Η ΑΝΕΥΘΥΝΗ ΔΙΑΡΡΟΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Stelios Fenekos

3 Ιανουαρίου

Αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι.
Ακούσαμε έκπληκτοι να δημοσιοποιούνται ανεύθυνα ονόματα αξιωματικών, ως αποδέκτες μίζας από αυτούς που εκπροσωπούσαν εταιρείες οπλικών συστημάτων και δρούσαν στο όνομα μεγαλύτερων συμφερόντων.

Πως οι ανακριτές επιτρέπουν την διαρροή και δημοσιοποίηση ονομάτων χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η ανάκριση, χωρίς να έχουν διασταυρωθεί στοιχεία και χωρίς να έχει διαπιστωθεί η βασιμότητα της μαρτυρίας. Διαρρέουν μάλιστα ονόματα ανθρώπων που έχουν πεθάνει, δεν μπορούν να υπερασπίσουν τον εαυτό τους και στους οποίους οφείλεται προστασία των δικαιωμάτων τους (έχουν ατομικά δικαιώματα κι' αυτοί).
Πόσο μάλλον όταν οι μαρτυρίες αυτές προέρχονται από ανθρώπους που ενέχονται για κακουργήματα, έχουν κάθε λόγο να πουν ψέματα, να μην πουν την αλήθεια ή να την εκφράσουν αλλοιωμένη και επιλεκτικά. Είναι προφανές ότι δεν λένε όλη την αλήθεια και καλύπτουν τα ‘’μεγάλα’’ ονόματα, τους καρχαρίες, και τους πολιτικούς που ενέχονται.

Η έλλειψη επαγγελματισμού και η ανευθυνότητα (για να μην σκεφθούμε κάτι περισσότερο), είναι αυταπόδεικτη για τις ανακριτικές αρχές. Ενώ προστατεύουν (σωστά) τα ατομικά δικαιώματα δολοφόνων παιδιών και βιαστών που συνελήφθησαν επ’ αυτοφώρω, αφήνουν ανεύθυνα (;) να διαρρεύσουν τα πάντα σε μία υπόθεση μεγάλης πολιτικής σημασίας, εις βάρος ανθρώπων για τους οποίους δεν έχει αποδειχθεί ακόμη τίποτε και έχουν το τεκμήριο της αθωότητας.

Δεν θα γίνω αυτόκλητος υπερασπιστής όσων καταμαρτυρήθηκαν ως αποδέκτες μιζών. Άλλωστε δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα αποδειχθεί και τι όχι. Οφείλω όμως να καυτηριάσω την αδυναμία αυτή των ανακριτικών αρχών. Είναι μία αδυναμία-κόλαφος για το δικαστικό μας σύστημα που γίνεται πλέον συνέχεια, χωρίς να λαμβάνονται τα αναγκαία διοικητικά μέτρα για να σταματήσει η πρακτική αυτή, που προσβάλλει τη Δικαιοσύνη, και δεν σέβεται τα ατομικά δικαιώματα.

Σε άλλες χώρες για ανάλογα αδικήματα (περί αδικήματος πρόκειται), θα είχαν ασκηθεί διώξεις όχι μόνο κατά των ανεύθυνων που έκαναν την διαρροή, αλλά και όσων δεν προστάτευσαν με τις δέουσες ενέργειες τους το απόρρητο της ανακριτικής διαδικασίας.

Η ''ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ'' ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

Stelios Fenekos

30 Δεκεμβρίου 2013

Ένα από τα μεγάλα ζητήματα της παθογένειας του πολιτικού μας συστήματος είναι και η εφαρμογή των δημοκρατικών αρχών στην εσωτερική λειτουργία των κομμάτων.
Αυτό που μας έχει συνηθίσει το παλαιοκομματικό κατεστημένο, είναι η καταστρατήγηση των δημοκρατικών αρχών, ο αυταρχικός τρόπος λήψης αποφάσεων, το αρχηγικό στυλ λειτουργίας, η οικογενειοκρατία, οι πελατειακές σχέσεις, η ικανοποίηση προβεβλημένων στελεχών και η εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων.

Η εσωτερική λειτουργία των κομμάτων κακώς θεωρείται ότι ανήκει στη σφαίρα αρμοδιοτήτων του «αρχηγού» η μίας «κλειστής ηγετικής ομάδας».
Το Σύνταγμα θεωρεί ως φορείς της εκπροσώπησης της βούλησης του λαού τα κόμματα. Συγκεκριμένα στο άρθρο 12 μιλάει για την σύσταση ενώσεων και μη κερδοσκοπικών σωματείων, ενώ στο άρθρο 29 αναφέρεται στα πολιτικά κόμματα ως «ειδικής θεσμικής ποιότητας συλλογικά υποκείμενα».
Μάλιστα η νομιμοποίηση του κόμματος για να είναι δημοκρατικά αποδεκτή, προϋποθέτει την ακριβή περιγραφή του, ώστε να νομιμοποιείται η κομματική ιδιότητα και η παροχή κρατικής ενίσχυσης.

Η θεσμική συνεπώς λειτουργία των κομμάτων αναγνωρίζεται από το Σύνταγμα με την αρχή της Λαϊκής κυριαρχίας, διότι ο λαός μέσω του κόμματος αποκτά τη συνταγματικά εγγυημένη δυνατότητα συγκεκριμένης και επίκαιρης πολιτικής έκφρασης.

Η συνταγματική κατοχύρωση για το κόμμα έρχεται μέσα από το παρακάτω τριπλό θεσμικό καθεστώς λειτουργίας:
• ‘’Την ισότητα των συμμετεχόντων’’: Διασφαλίζει την ισότητα ευκαιριών και της ισοπολιτείας σε όλα τα μέλη του κόμματος (προϋποθέτει οπωσδήποτε την διασφάλιση της αρχής της ουδετερότητας του κράτους απέναντι στα κόμματα). Η αρχή αυτή κινδυνεύει όχι μόνο από κακόβουλη κρατική εμπλοκή (χαριστική η καταχρηστική) αλλά κυρίως από την ιδιωτική χρηματοδότηση που δεν είναι διαφανής και δεν υπόκειται σε ελέγχους, κανόνες και περιορισμούς
• ‘’Την ελευθερία έκφρασης’’: 1) «Εσωτερική» ελευθερία έκφρασης που αφορά το δικαίωμα ίδρυσης κόμματος και συμμετοχής στους πολίτες αλλά και την ελευθερία του εσωκομματικού διαλόγου. 2)«Εξωτερική» ελευθερία έκφρασης που προστατεύει το κόμμα από τις εξωτερικές παρεμβάσεις (κρατικές και ιδιωτικές-οικονομικές και άλλες αθέμιτες παρεμβάσεις).
• ‘’Τον δημόσιο χαρακτήρα’’: Δηλαδή το κόμμα αποτελεί «θεσμό του Συντάγματος». Είναι δηλαδή μία ένωση πολιτών Συνταγματικά κατοχυρωμένη, το καταστατικό του περιγράφει με ακρίβεια την σύσταση και τη δημοκρατική λειτουργία του. Η συγκρότηση και η δράση του είναι θεμελιώδες δικαίωμα για κάθε πολίτη. Επίσης έχει θεσμική «δημόσια αποστολή» και «δημόσια ευθύνη». Με απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, έχει την ικανότητα να είναι «υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων», λειτουργικά αναγκαία για την εκπλήρωση της συνταγματικής του αποστολής και ευθύνης.

Σύμφωνα δε με το άρθρο 29 παρ.1, εδ.2 του Συντάγματος, «..οφείλει να υπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του Δημοκρατικού πολιτεύματος».
Εύκολα συνάγεται ότι η αρχή της «εσωκομματικής δημοκρατίας» είναι αναγκαία για την ελευθερία της Δημοκρατικής διαδικασίας στο βασικό κύτταρο πολιτικής έκφρασης στη πολιτική ζωή του τόπου, που είναι το πολιτικό κόμμα.
Συνεπώς η «εσωτερική δημοκρατική λειτουργία» των κομμάτων είναι θεσμική υποχρέωση που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα.

Η ''κοινωνία αξιών'' έχοντας πλήρη γνώση και συναίσθηση της συνταγματικής αποστολής και ευθύνης της έναντι των μελών της και της Δημοκρατίας, ενισχύει τις εσωκομματικές δημοκρατικές λειτουργίες σε όλα τα όργανά της, με συνέπεια και σταθερότητα

''ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ'' ΣΤΗΝ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ, ΣΤΙΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ

Stelios Fenekos

26 Δεκεμβρίου 2013

Η κυβέρνηση για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνει την ανικανότητα των υπουργών της να διοικήσουν, παρουσιάζοντας ανερυθρίαστα μία ιδιόμορφη παγκόσμια πρωτοτυπία: Δεν κάνει τίποτε για να πιάσει τους λαθρεμπόρους καυσίμων, απλά ανεβάζει τη τιμή του πετρελαίου, αυξάνοντας τον ΕΦΚ, για να τους καταπολεμήσει (λέει).
Δεν υπάρχει λογική στις πράξεις αυτές πόσο μάλλον σε αυτά που λένε για να δικαιολογηθούν για την ανικανότητά τους.
Οι κ.κ. Στουρνάρας και Άδωνις, χέρι-χέρι, υπεραμύνονται στο ίδιο μήκος κύματος την εξαμβλωματική λογική τους, ανίκανοι να διαχειριστούν ορθολογικά, με όρους μάνατζμεντ, τα προβλήματα διακυβέρνησης.
Ως αποτέλεσμα πεθαίνουν άνθρωποι από έλλειψη θέρμανσης και περίθαλψης, στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα του 21ου αιώνα.
«Αναγνωρίζουμε το πρόβλημα της τιμής και του μεγάλου ΕΦΚ, αλλά η θεραπεία δεν είναι η μείωση της τιμής… διότι έτσι… ανοίγουμε ένα παράθυρο στο λαθρεμπόριο καυσίμων και δίνουμε σε όλους ανεξαιρέτως το επίδομα θέρμανσης, ακόμη και, στην ακραία περίπτωση, για θέρμανση πισίνας!!!...», δήλωσε ακατανόητα... ο κος Στουρνάρας.
Καλυπτόμενος για μία ακόμη φορά με το γνωστό άλλοθι: «η πρόταση της κυβέρνησης για μείωση του φόρου, είχε απορριφθεί από την τρόικα, που είχε απορρίψει και τη διεύρυνση των κριτηρίων για το επίδομα θέρμανσης».
(Από την άλλη μεριά τεράστιος είναι και ο φαρισαϊσμός του Ευρ. Επίτροπου επί των Οικονομικών, Όλι Ρεν, που παραπέμπει στο Ευρ. Δικαστήριο τη χώρα για την αιθαλομίχλη)

Ο κος Στουρνάρας, δεν δίστασε να εκμεταλλευτεί και την γνωστή του ικανότητα στην… αυθαίρετη αξιοποίηση των στατιστικών στοιχείων για να καλύψει την υστέρηση στα έσοδα (ΕΦΚ και ΦΠΑ) από τα καύσιμα ως προς τους στόχους, αλλά και ως προς τα προηγούμενα χρόνια: «… η μείωση στην κατανάλωση του πετρελαίου θέρμανσης κατά 68%-70% μεταξύ 2012 και 2013, οφείλεται: Κατά 11,5% στην αύξηση της τιμής με την εξίσωση των φόρων, κατά 3,4% στην ύφεση, κατά 23,9% στις ηπιότερες καιρικές συνθήκες, κατά 32% στην αποθεματοποίηση και στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου».
Στεγνά, σκληρά νούμερα, χωρίς καμία ''λογική σκέψη'' ότι οι άνθρωποι αναγκάζονται να μην αγοράσουν πετρέλαιο γιατί είναι πανάκριβο και δεν έχουν χρήματα και γι αυτό καίνε κάρβουνα και ξύλα, νούμερα χωρίς καμία θεραπεία.

Χέρι-Χέρι μαζί του και ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, που τόνισε πως: «Όσοι ζητούν τη μείωση του ΕΦΚ, ευνοούν τους λαθρεμπόρους πετρελαίου».
Για δε την αιθαλομίχλη, κωφεύοντας ανοήτως και αποκρύπτοντας τις πραγματικές αιτίες που όλοι γνωρίζουμε, είπε: «Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει αιθαλομίχλη, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο..»

Αδιανόητη η νοοτροπία του κ. Στουρνάρα, αλλά και του κ. Γεωργιάδη, που μας προβληματίζουν για το σύνολο των ιδεοληψιών που διακατέχονται στη διαχείριση των δημόσιων πραγμάτων.

ΤΑ Υ/Β ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΤΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Stelios Fenekos

19 Δεκεμβρίου 2013 

Η υπόθεση των υποβρυχίων συνεχίζει να φθείρει την πολιτική ζωή του τόπου, να απαξιώνει πρωθυπουργούς, αρχηγούς κομμάτων, πολιτικούς, και δημόσιους λειτουργούς, επηρεάζοντας την συνολική διαχείριση της οικονομικής κρίσης και τη ζωή όλων μας.
Μεσούσης της κρίσης κλείνονται συμφωνίες καταχρηστικές, εκατοντάδες εκατομμύρια εκταμιεύονται και δεν ξέρουμε που πάνε, ποιος τα πήρε, τι έργο παράχθηκε, ενώ από την άλλη πλευρά τα ναυπηγεία δεν δουλεύουν, οι εργάτες μένουν χωρίς δουλειά, τα υποβρύχια παραμένουν άχρηστα κουφάρια, και η κυβέρνηση προσπαθεί να διασωθεί, καλύπτοντας τα σκάνδαλα και διασώζοντας για μία ακόμη φορά τους βασικούς υπεύθυνους των κάκιστων συμφωνιών.

Το χειρότερο από όσα έκανε ο κος Βενιζέλος είναι ότι νομιμοποίησε τη παρανομία, αξιοποιώντας με την νομικίστικη αντίληψη που τον διακρίνει τις αδυναμίες του θεσμικού πλαισίου. Είναι χαρακτηριστική περίπτωση στη πολιτική ζωή του τόπου νομοθέτη, που δεν προσπαθεί να διορθώσει τα κενά του θεσμικού πλαισίου, αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει τέτοια για να καλύψει κακές πολιτικές, καταχρηστικές συμφωνίες και να συγκαλύψει ευθύνες και σκάνδαλα.
Η κυβέρνηση έχει σφιχταγκαλιαστεί σε ένα θανάσιμο χορό με τον κο Βενιζέλο, που στερεί πλέον κάθε ελπίδα από το πολιτικό σύστημα να αυτοκαθαρθεί και να απεγκλωβιστεί από το πάτο που βρίσκεται τώρα.
Ο δε πρωθυπουργός, κρύβεται πίσω από όλα αυτά, εγκλωβισμένος στην αυτό-εικόνα του, αδυνατώντας να δώσει τη λύση που όφειλε. Ψέματα η κάθαρση που ισχυριζόταν, ψέματα η χρηστή διαχείριση των χρημάτων που δίνει από το υστέρημα του ο απλός πολίτης, ψέμα η βούληση, ψέμα το κτύπημα της γροθιάς στο τραπέζι που το κάνει δημόσια πολλάκις, μοιάζει με ''τικ'' πλέον.

Το κακό με τους πολιτικούς ‘’παλιάς κοπής’’ είναι ότι εγκλωβίζονται με τους λαϊκισμούς, τις υποσχέσεις, τις διαπλεκόμενες σχέσεις και μετά για να μην αποκαλυφθούν και φανούν ασυνεπείς είτε κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί είτε λένε μεγαλύτερα ψέματα για να καλύψουν τα ψέματα και τα λάθη του παρελθόντος.
Και έτσι δημιουργείται ο φαύλος κύκλος του ψεύδους, της αναποτελεσματικότητας και της διαπλοκής. Η αρχική επιλογή (το ψέμα, το λάθος, η διαπλοκή), μπαίνει στο DNA της πολιτικής τους και απλά αναπαράγεται κάθε φορά μεγαλύτερο, σε κάθε απόφαση, σε κάθε πράξη τους.
Δεν γίνεται να διορθωθεί η μετάλλαξη, απλά χειροτερεύει.

1. 
   

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΠΕΤΥΧΕ. ΤΟ ΝΕΟ ΕΧΕΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΝΕΟΤΕΡΟΥ

Stelios Fenekos

12 Δεκεμβρίου 2013

Παρακολουθήσαμε με ανάμικτα συναισθήματα τη συγκέντρωση των παλιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, με την ευκαιρία της συνάθροισης των ‘’58’’, όλους μαζί, αγελαίους, άλλους αμήχανους, άλλους έντρομους, σε μία εικόνα που βάραινε από τη σήψη και αναρωτηθήκαμε όλοι μας εύλογα:
‘’Τι είναι αυτό που οδηγεί τα κουρασμένα, ασταθή βήματά τους να συναθροίζονται πάλι, χωρίς να έχουν το σθένος να τραβήξουν το δρόμο τους, να ξεχωρίσουν, χωρίς καμία ικανότητα να ξεφύγουν από το τέλμα που οι ίδιοι έφτιαξαν, λέγοντας τα ίδια και κάνοντας τα ίδια;
Ποια κίνητρα, ποιοι ανεκπλήρωτοι πόθοι εξακολουθούν να τους βασανίζουν, να τους κρατάνε δέσμιους στο ίδιο μέλλον με το παρελθόν;’’

Ο ένας, ο νεότερος, θέλει να παραμείνει στα πράγματα γιατί αλλιώς τι θα κάνει στη ζωή του; Πως θα προχωρήσει μόνος του; χωρίς το κόμμα; έτσι έμαθε, δεν μπορεί να ζήσει αλλιώς, το κόμμα τον έφτιαξε, αυτή είναι η ζωή του.

Ο άλλος, λίγο μεγαλύτερος, θέλει να παραμείνει με κάθε θυσία σε θέσεις επιρροής και ισχύος, για να μην αποκαλυφθούν οι ευθύνες του και λογοδοτήσει, ενώ ο διπλανός του απλά θέλει μία τρίτη και τέταρτη ευκαιρία, όσες μπορέσει, μέχρι να αποδείξει ότι ''δεν είναι ανεπαρκής, ήταν άτυχος, τον πολέμησαν, του ήλθαν όλα στραβά και δεν μπόρεσε να δείξει τις ικανότητες του, να δείξει ότι αξίζει ακόμη''.

Ο τρίτος ο πιο μεγάλος τι να σκέφτεται άραγε; Ποιο είναι το κίνητρό του, ποιοι δαίμονες τον βασανίζουν ; Θέλει να σώσει τη χώρα; Να δημιουργήσει; Να πετύχει; Η μήπως είναι η υστεροφημία. Μήπως θέλει να διορθώσει την εικόνα του, να φτιάξει μια καλύτερη, όχι αυτή την αμαυρωμένη από τη βρωμιά και τα σκάνδαλα, να διώξει τις ερινύες που θα τον κυνηγούν αιώνια;
Η ιστορία είναι πολύ βαριά για να αφήσει τα πράγματα έτσι, χωρίς μία τελευταία προσπάθεια. Η ιστορία ξυπνάει όλα τα συναισθήματα που είχε ξεχάσει όταν ήταν δυνατός, ισχυρός, αλαζών και δεν τον άγγιζε τίποτε. Τι θα πουν οι άλλοι γι αυτόν; Τι θα μείνει πίσω γι' αυτόν στο μέλλον; Πως θα τον θυμούνται οι άλλες γενιές;

Και ξαφνικά η δυσαρέσκεια έγινε οίκτος, λύπη, μπορεί και λίγο συμπάθεια για αυτά τα ανθρώπινα ερείπια που αγωνιούν, αγωνιούν και τρέμουν για την εικόνα που θα αφήσουν πίσω τους, για την υστεροφημία τους, για την αδυσώπητη γραφίδα της ιστορίας.
Το μέλλον δεν μας επιτρέπει πισωγυρίσματα, μόνο οίκτο μπορούμε να δείξουμε.

Το χθες δεν είναι δικό μας για να το διορθώσουμε, αλλά το αύριο είναι δικό μας για να το κερδίσουμε ή να το χάσουμε.

Ο ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Stelios Fenekos

9 Δεκεμβρίου 2013

Ο προϋπολογισμός που υποβάλλεται κάθε χρόνο αλλά κυρίως η υλοποίησή του, αφορά όλους μας. Δεν δίνουμε λευκή επιταγή στη κυβέρνηση για την διαμόρφωσή του, χωρίς έλεγχο και απολογισμό, πόσο μάλλον όταν τον λογαριασμό τον πληρώνουμε όλοι μας.
Τα μεγαλύτερα προβλήματα που υπάρχουν στους προϋπολογισμούς που υποβάλλονται από τις κυβερνήσεις είναι:

1. Η ανάπτυξη της οικονομίας στην Ελλάδα στηρίχθηκε σχεδόν πάντα σε μη ρεαλιστικούς προϋπολογισμούς που στην υλοποίησή τους ήταν κατά τεκμήριο ελλειμματικοί. Έτσι δημιουργήθηκε η κουλτούρα ότι αν κάποιος υπουργός οικονομικών πρότεινε σφιχτούς και ρεαλιστικούς προϋπολογισμούς, ήταν σκληρός και αντικοινωνικός, που εγκαθιστούσε λιτότητα και περιορισμούς.
2. Η ανάπτυξη βασίσθηκε πρωτίστως στις δημόσιες επενδύσεις, που δημιουργούσαν κατά κανόνα μεγάλα ελλείμματα στην υλοποίηση των προϋπολογισμών, λόγω υπερβάσεων (για πολλούς λόγους φανερούς και μη).
3. Τα μεγάλα ελλείμματα κρυβόντουσαν εύκολα με λογιστικές αλχημείες, που ήταν δύσκολο και χρονοβόρο να εντοπιστούν, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται στο λογαριασμό πολύ αργότερα (κατά παράβαση των αρχών του συντάγματος και του νόμου).
4. Ο προϋπολογισμός αποτελούσε αποκλειστική ευθύνη του υπουργού οικονομικών, που φρόντιζε πάντα να τον παρουσιάζει τελευταία στιγμή (κατά παράβαση της αρχής της δημοσιότητας), σε μία όσο το δυνατόν πιο σύντομη ‘’τελετή’’ (ει δυνατόν με άδεια έδρανα), χωρίς να προσδοκά κάποιος ότι θα είναι κάτι αξιόπιστο, δημιουργικό και ολοκληρωμένο. Οι κυβερνήσεις (και οι ίδιοι οι υπουργοί), ήθελαν να μειώσουν το χρόνο διαλόγου, να μην υπάρχουν αντιθέσεις (άρα και σύνθεση) με σκοπό να τον περάσουν όπως-όπως, στηριζόμενες πάντα στην αυστηρή κομματική πειθαρχία των βουλευτών που τον ψήφιζαν.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ για τη βελτίωση και τον έλεγχο της διαδικασίας αλλά και επί των αποτελεσμάτων των προϋπολογισμών, υποστηρίζει τα παρακάτω:

5. Να υπάρξει συνταγματική πρόβλεψη, ώστε να μην έχουμε τελικά στην υλοποίηση ελλειμματικούς προϋπολογισμούς, με όριο υπέρβασης το 3% . Για να μπορέσει να τηρηθεί αυτό θα πρέπει να θεσμοθετηθούν τα ακόλουθα:
o Να ξεκινήσει αρκετούς μήνες πριν, πιο διευρυμένος και ουσιαστικός διάλογος στο κοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό, πέραν των προβλέψεων του άρθρου 6 του Ν 2362/95.
o Να ενθαρρυνθούν όχι μόνο οι θεσμικοί φορείς(όπως προβλέπεται στο νόμο), αλλά και οι επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς να συμμετάσχουν από πολύ νωρίς στη διαμόρφωσή του, με προτάσεις, διάλογο και σύνθεση θέσεων.
o Να υπάρξουν τρεις φάσεις στη συζήτηση στο κοινοβούλιο. Αρχικά να παρουσιασθούν οι βασικοί άξονες και κατευθύνσεις για τη σύνταξή του.
o Στη συνέχεια να γίνει υποβολή ενός 1ου προσχεδίου (Σεπτέμβριο) με αιτιολογικές εκθέσεις, για μελέτη επεξεργασία και επανυποβολή προτάσεων, σε συγκεκριμένες σφιχτές ημερομηνίες από τους θεσμικούς φορείς.
o Υποβολή 2ου επεξεργασμένου κειμένου (1η Δευτέρα Οκτωβρίου), για αρχική συζήτηση στο κοινοβούλιο και στις αρμόδιες επιτροπές, προκειμένου να διαμορφωθεί η τελική μορφή που θα κατατεθεί από τον Υπουργό.
o ΤΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ προϋπολογισμού για ψήφιση έγκαιρα (μέχρι 15 Νοεμβρίου) και με εξαντλητικό διεξοδικό διάλογο στο κοινοβούλιο πριν ψηφισθεί.
o Στη συνέχεια να θεσμοθετηθεί ο έλεγχος και ο απολογισμός επί της προόδου υλοποίησης ανά τρίμηνο (και όχι μόνο το Νοέμβριο απολογισμός και ισολογισμός, που προβλέπεται στο Σύνταγμα και στο νόμο), με διάλογο στο κοινοβούλιο.

6. Ενδεχόμενη αποτυχία καλής υλοποίησης και δημιουργία ελλείμματος πάνω από 3% του ΑΕΠ, να σημαίνει και αυτόματη ‘’πρόταση μομφής’’ για τη κυβέρνηση (με Συνταγματική πρόβλεψη) για να εξετασθούν οι λόγοι που προέκυψε η υπέρβαση.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Stelios Fenekos

8 Δεκεμβρίου 2013

Το πρόβλημα της ανεργίας στην Ελλάδα είναι δομικό και σύνθετο και η απλή λήψη αποσπασματικών μέτρων δεν είναι επαρκής. Η πραγματική ανεργία υποεκτιμάται, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και στην Ε.Ε. Χρειάζεται συνολικό σχέδιο που να βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία, να αναγνωρίζει και να θεραπεύει τους πραγματικούς λόγους αύξησής της σε αυτά τα μεγάλα επίπεδα. Απαιτείται αξιόπιστη εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και πολυδιάστατου σχεδίου για ένα επίμονο, συνεχή και πολυμέτωπο αγώνα, ώστε:
α) Αρχικά να επιβραδυνθεί ο ρυθμός ανόδου της ανεργίας,
β) Στη συνέχεια να σταθεροποιηθεί και να μηδενισθεί ο ρυθμός ανόδου..
γ) Τελικά να αρχίσει η πτωτική πορεία.

1. ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΣΗ ΡΥΘΜΟΥ ΑΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ:
• Επιδότηση της εργασίας και όχι της ανεργίας: Να δοθούν κίνητρα στις επιχειρήσεις με μορφή επιδοτήσεων, ώστε να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας και να δημιουργήσουν νέες. Να προβλεφθούν φορολογικές μειώσεις ανάλογα με τον αριθμό των νέο-απασχολούμενων. Το επίδομα ανεργίας να δίνεται για δυο χρόνια ως συμμετοχή του κράτους στην αμοιβή κάθε νέο-προσληφθέντος ή ως ανάλογη ελάφρυνση στους φόρους, σε όσες εταιρείες προσλαμβάνουν ανέργους. Η πολιτική αυτή μπορεί να διασώσει και να δημιουργήσει μέχρι και 150.000 θέσεις εργασίας.
• Να εξορθολογισθούν οι αδικαιολόγητα μεγάλες διαφορές μισθών ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη στις ΔΕΚΟ, στους δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις και στις Τράπεζες, ώστε να μειωθούν οι ανάγκες απολύσεων.
• Εισαγωγή του θεσμού του "μερικώς εργαζομένου" σε ευαίσθητους τομείς της οικονομίας όπως ο τομέας των κατασκευών και του τουρισμού."
• Χορήγηση νομοθετικά της δυνατότητας αυτοδιαχείρισης από τους εργαζόμενους, των εγκαταλειμμένων επιχειρήσεων και παροχή τεχνικής βοήθειας από το κράτος για επανέναρξη λειτουργίας τους.
• Καθιέρωση ρήτρας απασχόλησης για τα επιδοτούμενα επενδυτικά σχέδια του ιδιωτικού τομέα.
• Κάλυψη των κενών στους τομείς της κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας (νοσοκομεία, βρεφονηπιακοί σταθμοί, σχολεία κλπ).
• Κίνητρα στις ξενοδοχειακές μονάδες και προβολή από το υπουργείο τουρισμού διεθνώς των δυνατοτήτων, ώστε να παραμένουν ανοικτές και να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και κατά τους χειμερινούς μήνες.
• Σε τοπικό επίπεδο, κατάλληλος συντονισμός δράσεων ώστε:
o Επιχειρηματίες που προσφέρουν δουλειά σε τοπικό επίπεδο να ελαφρύνονται από δημοτικά τέλη ή από άλλες δημοτικές & περιφερειακές επιβαρύνσεις για διάστημα δυο ετών.
o Να γίνει πλήρης παραγωγική εκμετάλλευση κάθε εκατοστού ανεκμετάλλευτης παραγωγικής γης που ανήκει σε ΟΤΑ, θα βελτιώσει την παραγωγή και τις θέσεις εργασίας. Συνεργασία ΟΤΑ με την εκκλησία για διεύρυνση των αντίστοιχων δυνατοτήτων.
o Συνδρομή από τη κυβέρνηση στους ΟΤΑ, ώστε να παρασχεθούν τεχνογνωσία, συμβουλές και καθοδήγηση από ειδικούς, στους νέους αλλά και στους παλαιούς αγρότες, ώστε να έχουν αποτελέσματα στις παραγωγικές δραστηριότητες. (π.χ. συνδρομή από γεωπόνους, κλπ).
o Να βοηθηθούν οι οικογένειες με άνεργους γονείς και χωρίς άλλα εισοδήματα, ώστε να παραμένουν τα παιδιά τους στη περιοχή για σπουδές και θητεία, και να μειωθεί το οικογενειακό κόστος.

2. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ ΑΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ:
• Δραστική καταπολέμηση της παράνομης εργασίας. Να καταγραφούν όλοι οι εργαζόμενοι και να εφαρμόζεται η εργατική νομοθεσία.
• Επανασχεδιασμός της πολιτικής μας για την παραμονή των παράνομων ξένων εργατών και των οικονομικών μεταναστών. Αυστηρότητα κατά κύριο λόγο σε βάρος όσων απασχολούν παράνομους εργάτες.
• Αυστηρός έλεγχος στους όρους των συμβολαίων για δημόσια έργα, ώστε να εξασφαλίζεται η εφαρμογή των συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας.
• Αποτελεσματική εφαρμογή των εργατικών επιθεωρήσεων, και της νομοθεσίας για τους εργοδότες που παρανομούν, αυστηρή επίβλεψη για την εφαρμογή της υποχρεωτικής έκδοσης κάρτας και της εγγραφής στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων όλων των εργαζομένων και ιδιαίτερα στον κατασκευαστικό τομέα και στον τουρισμό, από την πρώτη μέρα εργασίας.
• Εφαρμογή διαδικασίας πιστοποίησης προσόντων σε θέσεις εργασίας, ιδιαίτερα στην τουριστική και την κατασκευαστική βιομηχανία και απαίτηση της γνώσης της ελληνικής γλώσσας ως κριτηρίου πρόσληψης σε συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελμάτων.
• Αξιοκρατία σε όλα τα επίπεδα.

3. ΜΕΤΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ: για την αντιμετώπιση των ζωτικών προβλημάτων διαβίωσης τους μέχρι να επανενταχθούν.
• Για όσους είναι άνεργοι χωρίς κανένα άλλο εισόδημα στην οικογένεια:
o Ιατροφαρμακευτική κάλυψη στα μέλη της οικογένειας τους (που είναι στην επιμέλεια τους).
o Δωρεάν χρήση των δημοσίων συγκοινωνιών.
o Ρυθμίσεις για μείωση του κόστους των ΔΕΚΟ για όσους είναι άνεργοι και χωρίς άλλα εισοδήματα.
o Κάλυψη των ενσήμων τους τον πρώτο χρόνο της ανεργίας.
o Προσωρινή απαλλαγή τους από δημοτικά τέλη.
o Ευνοϊκές ρυθμίσεις από τις Τράπεζες για «καθυστερημένα» δάνεια, κάρτες προς τους ανέργους. Αναστολή κατασχέσεων όσο διαρκεί η ανεργία.
o Κάρτα ανέργων και απόρων για εκπτωτική πολιτική από τα καταστήματα που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα.
o Δωρεάν παροχή πακέτου απαραίτητων σχολικών ειδών για τα ανήλικα παιδιά του.
• Ανανέωση της κάρτας των ανέργων στον ΟΑΕΔ κάθε εξάμηνο με υποχρέωση του άνεργου να αποδεικνύει στον ΟΑΕΔ ότι πραγματικά ψάχνει για εργασία, τι ενέργειες έκανε, ποιες συνεντεύξεις και ποιες εργασίες απέρριψε καθώς και ενημέρωση σε περίπτωση που βρει εργασία.
• Δικαίωμα συμμετοχής σε προγράμματα της Εργατικής εστίας.
• Δημιουργία υπηρεσίας ψυχολογικής στήριξης των ανέργων και των οικογενειών τους από ειδικούς επιστήμονες (κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους), ώστε να παραμείνουν ικανοί για ομαλή επανένταξη στην εργασία.
• Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας, επέκτασή του σε όσους έκλεισαν τα μαγαζιά τους με περιουσιακά και εισοδηματικά κριτήρια.
• Να παραμείνει ως γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για όλους τα 65 έτη και με κατ’ ελάχιστο 35 χρόνια πραγματικής εργασίας.
• Να διατεθούν ταχύτερα οι προβλεπόμενοι πόροι, όλων των προγραμμάτων και με γνώμονα την αντιμετώπιση της φτώχειας, της ανεργίας, την ενίσχυση της νομισματικής ρευστότητας στην περιοχή.
• Να τεθεί ως προτεραιότητα η ενίσχυση της απασχόλησης, η οποία πρέπει να στοχεύει ιδιαίτερα στις γυναίκες, τους νέους, τους μακροχρόνια άνεργους και τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
• Να συντονιστούν οι κοινωνικές προνοιακές πολιτικές μεταξύ των φορέων της περιοχής.

4. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:
• Μέτρα για την διατήρηση ενεργού του εργατικού δυναμικού κατά τη διάρκεια της ανεργίας, ώστε να είναι ικανό για την ομαλή επανένταξη στην εργασία.
• Σε τοπικό επίπεδο, υλοποίηση περιφερειακού σχεδίου για την απασχόληση που να προβλέπει:
o Συνεργατικές δράσεις από τις τοπικές αρχές και χάραξη βραχυ-μεσοπρόθεσμης στρατηγικής, για να ελέγξουν τον αυξανόμενο βαθμό ανεργίας σε τοπικό επίπεδο. Τα στοιχεία που χρειάζονται για και συνδρομή από οικονομολόγους να δίνονται από τις κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου οικονομίας.
o Δημιουργία από τις περιφερειακές αρχές, κατάλληλης υπηρεσίας με καταρτισμένο προσωπικό, γραφεία, επικοινωνιακές υποδομές και βάσεις δεδομένων για την αγορά εργασίας, ώστε οι νέοι άνθρωποι που είναι άνεργοί η κινδυνεύουν να μείνουν, να ενθαρρυνθούν και να καθοδηγηθούν από κατάλληλους συμβούλους εργασίας για να βελτιώσουν την εκπαίδευσή τους. Να μπορούν οι ίδιοι οι άνεργοι να ψάξουν για να βρουν εργασία, (έτσι θα αισθάνονται και ενεργοί), με κατάλληλη καθοδήγηση και έλεγχο. Υποβοήθησή τους επίσης στο να γνωρίζουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους και τις παροχές.
o Παράλληλη λειτουργία Παρατηρητηρίου απασχόλησης και στενή συνεργασία με τους άνεργους, με στόχο τη σύζευξη της ζήτησης και της προσφοράς εργασίας.
o Επέκταση των προγραμμάτων επιδότησης της επαγγελματικής κατάρτισης των ανέργων.
• Σχεδιασμός και προκήρυξη εξειδικευμένων προγραμμάτων «Δεύτερης Ευκαιρίας» για την απασχόληση εμπόρων που κλείνουν τις επιχειρήσεις τους, καθώς και διερεύνηση της δυνατότητας για όσους από αυτούς είναι ηλικίας άνω των 55 ετών και διαθέτουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις αριθμού ενσήμων και ετών ασφάλισης, να ενταχθούν σε προγράμματα πρόωρης συνταξιοδότησης.
• Ατομική καθοδήγηση και συμβουλευτική αρωγή των μακροχρόνια ανέργων από τις Δημόσιες Υπηρεσίες Απασχόλησης.
• Επειδή έχει αποδειχθεί ότι όσο αυξάνεται ο τοπικός χαρακτήρας της αγοράς, τόσο αυξάνεται η ανεργία, να δημιουργηθούν ευκαιρίες επέκτασης των επιχειρήσεων μέσα στην Ελλάδα, δημιουργώντας “ζώνες ελεύθερων συναλλαγών” με μόνιμο ή προσωρινό χαρακτήρα σε σημεία όπου υπάρχει μεγάλη ανεργία.
• Τα σχολεία επαγγελματικής εκπαίδευσης πρέπει να βελτιωθούν: υψηλότερη ποιότητα και κλειστή συνεργασία με τις εταιρείες
• Υπηρεσία προστασίας και ασφάλειας υπέρ των ανέργων που θα εξετάζει τους λόγους απολύσεων και θα συμβουλεύει τους απολυθέντες να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους με νόμιμο τρόπο.
• Εφοδιασμό όλων με ειδικό βιβλιάριο εργασίας όπου θα φαίνονται οι σπουδές, οι δεξιότητες, οι προσλήψεις οι απολύσεις, οι λόγοι και τα ένσημα, εισφορές.
• Δημιουργία οργανισμών με κατάλληλο υλικοτεχνικό εξοπλισμό και υποδομές για διευκόλυνση των ανέργων στην αναζήτηση και την εύρεση εργασίας και επανακατάρτιση σε τοπικό επίπεδο με στόχο την:
o Συγκέντρωση όλων των ευκαιριών για εργασία στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
o Συμβουλευτική υποστήριξη για αιτήσεις εργασίας, βιογραφικά, συνεντεύξεις κ.λπ.
o Συμβουλευτική υποστήριξη για πρόσβαση σε προγράμματα κατάρτισης, εκπαίδευσης και επανεκπαίδευσης
o Συγκέντρωση όλων των ευκαιριών χρηματοδότησης των επιχειρήσεων για κατάρτιση, προσλήψεις και άλλα μέτρα υποστήριξης της εργασίας.
• Να αναβαθμιστεί ποιοτικά ο επαγγελματικός προσανατολισμός στα σχολεία, ούτως ώστε οι νέοι να γνωρίζουν πριν επιλέξουν κλάδο σπουδών, ποιές είναι οι πραγματικές ανάγκες της οικονομίας, ποιοι τομείς χρειάζονται στελέχωση και ποια επαγγέλματα αναμένεται να έχουν ζήτηση στο μέλλον.
• Εφοδιασμός των εργαζομένων, των ανέργων και των νεοεισερχομένων με τις απαιτούμενες γνώσεις και δεξιότητες.
• Δημιουργία δομών εξειδικευμένης κατάρτισης για την ανάπτυξη δεξιοτήτων σε κλάδους που ευημερούν ανάλογα με τα ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά. Π.χ. Ορεινός τουρισμός (ζαγοροχώρια), Χιονοδρομίες (Παρνασσός), Γούνες (Καστοριά), Μανιτάρια (Γρεβενά), Λιγνίτης-Κρόκος (Κοζάνη) κλπ.
• Δράσεις προώθησης της εκπαίδευσης στον εργασιακό χώρο (on the job training).
• Η αξιοποίηση των Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) της Περιφέρειας για εκπαίδευση των υπαλλήλων της Περιφέρειας και των Δήμων, των παραγωγών, των επιχειρηματιών, των ανέργων αλλά και των εργαζομένων για βελτίωση των γνώσεών τους.
• Να εφαρμοσθεί η διαδικασία πιστοποίησης προσόντων σε διάφορες ειδικευμένες θέσεις εργασίας, όπως και στην τουριστική και την κατασκευαστική βιομηχανία.
• Να ενισχυθούν και να πολλαπλασιαστούν τα προγράμματα Stage (προγράμματα εργασιακής εμπειρίας).

5. ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Η σειρά αυτών των μέτρων αναφέρεται στην ανάπτυξη που να ευνοεί την δημιουργία θέσεων εργασίας σε παραγωγικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, σε αυτούς που έχουν εξαγωγική δυναμική, σε αυτούς που απασχολούν μεγάλο εργατικό δυναμικό και φέρνουν χρήματα (τουρισμός, ναυτιλία, εξαγωγές, αγροτική παραγωγή, ενέργεια, παραγωγή υψηλής ποιότητας προϊόντων και αγαθών, υψηλή τεχνολογία και καινοτομία).
• Ενίσχυση της διατηρήσιμης ανάπτυξης που να δημιουργεί πραγματικές θέσεις εργασίας και όχι κάθε ευκαιριακής επίπλαστης και παρασιτικής οικονομικής ανάπτυξης.
• Προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων που θα δημιουργήσουν πραγματικές θέσεις εργασίας. Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρξει βελτίωση του περιβάλλοντος επιχειρηματικότητας ώστε να προσελκυσθούν όχι μόνο νέες παραγωγικές επενδύσεις, αλλά να διευκολυνθούν στη λειτουργία τους και οι παλιές επιχειρήσεις μεγάλες και μικρές.
• Στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, και των τομέων της οικονομίας που διαθέτουν συγκριτικά πλεονεκτήματα. Οι τομείς που μπορούν να απορροφήσουν μεγάλο εργατικό δυναμικό είναι ο κατασκευαστικός ο τουριστικός, η αγροτική παραγωγή και η μεταποίηση.
• Τα μέτρα στήριξης της τουριστικής βιομηχανίας πρέπει να στοχεύσουν στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.
• Να δοθούν φορολογικά και πολεοδομικά κίνητρα για επενδύσεις σε τομείς της οικονομίας οι οποίοι έχουν προοπτικές ανάπτυξης, όπως η Παιδεία, η Υγεία, η Τεχνολογία και η Έρευνα με την προϋπόθεση ότι δημιουργούν θέσεις εργασίας.
• Προώθηση και κίνητρα στις νέες καθαρές τεχνολογίες για ενέργεια, που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν 20-25.000 θέσεις εργασίας
• Παραχώρηση, με μικρό αντίτιμο, της ανεκμετάλλευτης κρατικής αγροτικής γης, 3 εκ. στρεμμάτων περίπου, σε νέους κυρίως καλλιεργητές. Παροχή βοήθειας και ενθάρρυνση να καλλιεργήσουν στις εκτάσεις αυτές εξαγώγιμα προϊόντα και ανταγωνιστικά, με νέες, φιλικές προς το περιβάλλον, καλλιεργητικές μεθόδους.
• Ενθάρρυνση ιδίως των ανέργων νέων, να ασχοληθούν με την δασοπονία, γιατί η χώρα μας βρίσκεται, σε προχωρημένο στάδιο ερημοποίησης. Η ανάγκη αναδασώσεων, και αποκατάστασης των αποψιλωμένων εκτάσεων, είναι επιτακτική. Στην ιδιοκτησία του ελληνικού Δημοσίου υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια στρέμματα αποψιλωμένων δασών και δασικών εκτάσεων. Σε μεγάλο μέρος απ' αυτές τις εκτάσεις μπορούν να ξαναδημιουργηθούν δάση, βελτιώνοντας το περιβάλλον, δημιουργώντας εισόδημα, παρέχοντας απασχόληση σε ανέργους (ιδίως νέους), μειώνοντας τις δαπανηρές σε συνάλλαγμα εισαγωγές ξυλείας, σώζοντας τα εδάφη απ' τη διάβρωση.
• Οι πόροι για τέτοια προγράμματα μπορούν να βρεθούν απ' το ΕΣΠΑ και από άλλα, κατάλληλα προσαρμοσμένα προγράμματα, καθώς και από τον σχετικό Κοινοτικό Κανονισμό, για την αναδάσωση από ιδιώτες, εγκαταλελειμμένων εκτάσεων.
• Ανάπτυξη παράλληλων δράσεων και για την δασοκομία στα υπάρχοντα δάση, με σκοπό την αναβάθμισή τους (καλλιεργητικές υλοτομίες), την εκμετάλλευση και την σωτηρία τους από τις καταστροφικές πυρκαγιές, που οφείλονται εν πολλοίς στην υπέρμετρη συσσώρευση βιομάζας.
• Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των νέων με δημιουργία επενδυτικού ταμείου για όσους μπορούν και θέλουν να επενδύσουν ιδίως σε καινοτόμες υπηρεσίες και προϊόντα. Το ταμείο αυτό μπορεί να προικοδοτηθεί άμεσα από μικτά επενδυτικά κεφάλαια, (ιδιώτες, τράπεζες, κοινοτικά κεφάλαια), με ξεχωριστή πρόβλεψη ποσοστού του ΕΣΠΑ για την νεανική επιχειρηματικότητα. Θα πρέπει να υπάρξει κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο για την συμμετοχή τραπεζικών κεφαλαίων και ιδιωτικών κεφαλαίων στα μικτά αυτά κεφάλαια.
• Άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων, υποβοήθηση για πληρότητα σύνταξης των αιτημάτων και επιτάχυνση των διαδικασιών για την ολοκλήρωση υποβολής των αιτουμένων προγραμμάτων ΕΣΠΑ για τους ανέργους.
• Επανεκκίνηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων στους τομείς που διευκολύνεται η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας. Να δοθεί προτεραιότητα στα μεγάλα αναπτυξιακά έργα.
• Απενοχοποίηση της παροχής υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα στο δημόσιο τομέα, στους τομείς που το δημόσιο δεν μπορεί να ανταποκριθεί με καλύτερη σχέση κόστους-οφέλους.

6. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ:
• Να δημιουργηθεί φορέας ο οποίος συστηματικά και μεθοδικά θα καθοδηγεί ιδιωτικές μικρές επιχειρήσεις στο να συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά προγράμματα και να απορροφούν κεφάλαια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ανάπτυξη.
• Εκμετάλλευση των μέτρων για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων που διαμόρφωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για τους νέους που είναι οι πλέον ευάλωτοι και κινδυνεύουν να περιθωριοποιηθούν:
o Αξιοποίηση του προγράμματος «Εγγύηση για τη νεολαία», που διασφαλίζει ι σε όλους τους νέους, έως 25 ετών, ότι θα προσφέρεται μια ποιοτική θέση εργασίας, δυνατότητα συνέχισης της εκπαίδευσης, μαθητεία ή πρακτική άσκηση εντός τεσσάρων μηνών από την ολοκλήρωση του επίσημου προγράμματος σπουδών ή από την απώλεια θέσης εργασίας.
o Το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και η Επιτροπή προτείνει να ενσωματωθεί στις πολιτικές απασχόλησης των κρατών-μελών.
• Απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή εμπλοκή και αξιοποίηση της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην υλοποίηση των κοινοτικών προγραμμάτων.
• Πλήρη αξιοποίηση των παροχών των διαρθρωτικών ταμείων για τη μείωση της ανεργίας με την ενίσχυση της μετεκπαίδευσης των ανέργων και ιδιαίτερα της επαγγελματικής εκπαίδευσης των νέων.
• Εκμετάλλευση της δυνατότητας που δημιουργεί η Επιτροπή σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για ένα νέο όργανο που θα προωθεί τις κοινωνικές επιχειρήσεις.
• Προώθηση της στενής συνεργασίας με τους Κοινωνικούς Εταίρους, τις Υπηρεσίες Απασχόλησης, με ταυτόχρονη αξιοποίηση όλων των χρημάτων που διατίθενται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ).
• Πλήρη εκμετάλλευση των προγραμμάτων ανταλλαγών μεταξύ των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων: η επαγγελματική κινητικότητα είναι σημαντικό βήμα για την πορεία ενοποίησης της Ευρώπης. Τα υπάρχοντα προγράμματα ανταλλαγών, όπως το "Leonardo da Vinci" μπορούν να επεκταθούν και να αυξηθούν.
• Δημιουργία μιας πανευρωπαϊκής αγοράς εκπαίδευσης: Έχει διαπιστωθεί ότι ενώ σε ένα κράτος μέλος υπάρχει έλλειψη εργατικού δυναμικού, την ίδια στιγμή σε άλλα κράτη υπάρχει πλεόνασμα. Οι πληροφορίες αυτές για τη προσφορά και ζήτηση εργασίας, θα μπορούσαν να δημοσιοποιούνται σε μια διαδικτυακή διεύθυνση, ώστε να υπάρχει ο μέγιστος δυνατός συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών ως προς το εργατικό δυναμικό».
• Στενή συνεργασία με τους Έλληνες της ομογένειας: Οι Έλληνες επιχειρηματίες σε όλο το κόσμο θέλουν να βοηθήσουν την οικονομία της Ελλάδας να σταθεί στα πόδια της. Πολλοί είναι πρόθυμοι να προσφέρουν τις γνώσεις τους και θέσεις εργασίας . Απαιτείται η λειτουργία συντονιστικών οργάνων στις κατά τόπους πρεσβείες (εμπορικοί ακόλουθοι), οι οποίοι σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας, μπορούν να βελτιώσουν την επικοινωνίας μαζί τους και να διευκολύνουν τις επιχειρηματικές ευκαιρίες και τη προσφορά θέσεων εργασίας.

7. ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ.
Πέραν από όλα τα παραπάνω μέτρα, απαιτείται μία ιδιαίτερη στρατηγική για την αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους. Οι δράσεις και τα προγράμματα αυτά να αφορούν νέους απόφοιτους και άνεργα άτομα ηλικίας 18 -30 ετών:
Στόχοι της στρατηγικής αυτής να είναι:
• Η συστηματική πληροφόρηση των νέων, για την αγορά εργασίας και για τις ευκαιρίες απόκτησης εργασιακής εμπειρίας.
• Η μείωση του χρόνου εισόδου των αποφοίτων στην αγορά εργασίας μετά την απόκτηση του πτυχίου.
• Η βελτίωση των επαγγελματικών εμπειριών των αποφοίτων που απασχολούνται με κατάλληλα προγράμματα σε επιχειρήσεις.
• Η λειτουργία συντονιστικού φορέα (στις κατά τόπους υπηρεσίες και για την καταπολέμηση της ανεργίας), που να επιδιώκει τη δικτύωση επιχειρήσεων, φορέων, οργανισμών και υπηρεσιών που μπορούν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα διευκόλυνσης των νέων να εκπαιδευτούν και να βρουν εργασία.
• Η δραστηριοποίηση των τοπικών επιμελητηρίων, επαγγελματικών και εμπορικών συλλόγων για συνδρομή των κατά τόπου υπηρεσιών για τη καταπολέμηση της ανεργίας στη πληροφόρηση, και στην εκπαίδευση των νέων αποφοίτων.
• Η πλήρης αξιοποίηση όλων των διατιθέμενων ευρωπαϊκών πόρων και προγραμμάτων. Δεν πρέπει να χαθεί ούτε ένα ευρώ.