολα εφαρμόσιμες από την πλήρη ρύθμιση της αγοράς ενέργειας, η οποία απαιτεί σύνθετες διοικητικές διαδικασίες και εξειδικευμένη γνώση.
Η ρύθμιση της αγοράς μπορεί να είναι μια χρονοβόρα διαδικασία που απαιτεί τη δημιουργία/καλή λειτουργία ισχυρών θεσμών και μηχανισμών εποπτείας (που όπως διαπιστώνουμε καθημερινά κι έμπρακτα είναι ο βασικός λόγος που χωλαίνει το κράτος), ενώ η φορολόγηση και η επιδότηση μπορούν να εφαρμοστούν σχετικά γρήγορα.

 ΕΝΟΧΟΣ Ο ΜΕΝΕΝΤΕΣ ΓΙΑ 16 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΧΡΗΜΑΤΣΜΟΥ ΣΤΟ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Όταν πριν μερικά χρόνια πολλά στελέχη της κυβέρνησης επένδυαν πολιτικά στον Μενέντεζ και μάλιστα πολλοί κομπορρημονούσαν για την ιδιαίτερη σχέση που είχαν μαζί του, και πρόβαλλαν τις παρεμβάσεις του ως υποκινούμενες από τους ίδιους, είχα αντιδράσει από την πρώτη στιγμή κατηγορώντας τους για εξόφθαλμο ερασιτεχνισμό που εξέθετε την χώρα μας.

Και μάλιστα είχα επιπλήξει δημόσια σε τηλεοπτικό κανάλι που συμμετείχαμε μαζί σε συζήτηση, τον υπερφίαλο ομογενή μας, που μας έλεγε με στόμφο και ανευθυνότητα δημόσια "θα βάλουμε τον Μενέντεζ να κάνει αυτό και να πει εκείνο..". Αυτόν τον υπερφίαλο πρόβαλε και το Υπεξ ως τον άμεσο συνεργάτη της χώρας μας.

Αυτή η αφελής μικροπολιτική κυβερνητικών στελεχών εξέθετε την εξωτερική πολιτική της χώρας μας, προβάλλοντας διθυραμβικά τα έργα του Μενεντεζ ως προστάτη της χώρας μας .

Ακόμη χειρότερα, κατά την τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα, είχε παρασημοφορηθεί από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το παράσημο του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Τιμής, για τη συνεισφορά του στην εμβάθυνση των σχέσεων Ελλάδας και ΗΠΑ και την προώθηση της ειρήνης και της συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή.

Σήμερα που καταδικάστηκε από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο και μπορεί να καθίσει δεκαετίες στην φυλακή, οι χειροκροτητές του δεν λένε κουβέντα. Προσπαθούν να ξεχάσουν και να σβήσουν κάθε αναφορά, φωτογραφία τους και σχέση με αυτόν.

Κύριοι
Η Εξωτερική Πολιτική είναι ιδιαίτερα απαιτητική και θεμελιώδες εθνικό έργο για να την ενασκούν κάποιοι με ερασιτεχνισμό, με ανερμάτιστες φανφάρες και με αφέλεια.

ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΕΑΣ

Πρώτα δήλωσε ο Μητσοτάκης την δημιουργία Κυβερνητικού Παρκου στην περιοχή που είχαν τα ΕΑΣ την μονάδα παραγωγής των μεταλλικών κορμών των Βλημάτων 155 χιλιοστών , τα πλεον περιζήτητα σήμερα στο ΝΑΤΟ.

Μετά χάλασε η μηχανή-πρέσα που φτιάχνει το δακτύλιο (κόστους αντικατάστασης 3 εκατομμυρίων). Η άλλη, η μεγάλη που φτιάχνει τον κορμό, δούλευε και μάλιστα αποτελεσματικά, όπως και η μονάδα γομώσεων, αλλά πως θα φτιάξεις βλήμα χωρίς τον δακτύλιο;

Αντί να επισκευασθεί η αντικατασταθεί η πρέσα, σταματήσαμε να βγάζουμε το μεταλλικό κέλυφος και συμφωνήσαμε με την Σλοβάκικη εταιρεία να κάνουμε κοινοπραξία και να μας στέλνει το βλήμα κι εμείς να κάνουμε την γόμωση.

Το κόστος κάθε βλήματος 155 χιλιοστών από 800 ευρώ το ένα έχει εκτοξευθεί στα 2.500 σήμερα και οι εκτιμητές βλέπουν να ανεβαίνει κι άλλο στα 4.000 ευρώ το ένα.

Εμείς ξεπουλήσαμε την εταιρεία στην Σλοβάκικη διατηρώντας το 51% και την γόμωση μόνο και η Σλοβάκικη το 49% και όλο το βλήμα. Για την γόμωση θα παίρνει η κοινοπραξία 90 ευρώ το βλήμα (45 στην ουσία μένουν για εμάς, εάν λάβουμε υπ' όψη ότι συμφωνήθηκε τα παραγόμενα να πωλούνται ξεχωριστά από τα δύο μέρη, σε αναλογία 50-50) και η Σλοβάκικη εταιρεία 2.500 το βλήμα.

Και δεν φθάνει αυτό, η χρηματοδότηση της ΕΕ ύψους 33 εκατομμυρίων ευρώ θα πάει στην Σλοβακική, η οποία με μία επένδυση 51 εκατομμυρίων (+33 της ΕΕ) θα βγάλει πάνω από 6 δις για πωλήσεις 2,5 εκατομμυρίων βλημάτων 155 χιλ στην Ουκρανία (τόσα προβλέπει η κοινοπραξία και δεν υπολογίζω τις εκατοντάδες χιλιάδες από τα υπόλοιπα εκατοντάδες χιλιάδες βλήματα που προβλέπονται, 105 και 120 χιλ., ΤΝΤ. κλπ).

Σημειωτέον ότι η Ουκρανία έφθασε να ρίχνει 10.000 βλήματα 155 χιλ την ημέρα εναντίον των Ρωσικών θέσεων.

Εεεε δεν το λες και την καλύτερη δυνατή επένδυση για την χώρα μας.
Κατά τα άλλα μας μένουν οι υπερφιλόδοξες διακηρύξεις κάθε μέρα του ΥΠΕΘΑ, που έρχονται να αυτοαναιρεθούν με άλλες λίγες μόνο μέρες μετά.

 Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ F-16 ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Η τοποθέτησή μου από την πρώτη στιγμή ήταν ότι είχαν υπάρξει ευκαιρίες για να σταματήσει η κρίση και δεν τις αξιοποίησαν οι εμπλεκόμενοι, αλλά άφησαν να εξελιχθεί η σύγκρουση εις βάρος της Ουκρανίας.

Από την στιγμή που χάθηκαν αυτές οι ευκαιρίες (εάν πραγματικά το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ ήθελαν να πιέσουν την Ρωσία να κάτσει στο τραπέζι των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων), σκεπτόμενοι το μέλλον της Ουκρανίας θα έπρεπε να επιβάλλουν άμεσα κι επιτακτικά το σύνολο των σκληρών κυρώσεων (και όχι σταδιακά που έδωσε την δυνατότητα στην Ρωσία να προετοιμασθεί και να βρει τρόπους να τις ξεπεράσει),

και να ενισχύσουν επίσης άμεσα την Ουκρανία με το σύνολο των εξελιγμένων οπλικών συστημάτων,

ώστε να λειτουργήσει η έννοια της αποτροπής στο πεδίο, να εμποδισθεί η Ρωσία να διευρύνει τις κατακτήσεις της των πόλεων και περιοχών και να μην της δοθεί χρόνος για να εγκαθιδρύσει εκεί ισχυρές δομές άμυνας, που θα την καθιστούσαν μετά αδιάλλακτη (όπως συμβαίνει σήμερα).

ΣΗΜ: Αυτό ακριβώς υποστηρίζει με καθυστέρηση δύο χρόνων πλέον ο Μπλίνκεν σήμερα: «ενισχύοντας την Ουκρανία αναγκάζουμε με όρους ισχύος την Ρωσία να καθίσει στο τραπέζι των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων».
Μάλλον πολύ αργά το σκέφθηκε.

Δεν έγιναν όμως έτσι τα πράγματα.
Οι κυρώσεις ξεκίνησαν δειλά και σταδιακά (η Ρωσία μαζί με τους φίλους της βρήκε τρόπους να τις ξεπεράσεις, αποφεύγοντας το άμεσο καταστροφικό σοκ) .

Τα οπλικά συστήματα δόθηκαν με το δράμι, (ας θυμηθούμε ότι η Γερμανία, που σήμερα κόπτεται, έδωσε κράνη και σωσίβια ως ενίσχυση τον πρώτο χρόνο) και κανένας λόγος δεν υπήρξε για εξελιγμένα και όπλα ισχύος στον πρώτο χρόνο (κάτι ληγμένα ρωσικά δόθηκαν).

Ως αποτέλεσμα δόθηκε χρόνος στην Ρωσία να ενεργοποιήσει την πολεμική της οικονομία και την βιομηχανική της δυνατότητα, να προωθηθεί, να καταλάβει τεράστιες περιοχές, να εγκαθιδρύσει εκεί ισχυρές γραμμές άμυνας και να αναπληρώσει τις απώλειες στο έδαφος.

Σήμερα, με καθυστέρηση δυο χρόνων, αποφασίσθηκε στο ΝΑΤΟ (ως τελευταίο σπουδαίο έργο του απερχόμενου ΓΓ), να δοθούν F-16 στην Ουκρανία και συστοιχίες αεράμυνας (οι οποίες έπρεπε να έχουν δοθεί ευθύς εξ αρχής, από τα πρώτα).

Και όσον αφορά τις συστοιχίες αεράμυνας είναι μία ορθολογική απόφαση, μπροστά στην επιθετικότητα της Ρωσίας με τα βλήματα και τα αεροσκάφη (αν και εδώ γεννιέται ένα ζήτημα επάρκειας του αριθμού βλημάτων των συστημάτων αεράμυνας, τα οποία είναι τεράστιου κόστους).

Όμως η αποστολή των F-16 τώρα, εκτιμώ ότι είναι υψηλού ρίσκου για το ΝΑΤΟ.

Αφενός θα είναι τα παλιότερης γενιάς F-16 (Block 30 ή στην καλύτερη περίπτωση Block 50), με χιλιάδες ώρες πτήσης και αυξημένης ανάγκης συντήρησης, και πολλά βέβαια θα εξαρτηθούν και από τον τύπο των όπλων που θα φέρουν και θα δοθούν σε επαρκείς αριθμούς.

Το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι εάν οι δυνατότητες των Ουκρανών πιλότων είναι τέτοιες, που να έχουν υψηλό βαθμό βιωσιμότητας και επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας (φθάνει η ολιγόμηνη εκπαίδευση για να τα πετάξουν αποτελεσματικά και να εμπλακούν σε αερομαχίες και επιθετικές αποστολές σε εχθρικό σύστημα αεράμυνας που απαιτούνται ιδιαίτερες ικανότητες).

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι θα τα πετάξουν μαζί και απόστρατοι πιλότοι του Δυτικού κόσμου.
Είναι μία πιθανότητα. Όπως και το ποιοι θα σχεδιάσουν τις επιχειρήσεις τους και ποιοι θα αναλάβουν την συντήρησή τους.

Εάν όμως αφεθούν στα χέρια μόνο των Ουκρανών, πολύ φοβάμαι ότι εάν καταρριφθούν τα πρώτα, τότε θα τεθεί υπό αμφισβήτηση η υποστήριξη του ΝΑΤΟ και θα ενισχυθεί η εικόνα της Ρωσίας, που δεν θα διστάσει να το εκμεταλλευθεί προπαγανδιστικά.

Δυστυχώς τα αδιέξοδα αυξάνονται μέρα με την μέρα και επιδιώκεται η λύση με την ίδια στρατηγική μόνο, της "μαύρης τρύπας", (χωρίς καμία διάθεση και πρωτοβουλία για έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων - η σύσκεψη και η επικύρωση της ειρηνευτικής πρωτοβουλίας των 78 κρατών στην Ελβετία πήγε στις καλένδες) , η οποία "μαύρη τρύπα" καταναλώνει χρήμα, όπλα, πόρους, διεθνές δίκαιο, ηθικές αρχές και δυστυχώς εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

 ΗΛΙΘΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΑΝΕΥΘΥΝΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ

Διαβάζω ότι στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ, 6 χώρες μέλη του συμφώνησαν να αναπτύξουν νάρκες στην Βαλτική, για να αποτρέψουν την Ρωσία να δράσει εκεί (Γερμανία, η Πολωνία, η Δανία, η Νορβηγία, η Σουηδία και η Φινλανδία).

Πιο ηλίθια κι επικίνδυνη απόφαση δεν μπορούσε να ληφθεί, με δεδομένο ότι οι νάρκες είναι τεράστιος κίνδυνος για το περιβάλλον (ακόμη και οι ελεγχόμενες σε μόνιμα ναρκοπέδια) και οπωσδήποτε για την ελευθεροναυσιπλοϊα, αλλά κυρίως γιατί κλιμακώνουν κάθετα την αντιπαράθεση με την Ρωσία και αυξάνουν τους ανταγωνισμούς στο πεδίο, χωρίς να έχουν προκληθεί ή απειληθεί οι χώρες αυτές από την Ρωσία καθ' οιονδήποτε τρόπο.

Το κακό είναι ότι η απόφαση αυτή ελήφθη στην σύσκεψη του ΝΑΤΟ και χαρακτηρίζει ολόκληρο το ΝΑΤΟ, οδηγώντας και τις άλλες χώρες σε μία ανοικτή και ξεκάθαρη αντιπαλότητα εξοπλισμών κάθε μορφής, που οδηγεί τον κόσμο όλο σε μεγαλύτερη αστάθεια .

Και απορώ: Ο ΓΓ/ΝΑΤΟ το αποδέχθηκε έτσι, χωρίς να σκεφθεί τις επιπτώσεις; (δεν περίμενα φυσικά κάτι καλύτερο από αυτόν).

Αλλά και μεταξύ των ηγετών των άλλων χωρών, δεν βρέθηκε ούτε ένας να επισημάνει ότι κάνουμε τα ίδια λάθη που μας οδήγησαν στον Α'ΠΠ;

Ως μέλη της συμμαχίας έχουν ευθύνη για τις ενέργειες των άλλων μελών που μπορεί να μας σύρουν σε επικίνδυνες πολιτικές για όλον τον πλανήτη.

Σε κούρσες εξοπλισμών και πολεμικές απειλές, την ίδια ώρα που η σημαντικότερη απειλή για τον πλανήτη ολόκληρο είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος;

Πάμε να τον καταστρέψουμε γρηγορότερα και οδυνηρότερα;

Υπάρχει κάποιος που να αντιλαμβάνεται που οδηγούμαστε και επιτέλους να εκφράσει την αντίθεσή του και να τους συγκρατήσει;

 ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΠΟΛΑΙΕΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΗΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Ο λόγος είναι ότι, όπως φαίνεται από την επιστολή της, η Κολομβιανή Μαρία Άνχελα Ολγκίν Κουεγιάρ οδηγεί την διαπραγμάτευση σε εντελώς νέα βάση, άγνωστη τελείως, μη αναφερόμενη καν στα ψηφίσματα του ΣΑ/ΟΗΕ ούτε σε δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία, ούτε και σε οιαδήποτε σύνδεση με τις διακοπείσες συνομιλίες του 2017 στο Κραν Μοντανά.

Η Λευκωσία με δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου χαρακτηρίζει ως θετική την επιστολή, επειδή γράφει σε αυτήν πως η αποστολή της δεν τερματίζεται (όπως ήθελε η τουρκική πλευρά) αλλά θα συνεχιστεί.

Η απεσταλμένη του ΟΗΕ έχει έτοιμη την έκθεσή της προς τον ΓΓ/ΟΗΕ για τις επαφές που είχε τους τελευταίους μήνες στη Κύπρο στην Αθήνα, στην Άγκυρα, στο Λονδίνο και στις Βρυξέλλες.

Προφανώς δεν κατέληξε σε θετικά αποτελέσματα και γι' αυτό προτίθεται να προτείνει κάτι νέο, με δεδομένο ότι η τουρκική πλευρά έχει ξεκαθαρίσει "πως δεν πρόκειται να λάβει μέρος σε συνομιλίες, για συζήτηση λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας".

Αναφέρει δε στην επιστολή ότι «είναι σημαντικό να υπάρξει απομάκρυνση από λύσεις που στο παρελθόν δημιούργησαν προσδοκίες που δεν εκπληρώθηκαν και οδήγησαν σε μεγαλύτερες διαφωνίες και απογοητεύσεις» και πως «τώρα, πρέπει να σκεφτούμε διαφορετικά, παραμένοντας πεπεισμένοι ότι ένα κοινό μέλλον θα φέρει μεγάλες ευκαιρίες σε όλους τους Κύπριους».
Επίσης ότι πιστεύει ότι οι Κύπριοι θα μπορούσαν να έχουν μια πιο λαμπρή και πιο θετική προοπτική εάν μπορούσαν να ξεπεράσουν "την ιστορία του πόνου" (ΣΗΜ: εξισώνει τα πάντα και το έγκλημα που δημιούργησαν με την εισβολή και την μακροχρόνια κατοχή οι Τούρκοι)..

Η ρητορική της δείχνει και την άγνοιά της στα ζητήματα της Κύπρου. Και με την ενθουσιώδη αντίληψη ότι μπορεί να προτείνει κάτι νέο απομακρυνόμενη από τα ψηφίσματα του ΣΑ/ΟΗΕ που έγιναν με τόσο μεγάλες προσπάθειες, στην ουσία κινδυνεύει να τα αποδυναμώσει σταδιακά και να πάει σε ένα επικίνδυνο ασταθές βαλτώδες περιβάλλον, όπως ακριβώς θέλει η Τουρκία όταν μιλάει περί νέας πραγματικότητα που δημιούργησε η κατοχή και αυτό πρέπει να το αποδεχθούμε.

Δηλαδή να αποδεχθούμε ότι η κατοχή ως νέα πραγματικότητα δεν είναι διαρκές έγκλημα και ότι η εγκατάσταση 30.000 εκ των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας και των εποίκων δεν είναι παράνομη.

Και όλο αυτό η Κυπριακή κυβέρνηση το αντιλαμβάνεται ως θετικό; Καμία επιφύλαξη και επισήμανση που να θέτει πλαίσιο διαλόγου στην ανακοίνωση, όπως με σαφήνεια κάνει η Τουρκία;

Η Ελληνική κυβέρνηση τι λέει για την "νέα βάση διαλόγου" χωρίς να υπάρχουν στο τραπέζι οι δεσμεύσεις και οι περιορισμοί που θέτει το ΣΑ/ΟΗΕ;

Θα το ξαναπώ με επίταση: Οιαδήποτε απομάκρυνση από τις αποφάσεις του ΣΑ/ΟΗΕ είναι εσφαλμένη, γιατί δημιουργεί νέα δυναμική υπέρ της σκληρής Τουρκίας και οδηγεί επί τα χείρω το Κυπριακό.

 ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΙ: ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΜΕΡΟΣ Ι : ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ας δούμε κατ΄ αρχάς ποιος είναι ο βαθμός εισαγωγής των συστημάτων ΑΙ στην παραγωγική διαδικασία στις επιχειρήσεις και βιομηχανίας της ΕΕ και των χωρών της.

Γεωγραφικά, τα υψηλότερα ποσοστά υιοθέτησης της τεχνητής νοημοσύνης παρατηρούνται στη Δανία και τη Φινλανδία (και οι δύο 15%), ακολουθούμενες από το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο (και οι δύο 14%).

Αντίθετα, χώρες όπως η Ρουμανία (2%), η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Ουγγαρία και η Ελλάδα (4%) έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά υιοθεσίας στην ΕΕ (στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει θέσει πολύ φιλόδοξους στόχους για τον ψηφιακό μετασχηματισμό έως το 2030, με στόχο πάνω από το 75% των εταιρειών της ΕΕ να χρησιμοποιούν υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης, ανάλυσης μεγάλων δεδομένων ή υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους.

Επί του παρόντος, περίπου το 60% των επιχειρήσεων της ΕΕ έχουν επιτύχει ένα βασικό επίπεδο ψηφιακής έντασης, με τις μεγάλες επιχειρήσεις να είναι πιο προηγμένες ψηφιακά σε σύγκριση με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ).

Η ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, βελτιώνοντας την αποτελεσματικότητα, μειώνοντας το κόστος και επιτρέποντας νέες δυνατότητες στην ανάλυση δεδομένων, τη λήψη αποφάσεων και την αυτοματοποίηση.

Όμως η ουσιαστική και ολοκληρωμένη ένταξη τέτοιων συστημάτων στην παραγωγική διαδικασία θα εξαρτηθεί σημαντικά από τον διεθνή ανταγωνισμό (και τον εσωτερικό που δεν μένει ανεπηρέαστος) και την ικανότητα μετασχηματισμού της εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας των επιχειρήσεων για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν σε αυτόν.

Ο ρυθμός εφαρμογής των συστημάτων ΑΙ στην παραγωγική διαδικασία, καθώς επίσης και οι επιδράσεις τους στο εργασιακό, λειτουργικό και διοικητικό κομμάτι (πέραν του παραγωγικού) εξαρτώνται και από άλλους παράγοντες, όπως είναι το μέγεθος της επιχείρησης, η μορφή της, η ικανότητα αυτο-εκπαίδευσης, ο κλάδος δραστηριοποίησης, το επίπεδο και οι συνθήκες ανταγωνισμού, το θεσμικό πλαίσιο και οι περιφερειακές οικονομικές συνθήκες.

Απαιτούνται συνεπώς εκτεταμένες αλλαγές σε πολλά διαφορετικά πεδία (στελεχιακό, γνωσιακό, λειτουργικό, διοικητικό, θεσμικό, λήψη απόφαση, συλλογή στοιχείων και ανάλυση, ασφάλεια, έλεγχο και αξιολόγηση, κουλτούρα και ηθική κλπ).