Ο ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Stelios Fenekos

9 Δεκεμβρίου 2013

Ο προϋπολογισμός που υποβάλλεται κάθε χρόνο αλλά κυρίως η υλοποίησή του, αφορά όλους μας. Δεν δίνουμε λευκή επιταγή στη κυβέρνηση για την διαμόρφωσή του, χωρίς έλεγχο και απολογισμό, πόσο μάλλον όταν τον λογαριασμό τον πληρώνουμε όλοι μας.
Τα μεγαλύτερα προβλήματα που υπάρχουν στους προϋπολογισμούς που υποβάλλονται από τις κυβερνήσεις είναι:

1. Η ανάπτυξη της οικονομίας στην Ελλάδα στηρίχθηκε σχεδόν πάντα σε μη ρεαλιστικούς προϋπολογισμούς που στην υλοποίησή τους ήταν κατά τεκμήριο ελλειμματικοί. Έτσι δημιουργήθηκε η κουλτούρα ότι αν κάποιος υπουργός οικονομικών πρότεινε σφιχτούς και ρεαλιστικούς προϋπολογισμούς, ήταν σκληρός και αντικοινωνικός, που εγκαθιστούσε λιτότητα και περιορισμούς.
2. Η ανάπτυξη βασίσθηκε πρωτίστως στις δημόσιες επενδύσεις, που δημιουργούσαν κατά κανόνα μεγάλα ελλείμματα στην υλοποίηση των προϋπολογισμών, λόγω υπερβάσεων (για πολλούς λόγους φανερούς και μη).
3. Τα μεγάλα ελλείμματα κρυβόντουσαν εύκολα με λογιστικές αλχημείες, που ήταν δύσκολο και χρονοβόρο να εντοπιστούν, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται στο λογαριασμό πολύ αργότερα (κατά παράβαση των αρχών του συντάγματος και του νόμου).
4. Ο προϋπολογισμός αποτελούσε αποκλειστική ευθύνη του υπουργού οικονομικών, που φρόντιζε πάντα να τον παρουσιάζει τελευταία στιγμή (κατά παράβαση της αρχής της δημοσιότητας), σε μία όσο το δυνατόν πιο σύντομη ‘’τελετή’’ (ει δυνατόν με άδεια έδρανα), χωρίς να προσδοκά κάποιος ότι θα είναι κάτι αξιόπιστο, δημιουργικό και ολοκληρωμένο. Οι κυβερνήσεις (και οι ίδιοι οι υπουργοί), ήθελαν να μειώσουν το χρόνο διαλόγου, να μην υπάρχουν αντιθέσεις (άρα και σύνθεση) με σκοπό να τον περάσουν όπως-όπως, στηριζόμενες πάντα στην αυστηρή κομματική πειθαρχία των βουλευτών που τον ψήφιζαν.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ για τη βελτίωση και τον έλεγχο της διαδικασίας αλλά και επί των αποτελεσμάτων των προϋπολογισμών, υποστηρίζει τα παρακάτω:

5. Να υπάρξει συνταγματική πρόβλεψη, ώστε να μην έχουμε τελικά στην υλοποίηση ελλειμματικούς προϋπολογισμούς, με όριο υπέρβασης το 3% . Για να μπορέσει να τηρηθεί αυτό θα πρέπει να θεσμοθετηθούν τα ακόλουθα:
o Να ξεκινήσει αρκετούς μήνες πριν, πιο διευρυμένος και ουσιαστικός διάλογος στο κοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό, πέραν των προβλέψεων του άρθρου 6 του Ν 2362/95.
o Να ενθαρρυνθούν όχι μόνο οι θεσμικοί φορείς(όπως προβλέπεται στο νόμο), αλλά και οι επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς να συμμετάσχουν από πολύ νωρίς στη διαμόρφωσή του, με προτάσεις, διάλογο και σύνθεση θέσεων.
o Να υπάρξουν τρεις φάσεις στη συζήτηση στο κοινοβούλιο. Αρχικά να παρουσιασθούν οι βασικοί άξονες και κατευθύνσεις για τη σύνταξή του.
o Στη συνέχεια να γίνει υποβολή ενός 1ου προσχεδίου (Σεπτέμβριο) με αιτιολογικές εκθέσεις, για μελέτη επεξεργασία και επανυποβολή προτάσεων, σε συγκεκριμένες σφιχτές ημερομηνίες από τους θεσμικούς φορείς.
o Υποβολή 2ου επεξεργασμένου κειμένου (1η Δευτέρα Οκτωβρίου), για αρχική συζήτηση στο κοινοβούλιο και στις αρμόδιες επιτροπές, προκειμένου να διαμορφωθεί η τελική μορφή που θα κατατεθεί από τον Υπουργό.
o ΤΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ προϋπολογισμού για ψήφιση έγκαιρα (μέχρι 15 Νοεμβρίου) και με εξαντλητικό διεξοδικό διάλογο στο κοινοβούλιο πριν ψηφισθεί.
o Στη συνέχεια να θεσμοθετηθεί ο έλεγχος και ο απολογισμός επί της προόδου υλοποίησης ανά τρίμηνο (και όχι μόνο το Νοέμβριο απολογισμός και ισολογισμός, που προβλέπεται στο Σύνταγμα και στο νόμο), με διάλογο στο κοινοβούλιο.

6. Ενδεχόμενη αποτυχία καλής υλοποίησης και δημιουργία ελλείμματος πάνω από 3% του ΑΕΠ, να σημαίνει και αυτόματη ‘’πρόταση μομφής’’ για τη κυβέρνηση (με Συνταγματική πρόβλεψη) για να εξετασθούν οι λόγοι που προέκυψε η υπέρβαση.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Stelios Fenekos

8 Δεκεμβρίου 2013

Το πρόβλημα της ανεργίας στην Ελλάδα είναι δομικό και σύνθετο και η απλή λήψη αποσπασματικών μέτρων δεν είναι επαρκής. Η πραγματική ανεργία υποεκτιμάται, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και στην Ε.Ε. Χρειάζεται συνολικό σχέδιο που να βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία, να αναγνωρίζει και να θεραπεύει τους πραγματικούς λόγους αύξησής της σε αυτά τα μεγάλα επίπεδα. Απαιτείται αξιόπιστη εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και πολυδιάστατου σχεδίου για ένα επίμονο, συνεχή και πολυμέτωπο αγώνα, ώστε:
α) Αρχικά να επιβραδυνθεί ο ρυθμός ανόδου της ανεργίας,
β) Στη συνέχεια να σταθεροποιηθεί και να μηδενισθεί ο ρυθμός ανόδου..
γ) Τελικά να αρχίσει η πτωτική πορεία.

1. ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΣΗ ΡΥΘΜΟΥ ΑΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ:
• Επιδότηση της εργασίας και όχι της ανεργίας: Να δοθούν κίνητρα στις επιχειρήσεις με μορφή επιδοτήσεων, ώστε να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας και να δημιουργήσουν νέες. Να προβλεφθούν φορολογικές μειώσεις ανάλογα με τον αριθμό των νέο-απασχολούμενων. Το επίδομα ανεργίας να δίνεται για δυο χρόνια ως συμμετοχή του κράτους στην αμοιβή κάθε νέο-προσληφθέντος ή ως ανάλογη ελάφρυνση στους φόρους, σε όσες εταιρείες προσλαμβάνουν ανέργους. Η πολιτική αυτή μπορεί να διασώσει και να δημιουργήσει μέχρι και 150.000 θέσεις εργασίας.
• Να εξορθολογισθούν οι αδικαιολόγητα μεγάλες διαφορές μισθών ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη στις ΔΕΚΟ, στους δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις και στις Τράπεζες, ώστε να μειωθούν οι ανάγκες απολύσεων.
• Εισαγωγή του θεσμού του "μερικώς εργαζομένου" σε ευαίσθητους τομείς της οικονομίας όπως ο τομέας των κατασκευών και του τουρισμού."
• Χορήγηση νομοθετικά της δυνατότητας αυτοδιαχείρισης από τους εργαζόμενους, των εγκαταλειμμένων επιχειρήσεων και παροχή τεχνικής βοήθειας από το κράτος για επανέναρξη λειτουργίας τους.
• Καθιέρωση ρήτρας απασχόλησης για τα επιδοτούμενα επενδυτικά σχέδια του ιδιωτικού τομέα.
• Κάλυψη των κενών στους τομείς της κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας (νοσοκομεία, βρεφονηπιακοί σταθμοί, σχολεία κλπ).
• Κίνητρα στις ξενοδοχειακές μονάδες και προβολή από το υπουργείο τουρισμού διεθνώς των δυνατοτήτων, ώστε να παραμένουν ανοικτές και να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και κατά τους χειμερινούς μήνες.
• Σε τοπικό επίπεδο, κατάλληλος συντονισμός δράσεων ώστε:
o Επιχειρηματίες που προσφέρουν δουλειά σε τοπικό επίπεδο να ελαφρύνονται από δημοτικά τέλη ή από άλλες δημοτικές & περιφερειακές επιβαρύνσεις για διάστημα δυο ετών.
o Να γίνει πλήρης παραγωγική εκμετάλλευση κάθε εκατοστού ανεκμετάλλευτης παραγωγικής γης που ανήκει σε ΟΤΑ, θα βελτιώσει την παραγωγή και τις θέσεις εργασίας. Συνεργασία ΟΤΑ με την εκκλησία για διεύρυνση των αντίστοιχων δυνατοτήτων.
o Συνδρομή από τη κυβέρνηση στους ΟΤΑ, ώστε να παρασχεθούν τεχνογνωσία, συμβουλές και καθοδήγηση από ειδικούς, στους νέους αλλά και στους παλαιούς αγρότες, ώστε να έχουν αποτελέσματα στις παραγωγικές δραστηριότητες. (π.χ. συνδρομή από γεωπόνους, κλπ).
o Να βοηθηθούν οι οικογένειες με άνεργους γονείς και χωρίς άλλα εισοδήματα, ώστε να παραμένουν τα παιδιά τους στη περιοχή για σπουδές και θητεία, και να μειωθεί το οικογενειακό κόστος.

2. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ ΑΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ:
• Δραστική καταπολέμηση της παράνομης εργασίας. Να καταγραφούν όλοι οι εργαζόμενοι και να εφαρμόζεται η εργατική νομοθεσία.
• Επανασχεδιασμός της πολιτικής μας για την παραμονή των παράνομων ξένων εργατών και των οικονομικών μεταναστών. Αυστηρότητα κατά κύριο λόγο σε βάρος όσων απασχολούν παράνομους εργάτες.
• Αυστηρός έλεγχος στους όρους των συμβολαίων για δημόσια έργα, ώστε να εξασφαλίζεται η εφαρμογή των συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας.
• Αποτελεσματική εφαρμογή των εργατικών επιθεωρήσεων, και της νομοθεσίας για τους εργοδότες που παρανομούν, αυστηρή επίβλεψη για την εφαρμογή της υποχρεωτικής έκδοσης κάρτας και της εγγραφής στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων όλων των εργαζομένων και ιδιαίτερα στον κατασκευαστικό τομέα και στον τουρισμό, από την πρώτη μέρα εργασίας.
• Εφαρμογή διαδικασίας πιστοποίησης προσόντων σε θέσεις εργασίας, ιδιαίτερα στην τουριστική και την κατασκευαστική βιομηχανία και απαίτηση της γνώσης της ελληνικής γλώσσας ως κριτηρίου πρόσληψης σε συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελμάτων.
• Αξιοκρατία σε όλα τα επίπεδα.

3. ΜΕΤΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ: για την αντιμετώπιση των ζωτικών προβλημάτων διαβίωσης τους μέχρι να επανενταχθούν.
• Για όσους είναι άνεργοι χωρίς κανένα άλλο εισόδημα στην οικογένεια:
o Ιατροφαρμακευτική κάλυψη στα μέλη της οικογένειας τους (που είναι στην επιμέλεια τους).
o Δωρεάν χρήση των δημοσίων συγκοινωνιών.
o Ρυθμίσεις για μείωση του κόστους των ΔΕΚΟ για όσους είναι άνεργοι και χωρίς άλλα εισοδήματα.
o Κάλυψη των ενσήμων τους τον πρώτο χρόνο της ανεργίας.
o Προσωρινή απαλλαγή τους από δημοτικά τέλη.
o Ευνοϊκές ρυθμίσεις από τις Τράπεζες για «καθυστερημένα» δάνεια, κάρτες προς τους ανέργους. Αναστολή κατασχέσεων όσο διαρκεί η ανεργία.
o Κάρτα ανέργων και απόρων για εκπτωτική πολιτική από τα καταστήματα που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα.
o Δωρεάν παροχή πακέτου απαραίτητων σχολικών ειδών για τα ανήλικα παιδιά του.
• Ανανέωση της κάρτας των ανέργων στον ΟΑΕΔ κάθε εξάμηνο με υποχρέωση του άνεργου να αποδεικνύει στον ΟΑΕΔ ότι πραγματικά ψάχνει για εργασία, τι ενέργειες έκανε, ποιες συνεντεύξεις και ποιες εργασίες απέρριψε καθώς και ενημέρωση σε περίπτωση που βρει εργασία.
• Δικαίωμα συμμετοχής σε προγράμματα της Εργατικής εστίας.
• Δημιουργία υπηρεσίας ψυχολογικής στήριξης των ανέργων και των οικογενειών τους από ειδικούς επιστήμονες (κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους), ώστε να παραμείνουν ικανοί για ομαλή επανένταξη στην εργασία.
• Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας, επέκτασή του σε όσους έκλεισαν τα μαγαζιά τους με περιουσιακά και εισοδηματικά κριτήρια.
• Να παραμείνει ως γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για όλους τα 65 έτη και με κατ’ ελάχιστο 35 χρόνια πραγματικής εργασίας.
• Να διατεθούν ταχύτερα οι προβλεπόμενοι πόροι, όλων των προγραμμάτων και με γνώμονα την αντιμετώπιση της φτώχειας, της ανεργίας, την ενίσχυση της νομισματικής ρευστότητας στην περιοχή.
• Να τεθεί ως προτεραιότητα η ενίσχυση της απασχόλησης, η οποία πρέπει να στοχεύει ιδιαίτερα στις γυναίκες, τους νέους, τους μακροχρόνια άνεργους και τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
• Να συντονιστούν οι κοινωνικές προνοιακές πολιτικές μεταξύ των φορέων της περιοχής.

4. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:
• Μέτρα για την διατήρηση ενεργού του εργατικού δυναμικού κατά τη διάρκεια της ανεργίας, ώστε να είναι ικανό για την ομαλή επανένταξη στην εργασία.
• Σε τοπικό επίπεδο, υλοποίηση περιφερειακού σχεδίου για την απασχόληση που να προβλέπει:
o Συνεργατικές δράσεις από τις τοπικές αρχές και χάραξη βραχυ-μεσοπρόθεσμης στρατηγικής, για να ελέγξουν τον αυξανόμενο βαθμό ανεργίας σε τοπικό επίπεδο. Τα στοιχεία που χρειάζονται για και συνδρομή από οικονομολόγους να δίνονται από τις κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου οικονομίας.
o Δημιουργία από τις περιφερειακές αρχές, κατάλληλης υπηρεσίας με καταρτισμένο προσωπικό, γραφεία, επικοινωνιακές υποδομές και βάσεις δεδομένων για την αγορά εργασίας, ώστε οι νέοι άνθρωποι που είναι άνεργοί η κινδυνεύουν να μείνουν, να ενθαρρυνθούν και να καθοδηγηθούν από κατάλληλους συμβούλους εργασίας για να βελτιώσουν την εκπαίδευσή τους. Να μπορούν οι ίδιοι οι άνεργοι να ψάξουν για να βρουν εργασία, (έτσι θα αισθάνονται και ενεργοί), με κατάλληλη καθοδήγηση και έλεγχο. Υποβοήθησή τους επίσης στο να γνωρίζουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους και τις παροχές.
o Παράλληλη λειτουργία Παρατηρητηρίου απασχόλησης και στενή συνεργασία με τους άνεργους, με στόχο τη σύζευξη της ζήτησης και της προσφοράς εργασίας.
o Επέκταση των προγραμμάτων επιδότησης της επαγγελματικής κατάρτισης των ανέργων.
• Σχεδιασμός και προκήρυξη εξειδικευμένων προγραμμάτων «Δεύτερης Ευκαιρίας» για την απασχόληση εμπόρων που κλείνουν τις επιχειρήσεις τους, καθώς και διερεύνηση της δυνατότητας για όσους από αυτούς είναι ηλικίας άνω των 55 ετών και διαθέτουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις αριθμού ενσήμων και ετών ασφάλισης, να ενταχθούν σε προγράμματα πρόωρης συνταξιοδότησης.
• Ατομική καθοδήγηση και συμβουλευτική αρωγή των μακροχρόνια ανέργων από τις Δημόσιες Υπηρεσίες Απασχόλησης.
• Επειδή έχει αποδειχθεί ότι όσο αυξάνεται ο τοπικός χαρακτήρας της αγοράς, τόσο αυξάνεται η ανεργία, να δημιουργηθούν ευκαιρίες επέκτασης των επιχειρήσεων μέσα στην Ελλάδα, δημιουργώντας “ζώνες ελεύθερων συναλλαγών” με μόνιμο ή προσωρινό χαρακτήρα σε σημεία όπου υπάρχει μεγάλη ανεργία.
• Τα σχολεία επαγγελματικής εκπαίδευσης πρέπει να βελτιωθούν: υψηλότερη ποιότητα και κλειστή συνεργασία με τις εταιρείες
• Υπηρεσία προστασίας και ασφάλειας υπέρ των ανέργων που θα εξετάζει τους λόγους απολύσεων και θα συμβουλεύει τους απολυθέντες να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους με νόμιμο τρόπο.
• Εφοδιασμό όλων με ειδικό βιβλιάριο εργασίας όπου θα φαίνονται οι σπουδές, οι δεξιότητες, οι προσλήψεις οι απολύσεις, οι λόγοι και τα ένσημα, εισφορές.
• Δημιουργία οργανισμών με κατάλληλο υλικοτεχνικό εξοπλισμό και υποδομές για διευκόλυνση των ανέργων στην αναζήτηση και την εύρεση εργασίας και επανακατάρτιση σε τοπικό επίπεδο με στόχο την:
o Συγκέντρωση όλων των ευκαιριών για εργασία στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
o Συμβουλευτική υποστήριξη για αιτήσεις εργασίας, βιογραφικά, συνεντεύξεις κ.λπ.
o Συμβουλευτική υποστήριξη για πρόσβαση σε προγράμματα κατάρτισης, εκπαίδευσης και επανεκπαίδευσης
o Συγκέντρωση όλων των ευκαιριών χρηματοδότησης των επιχειρήσεων για κατάρτιση, προσλήψεις και άλλα μέτρα υποστήριξης της εργασίας.
• Να αναβαθμιστεί ποιοτικά ο επαγγελματικός προσανατολισμός στα σχολεία, ούτως ώστε οι νέοι να γνωρίζουν πριν επιλέξουν κλάδο σπουδών, ποιές είναι οι πραγματικές ανάγκες της οικονομίας, ποιοι τομείς χρειάζονται στελέχωση και ποια επαγγέλματα αναμένεται να έχουν ζήτηση στο μέλλον.
• Εφοδιασμός των εργαζομένων, των ανέργων και των νεοεισερχομένων με τις απαιτούμενες γνώσεις και δεξιότητες.
• Δημιουργία δομών εξειδικευμένης κατάρτισης για την ανάπτυξη δεξιοτήτων σε κλάδους που ευημερούν ανάλογα με τα ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά. Π.χ. Ορεινός τουρισμός (ζαγοροχώρια), Χιονοδρομίες (Παρνασσός), Γούνες (Καστοριά), Μανιτάρια (Γρεβενά), Λιγνίτης-Κρόκος (Κοζάνη) κλπ.
• Δράσεις προώθησης της εκπαίδευσης στον εργασιακό χώρο (on the job training).
• Η αξιοποίηση των Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) της Περιφέρειας για εκπαίδευση των υπαλλήλων της Περιφέρειας και των Δήμων, των παραγωγών, των επιχειρηματιών, των ανέργων αλλά και των εργαζομένων για βελτίωση των γνώσεών τους.
• Να εφαρμοσθεί η διαδικασία πιστοποίησης προσόντων σε διάφορες ειδικευμένες θέσεις εργασίας, όπως και στην τουριστική και την κατασκευαστική βιομηχανία.
• Να ενισχυθούν και να πολλαπλασιαστούν τα προγράμματα Stage (προγράμματα εργασιακής εμπειρίας).

5. ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Η σειρά αυτών των μέτρων αναφέρεται στην ανάπτυξη που να ευνοεί την δημιουργία θέσεων εργασίας σε παραγωγικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, σε αυτούς που έχουν εξαγωγική δυναμική, σε αυτούς που απασχολούν μεγάλο εργατικό δυναμικό και φέρνουν χρήματα (τουρισμός, ναυτιλία, εξαγωγές, αγροτική παραγωγή, ενέργεια, παραγωγή υψηλής ποιότητας προϊόντων και αγαθών, υψηλή τεχνολογία και καινοτομία).
• Ενίσχυση της διατηρήσιμης ανάπτυξης που να δημιουργεί πραγματικές θέσεις εργασίας και όχι κάθε ευκαιριακής επίπλαστης και παρασιτικής οικονομικής ανάπτυξης.
• Προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων που θα δημιουργήσουν πραγματικές θέσεις εργασίας. Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρξει βελτίωση του περιβάλλοντος επιχειρηματικότητας ώστε να προσελκυσθούν όχι μόνο νέες παραγωγικές επενδύσεις, αλλά να διευκολυνθούν στη λειτουργία τους και οι παλιές επιχειρήσεις μεγάλες και μικρές.
• Στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, και των τομέων της οικονομίας που διαθέτουν συγκριτικά πλεονεκτήματα. Οι τομείς που μπορούν να απορροφήσουν μεγάλο εργατικό δυναμικό είναι ο κατασκευαστικός ο τουριστικός, η αγροτική παραγωγή και η μεταποίηση.
• Τα μέτρα στήριξης της τουριστικής βιομηχανίας πρέπει να στοχεύσουν στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.
• Να δοθούν φορολογικά και πολεοδομικά κίνητρα για επενδύσεις σε τομείς της οικονομίας οι οποίοι έχουν προοπτικές ανάπτυξης, όπως η Παιδεία, η Υγεία, η Τεχνολογία και η Έρευνα με την προϋπόθεση ότι δημιουργούν θέσεις εργασίας.
• Προώθηση και κίνητρα στις νέες καθαρές τεχνολογίες για ενέργεια, που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν 20-25.000 θέσεις εργασίας
• Παραχώρηση, με μικρό αντίτιμο, της ανεκμετάλλευτης κρατικής αγροτικής γης, 3 εκ. στρεμμάτων περίπου, σε νέους κυρίως καλλιεργητές. Παροχή βοήθειας και ενθάρρυνση να καλλιεργήσουν στις εκτάσεις αυτές εξαγώγιμα προϊόντα και ανταγωνιστικά, με νέες, φιλικές προς το περιβάλλον, καλλιεργητικές μεθόδους.
• Ενθάρρυνση ιδίως των ανέργων νέων, να ασχοληθούν με την δασοπονία, γιατί η χώρα μας βρίσκεται, σε προχωρημένο στάδιο ερημοποίησης. Η ανάγκη αναδασώσεων, και αποκατάστασης των αποψιλωμένων εκτάσεων, είναι επιτακτική. Στην ιδιοκτησία του ελληνικού Δημοσίου υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια στρέμματα αποψιλωμένων δασών και δασικών εκτάσεων. Σε μεγάλο μέρος απ' αυτές τις εκτάσεις μπορούν να ξαναδημιουργηθούν δάση, βελτιώνοντας το περιβάλλον, δημιουργώντας εισόδημα, παρέχοντας απασχόληση σε ανέργους (ιδίως νέους), μειώνοντας τις δαπανηρές σε συνάλλαγμα εισαγωγές ξυλείας, σώζοντας τα εδάφη απ' τη διάβρωση.
• Οι πόροι για τέτοια προγράμματα μπορούν να βρεθούν απ' το ΕΣΠΑ και από άλλα, κατάλληλα προσαρμοσμένα προγράμματα, καθώς και από τον σχετικό Κοινοτικό Κανονισμό, για την αναδάσωση από ιδιώτες, εγκαταλελειμμένων εκτάσεων.
• Ανάπτυξη παράλληλων δράσεων και για την δασοκομία στα υπάρχοντα δάση, με σκοπό την αναβάθμισή τους (καλλιεργητικές υλοτομίες), την εκμετάλλευση και την σωτηρία τους από τις καταστροφικές πυρκαγιές, που οφείλονται εν πολλοίς στην υπέρμετρη συσσώρευση βιομάζας.
• Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των νέων με δημιουργία επενδυτικού ταμείου για όσους μπορούν και θέλουν να επενδύσουν ιδίως σε καινοτόμες υπηρεσίες και προϊόντα. Το ταμείο αυτό μπορεί να προικοδοτηθεί άμεσα από μικτά επενδυτικά κεφάλαια, (ιδιώτες, τράπεζες, κοινοτικά κεφάλαια), με ξεχωριστή πρόβλεψη ποσοστού του ΕΣΠΑ για την νεανική επιχειρηματικότητα. Θα πρέπει να υπάρξει κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο για την συμμετοχή τραπεζικών κεφαλαίων και ιδιωτικών κεφαλαίων στα μικτά αυτά κεφάλαια.
• Άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων, υποβοήθηση για πληρότητα σύνταξης των αιτημάτων και επιτάχυνση των διαδικασιών για την ολοκλήρωση υποβολής των αιτουμένων προγραμμάτων ΕΣΠΑ για τους ανέργους.
• Επανεκκίνηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων στους τομείς που διευκολύνεται η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας. Να δοθεί προτεραιότητα στα μεγάλα αναπτυξιακά έργα.
• Απενοχοποίηση της παροχής υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα στο δημόσιο τομέα, στους τομείς που το δημόσιο δεν μπορεί να ανταποκριθεί με καλύτερη σχέση κόστους-οφέλους.

6. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ:
• Να δημιουργηθεί φορέας ο οποίος συστηματικά και μεθοδικά θα καθοδηγεί ιδιωτικές μικρές επιχειρήσεις στο να συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά προγράμματα και να απορροφούν κεφάλαια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ανάπτυξη.
• Εκμετάλλευση των μέτρων για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων που διαμόρφωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για τους νέους που είναι οι πλέον ευάλωτοι και κινδυνεύουν να περιθωριοποιηθούν:
o Αξιοποίηση του προγράμματος «Εγγύηση για τη νεολαία», που διασφαλίζει ι σε όλους τους νέους, έως 25 ετών, ότι θα προσφέρεται μια ποιοτική θέση εργασίας, δυνατότητα συνέχισης της εκπαίδευσης, μαθητεία ή πρακτική άσκηση εντός τεσσάρων μηνών από την ολοκλήρωση του επίσημου προγράμματος σπουδών ή από την απώλεια θέσης εργασίας.
o Το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και η Επιτροπή προτείνει να ενσωματωθεί στις πολιτικές απασχόλησης των κρατών-μελών.
• Απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή εμπλοκή και αξιοποίηση της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην υλοποίηση των κοινοτικών προγραμμάτων.
• Πλήρη αξιοποίηση των παροχών των διαρθρωτικών ταμείων για τη μείωση της ανεργίας με την ενίσχυση της μετεκπαίδευσης των ανέργων και ιδιαίτερα της επαγγελματικής εκπαίδευσης των νέων.
• Εκμετάλλευση της δυνατότητας που δημιουργεί η Επιτροπή σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για ένα νέο όργανο που θα προωθεί τις κοινωνικές επιχειρήσεις.
• Προώθηση της στενής συνεργασίας με τους Κοινωνικούς Εταίρους, τις Υπηρεσίες Απασχόλησης, με ταυτόχρονη αξιοποίηση όλων των χρημάτων που διατίθενται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ).
• Πλήρη εκμετάλλευση των προγραμμάτων ανταλλαγών μεταξύ των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων: η επαγγελματική κινητικότητα είναι σημαντικό βήμα για την πορεία ενοποίησης της Ευρώπης. Τα υπάρχοντα προγράμματα ανταλλαγών, όπως το "Leonardo da Vinci" μπορούν να επεκταθούν και να αυξηθούν.
• Δημιουργία μιας πανευρωπαϊκής αγοράς εκπαίδευσης: Έχει διαπιστωθεί ότι ενώ σε ένα κράτος μέλος υπάρχει έλλειψη εργατικού δυναμικού, την ίδια στιγμή σε άλλα κράτη υπάρχει πλεόνασμα. Οι πληροφορίες αυτές για τη προσφορά και ζήτηση εργασίας, θα μπορούσαν να δημοσιοποιούνται σε μια διαδικτυακή διεύθυνση, ώστε να υπάρχει ο μέγιστος δυνατός συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών ως προς το εργατικό δυναμικό».
• Στενή συνεργασία με τους Έλληνες της ομογένειας: Οι Έλληνες επιχειρηματίες σε όλο το κόσμο θέλουν να βοηθήσουν την οικονομία της Ελλάδας να σταθεί στα πόδια της. Πολλοί είναι πρόθυμοι να προσφέρουν τις γνώσεις τους και θέσεις εργασίας . Απαιτείται η λειτουργία συντονιστικών οργάνων στις κατά τόπους πρεσβείες (εμπορικοί ακόλουθοι), οι οποίοι σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας, μπορούν να βελτιώσουν την επικοινωνίας μαζί τους και να διευκολύνουν τις επιχειρηματικές ευκαιρίες και τη προσφορά θέσεων εργασίας.

7. ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ.
Πέραν από όλα τα παραπάνω μέτρα, απαιτείται μία ιδιαίτερη στρατηγική για την αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους. Οι δράσεις και τα προγράμματα αυτά να αφορούν νέους απόφοιτους και άνεργα άτομα ηλικίας 18 -30 ετών:
Στόχοι της στρατηγικής αυτής να είναι:
• Η συστηματική πληροφόρηση των νέων, για την αγορά εργασίας και για τις ευκαιρίες απόκτησης εργασιακής εμπειρίας.
• Η μείωση του χρόνου εισόδου των αποφοίτων στην αγορά εργασίας μετά την απόκτηση του πτυχίου.
• Η βελτίωση των επαγγελματικών εμπειριών των αποφοίτων που απασχολούνται με κατάλληλα προγράμματα σε επιχειρήσεις.
• Η λειτουργία συντονιστικού φορέα (στις κατά τόπους υπηρεσίες και για την καταπολέμηση της ανεργίας), που να επιδιώκει τη δικτύωση επιχειρήσεων, φορέων, οργανισμών και υπηρεσιών που μπορούν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα διευκόλυνσης των νέων να εκπαιδευτούν και να βρουν εργασία.
• Η δραστηριοποίηση των τοπικών επιμελητηρίων, επαγγελματικών και εμπορικών συλλόγων για συνδρομή των κατά τόπου υπηρεσιών για τη καταπολέμηση της ανεργίας στη πληροφόρηση, και στην εκπαίδευση των νέων αποφοίτων.
• Η πλήρης αξιοποίηση όλων των διατιθέμενων ευρωπαϊκών πόρων και προγραμμάτων. Δεν πρέπει να χαθεί ούτε ένα ευρώ.

ΓΙΑΤΙ Η ''ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ'' ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η ιδέα του πολιτικού ριζοσπαστισμού στην Ευρώπη στο νεώτερο κόσμο ξεκίνησε από την αντίληψη του διαφωτισμού ότι τα ανθρώπινα όντα μπορούν να είναι πραγματικά ελεύθερα.

Ριζοσπαστισμός είναι η ρήξη με το κατεστημένο, τις νόρμες και τα στερεότυπα του παρελθόντος. Δεν ταυτίζεται όμως με τις επαναστατικές ιδέες που επιδιώκουν να ανατρέψουν βίαια ή λιγότερο βίαια το κατεστημένο. Η ιδέα της επανάστασης ποτέ δεν ήταν το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ριζοσπαστισμού.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν πάντα η ο προοδευτισμός και η τόλμη του για την καινοτομία και την ώθηση προς τα εμπρός, επί τη βάσει ανθρωπιστικών αρχών και αξιών.

Η αποδόμηση από τη ρίζα τους, των παλαιών και μη αποτελεσματικών πρακτικών, δημιουργεί μεν μία συνολική τάση για ριζικές αλλαγές , απαιτεί όμως τον απόλυτο έλεγχο των αλλαγών αυτών ορθολογιστικά και με συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα. Μόνο έτσι θα μπορέσει να επιτευχθεί ο δίκαιος, σταθερός και συνεχής μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας ολόκληρης. Μόνο έτσι θα υπάρξει μετασχηματισμός σε περιβάλλον κοινωνικής δικαιοσύνης, με αισιοδοξία, κινητικότητα, παραγωγή νέων ιδεών, εφαρμογή νέων κατάλληλων και αποτελεσματικών λύσεων, με προοδευτική σταθερότητα.

Διαπιστώνουμε σήμερα ότι οι πλέον συντηρητικές δυνάμεις στη χώρας μας, (απολιθώματα του παρελθόντος από την πλευρά του ο καθένας), (πέραν της συγκυβέρνησης που πελαγοδρομεί), εμφανίζονται να είναι όχι μόνο οι παραδοσιακοί συντηρητικοί κομματικοί δεξιοί , αλλά και όλα τα κόμματα της αριστεράς, που κατάφεραν να κάνουν το όραμά τους ‘’απόλυτο στερεότυπο’’, αδυνατώντας να εκσυγχρονισθούν και να αντιληφθούν την πραγματικότητα.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ έχει τοποθετηθεί υπέρ των ριζοσπαστικών θέσεων που προκύπτουν από ένα πολύ καλό σχεδιασμό, που να μπορούν να εφαρμοσθούν από τους καλύτερους Έλληνες ανά τομέα, επικεφαλής ενός νέου προτύπου διακυβέρνησης, απαλλαγμένους από κάθε κομματικό χαρακτήρα.

Όπως γλαφυρά έχει πει πολλές φορές και ο Δ. Μπουραντάς: ‘’Δεν μπορείς με μερεμέτια να διορθώσεις τη κατάσταση σε ένα σπίτι που γκρεμίζεται, ούτε μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και να μας βγάλουν από το τέλμα αυτοί οι ίδιοι που ευθύνονται γι αυτό, αφού εξακολουθούν να κάνουν τα ίδια και να συντηρούν τις ίδιες αντιλήψεις’’.

Η χώρα μας θέλει ριζική αναδόμηση, με συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων και εκ βάθρων, που να μπορεί να ξεπεράσει αγκυλώσεις, παραδοσιακά στερεότυπα, ταμπού και αραχνιασμένες αντιλήψεις. Μία νέα πρακτική, ριζοσπαστική αντίληψη, που να μην φοβάται με πραγματισμό να υιοθετήσει τις βέλτιστες λύσεις, απ’ όπου κι’ αν προέρχονται.

ΠΙΣΤΗ’’, ‘’ΛΟΓΙΚΗ’’ ΚΑΙ ‘’ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ’’ ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΓΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Πολλοί συμπολίτες μας σήμερα αναζητούν τον νέο ‘’μεσσία-ηγέτη-γητευτή’’ που θα τους γοητεύσει για να τον ακολουθήσουν χωρίς ενδοιασμούς ο οποίος με το μαγικό ραβδάκι του θα επαναφέρει τα πράγματα εκεί που ήταν πριν σε ‘’status quo ante’’.

Αυτός είναι ο ένας κίνδυνος γιατί οδηγεί σε παθητικότητα αυτούς που τον περιμένουν και δίνει τη δυνατότητα σε γραφικούς να διεκδικούν για τον εαυτό τους αυτό το ρόλο.

Υπάρχει όμως ένας άλλος, μεγαλύτερος και πιο ύπουλος κίνδυνος.
Η καλλιεργούμενη ‘’πίστη’’ ότι σε καταστάσεις κρίσεως πρέπει να καταλύεται η Δημοκρατία και να εφαρμόζονται διαδικασίες αυταρχικές, από τους λίγους, που ‘’ξέρουν’’ και ‘’μπορούν’’ να διαχειριστούν τα ζητήματα και άρα είναι ‘’λογικό’’ να τους ακούσουμε (πάλι με ‘’πίστη’’ χωρίς κριτική και ενδοιασμούς).
Αυτοί, οι ‘’ηγέτες-αυτοκράτορες-δικτάτορες’’, είναι οι πιο επικίνδυνοι, γιατί αξιοποιούν κάθε δυνατότητα για να σε κάνουν να ‘’πιστέψεις'' ότι είναι λογικό και αποτελεσματικό αυτό και πρέπει να το αποδεχθείς.
Και τα δύο παραπάνω σημερινά αδιέξοδα εδράζονται σε μία μορφή ‘’πίστης’’ και διαστρέβλωσης της λογικής.

Θα προσπαθήσουμε να δούμε όσο διεξοδικά μας επιτρέπει ο χώρος, τα ζητήματα ‘’πίστης’’ και ‘’λογικής’’ στην αποτελεσματικότητα των πολιτικών αποφάσεων (δεν εξετάζουμε την έννοια της Δημοκρατίας αλλά της ‘’λογικής’’ πάνω στην οποία οπωσδήποτε εδράζεται και η Δημοκρατία).

Η ‘’πίστη’’ είναι ένα πρώϊμο επίπεδο θεώρησης των πραγμάτων και αποδοχής λύσεων και αποφάσεων στα κοινωνικά συστήματα. ‘Όπως όλοι μας αναγνωρίζουμε, είναι η βάση της θρησκείας. Η χρησιμοποίηση του όρου ‘’πιστεύω’’ για την ‘’αποκάλυψη’’ της αλήθειας και για τη διάκριση του σωστού από το λάθος, είναι κοινή τάση των κοινωνιών στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η σημαντικότερη ανεπάρκεια της ‘’πίστης’’ για τον καθορισμό της ‘’αλήθειας’’ , είναι ότι απαιτεί την αποδοχή της ύπαρξης κάποιου ξεχωριστού, χαρισματικού ατόμου.

Η ‘’λογική’’, είναι το υψηλότερο επίπεδο θεώρησης για τον καθορισμό της αλήθειας. Για να χρησιμοποιήσουμε ένα συλλογισμό που να μπορεί να μας οδηγήσει ευκολονόητα στην αλήθεια, απαιτείται να κατασκευάσουμε μια λογική αλυσίδα με συνέπεια, που να αρχίζει με την σωστή αναγνώριση του προβλήματος, με μια υπόθεση και να καταλήγει σε ένα συμπέρασμα. Υπάρχουν, φυσικά, πολλές μέθοδοι και τεχνικές για αυτό.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε όμως ότι η λογική στην εφαρμογή της στο πεδίο της πολιτικής ιδιαίτερα έχει δυο μεγάλες αδυναμίες:
• Η πρώτη είναι ότι μερικές φορές η αλήθεια δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο με τη λογική επεξεργασία (ελλείψει διεξοδικής γνώσης ή ικανότητας εποπτείας)
• Η δεύτερη, είναι ότι παρ’ όλο που μερικές αποφάσεις φαίνεται να συμφωνούν με τη λογική, εν τούτοις εξακολουθούν να μην παράγουν αποτελεσματικές λύσεις (ολόκληρος κατάλογος από πλάνες έχουν εντοπισθεί στη λήψη αποφάσεων).

Για να είμαστε συνεπώς αποτελεσματικοί στη λήψη ρεαλιστικών και αποτελεσματικών πολιτικών αποφάσεων, (η αποτελεσματικότητα είναι το ζητούμενο στη πολιτική), είναι απαίτηση να εισάγουμε την ανάγκη επιβεβαίωσης των λογικά διαμορφωμένων συμπερασμάτων με μετρήσιμα εμπειρικά στοιχεία.

Στη πράξη διαπιστώνουμε ότι όταν τα πράγματα είναι φυσιολογικά, χωρίς ταχείες μεταβολές, χωρίς πίεση χρόνου και κίνδυνο (κατάσταση μη κρίσεως), τότε είναι πολύ πιθανότερο όλοι οι συμμετέχοντες, να απαιτήσουν σε μία κυβερνητική απόφαση μεγαλύτερη τεκμηρίωση και εμπειρική επιβεβαίωση για να συναινέσουν. Η πίστη υποχωρεί και παίρνουν τη θέση της η λογική, ο διάλογος και η εμπειρία.

Όταν όμως υπάρχει κατάσταση κρίσεως και πιέσεις (αληθινές ή τεχνητές) τότε ο ρόλος της ‘’πίστης’’ μεγαλώνει, ο χρόνος για διεξοδικές εξηγήσεις, διαλόγους, λογικά επιχειρήματα και εμπειρικές αποδείξεις μικραίνει και όλοι πιέζονται να ‘’πιστέψουν’’ στους ηγέτες (παλαιάς κοπής), και να συμφωνήσουν με τις αποφάσεις τους.

Ο ''σύγχρονος ηγέτης'' καλείται σήμερα, ακόμη και σε αυτές τις καταστάσεις κρίσεως, να προσπαθεί να μεγαλώσει το ρόλο των λογικών αποδείξεων, της διεξαγωγής γρήγορων διαλόγων (δεδομένου ότι βοηθάει η τεχνολογία) και των εμπειρικών επιβεβαιώσεων, αρνούμενος να υποκύψει στις λάγνες φωνές της αυταρέσκειας και του εγωκεντρισμού της μεσσιανικής πίστης, στις οποίες υποκύπτουν χωρίς συναίσθηση (αν δεν το κάνουν εκ προθέσεως) οι παλαιοκομματικοί ηγέτες σήμερα

ΓΙΑΤΙ Η ''ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ'' ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η ιδέα του πολιτικού ριζοσπαστισμού στην Ευρώπη στο νεώτερο κόσμο ξεκίνησε από την αντίληψη του διαφωτισμού ότι τα ανθρώπινα όντα μπορούν να είναι πραγματικά ελεύθερα.

Ριζοσπαστισμός είναι η ρήξη με το κατεστημένο, τις νόρμες και τα στερεότυπα του παρελθόντος. Δεν ταυτίζεται όμως με τις επαναστατικές ιδέες που επιδιώκουν να ανατρέψουν βίαια ή λιγότερο βίαια το κατεστημένο. Η ιδέα της επανάστασης ποτέ δεν ήταν το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ριζοσπαστισμού.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν πάντα η ο προοδευτισμός και η τόλμη του για την καινοτομία και την ώθηση προς τα εμπρός, επί τη βάσει ανθρωπιστικών αρχών και αξιών.

Η αποδόμηση από τη ρίζα τους, των παλαιών και μη αποτελεσματικών πρακτικών, δημιουργεί μεν μία συνολική τάση για ριζικές αλλαγές , απαιτεί όμως τον απόλυτο έλεγχο των αλλαγών αυτών ορθολογιστικά και με συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα. Μόνο έτσι θα μπορέσει να επιτευχθεί ο δίκαιος, σταθερός και συνεχής μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας ολόκληρης. Μόνο έτσι θα υπάρξει μετασχηματισμός σε περιβάλλον κοινωνικής δικαιοσύνης, με αισιοδοξία, κινητικότητα, παραγωγή νέων ιδεών, εφαρμογή νέων κατάλληλων και αποτελεσματικών λύσεων, με προοδευτική σταθερότητα.

Διαπιστώνουμε σήμερα ότι οι πλέον συντηρητικές δυνάμεις στη χώρας μας, (απολιθώματα του παρελθόντος από την πλευρά του ο καθένας), (πέραν της συγκυβέρνησης που πελαγοδρομεί), εμφανίζονται να είναι όχι μόνο οι παραδοσιακοί συντηρητικοί κομματικοί δεξιοί , αλλά και όλα τα κόμματα της αριστεράς, που κατάφεραν να κάνουν το όραμά τους ‘’απόλυτο στερεότυπο’’, αδυνατώντας να εκσυγχρονισθούν και να αντιληφθούν την πραγματικότητα.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ έχει τοποθετηθεί υπέρ των ριζοσπαστικών θέσεων που προκύπτουν από ένα πολύ καλό σχεδιασμό, που να μπορούν να εφαρμοσθούν από τους καλύτερους Έλληνες ανά τομέα, επικεφαλής ενός νέου προτύπου διακυβέρνησης, απαλλαγμένους από κάθε κομματικό χαρακτήρα.

Όπως γλαφυρά έχει πει πολλές φορές και ο Δ. Μπουραντάς: ‘’Δεν μπορείς με μερεμέτια να διορθώσεις τη κατάσταση σε ένα σπίτι που γκρεμίζεται, ούτε μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και να μας βγάλουν από το τέλμα αυτοί οι ίδιοι που ευθύνονται γι αυτό, αφού εξακολουθούν να κάνουν τα ίδια και να συντηρούν τις ίδιες αντιλήψεις’’.

Η χώρα μας θέλει ριζική αναδόμηση, με συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων και εκ βάθρων, που να μπορεί να ξεπεράσει αγκυλώσεις, παραδοσιακά στερεότυπα, ταμπού και αραχνιασμένες αντιλήψεις. Μία νέα πρακτική, ριζοσπαστική αντίληψη, που να μην φοβάται με πραγματισμό να υιοθετήσει τις βέλτιστες λύσεις, απ’ όπου κι’ αν προέρχονται.

Σας προσκαλώ λοιπόν στο συνέδριο μας την 15 Δεκεμβρίου ημέρα Κυριακή (11.00-18.00) στο ξενοδοχείο PARK (Radisson Hotel), στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, για να συζητήσουμε όλοι μαζί αυτές τις λύσεις και να προωθήσουμε τη ριζοσπαστική μας σκέψη.

ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ

Κάθε λογικός άνθρωπος ( χωρίς απαραίτητα να είναι οικονομολόγος), εάν είχε να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους που βασανίζει τη χώρα μας, εκτιμώ ότι θα έπαιρνε έγκαιρα τα παρακάτω πρακτικά μέτρα για την οικονομία .

Ας δούμε εν τάχει τι θα μπορούσε να κάνει αυτός ο λογικός άνθρωπος:

1. Δεν καθηλώνεις την οικονομία
2. Προσπαθείς να αυξήσεις τα έσοδα
3. Προσπαθείς να μειώσεις τα άμεσα έξοδα και να περικόψεις μη παραγωγικές και ελάχιστα λειτουργικές δαπάνες
4. Αλλάζεις το μοντέλο ανάπτυξης: “από την εσωστρέφεια στην εξωστρέφεια και από το χαμηλό κόστος στη διαφοροποίηση”.
5. Ενισχύεις τις εξαγωγές και απλοποιείς τις γραφειοκρατικές διαδικασίες ώστε να είναι γρήγορες και αποτελεσματικές.
6. Δημιουργείς μηχανισμό ουσιαστικής ανάπτυξης της οικονομικής και επιχειρηματικής διπλωματίας
7. Αξιοποιείς τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις και το θεσμικό πλαίσιο για να ελέγξεις τις εισαγωγές
8. Κινητοποιείς και αξιοποιείς το δυναμικό της διασποράς, σε ό,τι αφορά την προώθηση των Ελληνικών εξαγωγών.
9. Εκσυγχρονίζεις και μειώνεις το μέγεθος του κράτους.
10. Κλείνεις επιχειρήσεις του Δημοσίου που δεν είναι παραγωγικές και λειτουργικές και
11. Μετακινείς τους υπαλλήλους στα μέτωπα που είναι αναγκαία για την άμεση ή έμμεση αύξηση των εσόδων του κράτους (εφορία, οι μηχανισμοί για την αντιμετώπιση της ανεργίας, η αστυνόμευση, η καταπολέμηση της διαφθοράς κλπ).
12. Μειώνεις το κόστος διακυβέρνησης και των λειτουργικών δαπανών του δημοσίου στους τομείς εκείνους που εξακολουθούν αδικαιολόγητα να είναι υψηλές.
13. Μειώνεις τον αριθμό των συμβούλων, επιτροπών, ακολούθων, αυτοκινήτων κλπ,
14. Μειώνεις στο ελάχιστο (πολύ κάτω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο) τις επιχορηγήσεις προς τα κόμματα.
15. Κάνεις άμεση και ταχύτατη προσαρμογή των ηλεκτρονικών προμηθειών σε όλους τους οργανισμούς του δημοσίου και στις ΔΕΚΟ.
16. Μειώνεις ακόμη περισσότερο τις δαπάνες για ενοίκια που καταβάλει το Δημόσιο (υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες ακόμη με εκμετάλλευση ακινήτων Δημοσίου).
17. Μειώνεις τους μεγάλους μισθούς στο Δημόσιο που δεν δικαιολογούνται σε σχέση με τα καθήκοντα και τα έργα που επιτελούνται.
18. Σταματάς άμεσα την αναποτελεσματική όπως αποδείχθηκε πολιτική των οριζόντιων μειώσεων μισθών.
19. Λαμβάνεις άμεσα αλλά και μεσο-μακροπρόθεσμα μέτρα σε πολλούς τομείς , για την αποφυγή αύξησης της ανεργίας και την καταπολέμησή της, με συνδυαστικά και συντονισμένα μέτρα με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (εσωτερικούς, τοπικούς περιφερειακούς και Ευρωπαϊκούς), με βασική αρχή την επιδότηση της εργασίας και όχι αποκλειστικά την επιδότηση της ανεργίας.
20. Αναμορφώνεις το εθνικό πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ώστε να υπάρχει δίκαιη ρύθμιση στους μισθούς, στους όρους εργασίας, καθώς και στις αποζημιώσεις για απολυόμενους.
21. Εκμεταλλεύεσαι τα ‘’ασημικά’’ της κρατικής περιουσίας που δεν επηρεάζουν την κοινή ωφέλεια
22. Βελτιώνεις τους εισπρακτικούς μηχανισμούς στα φορολογικά έσοδα και μαζεύεις αυτά που χρωστάνε στο Δημόσιο από παντού.
23. Εισπράττεις τους επιβεβαιωμένους φόρους για όσους διαθέτουν μεγάλη περιουσία καθώς και καταθέσεις στο εξωτερικό (για αυτούς θα πρέπει να επιτρέπονται οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί).
24. Βελτιώνεις τη ταχύτητα επίλυσης των δικαστικών διαφορών και ιδιαίτερα την εκδίκαση των φορολογικών υποθέσεων που εκκρεμούν.
25. Ελέγχεις το συνολικό πόθεν έσχες όλων όσων έβγαλαν σημαντικά ποσά από τη χώρα τα τελευταία 5 χρόνια.
26. Κάνεις αναδρομικό έλεγχο του συνολικού ‘’πόθεν έσχες’’ (περιουσιακά στοιχεία και τεκμήρια διαβίωσης τουλάχιστον της τελευταίας εξαετίας) όλων των φορολογουμένων.
27. Καταπολεμάς τη φοροδιαφυγή και βρίσκεις τα παράθυρα που υπάρχουν στους θεσμούς γι’ αυτούς που φορο-αποφεύγουν.
28. Κατάσχεις τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν παράνομα και καταχρηστικά ως προς το Δημόσιο συμφέρον.
29. Καταπολεμάς την διαφθορά δημιουργώντας ειδική ανεξάρτητη και ενιαία υπηρεσία.
30. Καταπολεμάς την αδήλωτη και την παράνομη εργασία
31. Κάνεις συμψηφισμό στα χρέη μεταξύ Δημοσίου και πολιτών/επιχειρήσεων
32. Εξυγιαίνεις το χρηματοπιστωτικό σύστημα και απαιτείς από τις θεσμικές αρχές ελέγχων να κάνουν τη δουλειά τους στον αυστηρό έλεγχο των χρηματοπιστωτικών οργανισμών.
33. Εξυγιαίνεις το σύστημα δαπανών υγείας. Η ορθολογική μείωση στην δαπάνη φαρμάκων να γίνεται με γνώμονα την κάλυψη των ασφαλισμένων.
34. Κάνεις άμεση ολοκληρωμένη μηχανοργάνωση των υπηρεσιών υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, με ένα αξιόπιστο ενιαίο σύστημα, συνδεδεμένο με το TAXIS με αυστηρότητα στις ποινές για την εισφοροδιαφυγή και τη “μαύρη” εργασία.
35. Ξεκαθαρίζεις το σύστημα παράνομων συνταξιοδοτήσεων ή των υπερβολικά μεγάλων συντάξεων που δεν δικαιολογούνται από τις εισφορές και τα χρόνια υπηρεσίας και κάνεις επιτέλους σωστή καταγραφή για να μπορέσει να λειτουργήσει δίκαια και με ανταπόδοση το ασφαλιστικό σύστημα.
36. Σταματάς το καθεστώς συνταξιοδοτήσεων χωρίς να έχουν συμπληρωθεί τα 35 χρόνια εργασίας (πλην αυστηρά ιδιαίτερων περιπτώσεων όπως αναπηρία κλπ)
37. Εξυγιαίνεις και εκσυγχρονίζεις το ασφαλιστικό και κάνεις δραστικές αλλαγές, στην οργάνωσή των υπηρεσιών κοινωνικής ασφάλισης, και διοικητική στελέχωσή τους με τα ικανότερα στελέχη.
38. Δίνεις τη θεσμική δυνατότητα για μεικτή ασφαλιστική κάλυψη με συμμετέχοντες το κράτος, τον εργοδότη και την ιδιωτική ασφάλεια του δικαιούχου.
39. Εισάγεις στοιχεία κεφαλαιοποιητικού συστήματος στο μηχανισμό χρηματοδότησης. Κάθε ασφαλισμένος να διαθέτει ατομικό λογαριασμό και να έχει περιοδική ενημέρωση για τη συσσώρευση και εξέλιξη του ασφαλισμένου κεφαλαίου του.
40. Αξιοποιείς της περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων, με δυνατότητα αυτοτελούς εκμετάλλευσης υπέρ ενός εκάστου ταμείου.
41. Εκμεταλλεύεσαι κάθε παραγωγικό πόρο, όπως κανένα εκατοστό καλλιεργήσιμης γης να μην μείνει ανεκμετάλλευτο
42. Εκμεταλλεύεσαι το μέγιστο δυνατόν τους φυσικούς πόρους της χώρας με σοβαρούς επιστημονικούς και ορθολογικούς περιβαλλοντικούς όρους.
43. Ολοκληρώνεις τον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό με αναπτυξιακό χαρακτήρα ταχύτατα και ξεκινάς πολεοδομήσεις νέων περιοχών και επεκτάσεις των υφισταμένων σχεδίων, έτσι ώστε να υπάρξει προστιθέμενη αξία σε περιοχές που προσφέρονται για μεγάλα οικιστικά προγράμματα.
44. Θεσμοθετείς άμεσα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα απελευθέρωσης μέχρι το 2015 όλων των αγορών εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και όλων των κλειστών επαγγελμάτων.
45. Τιτλοποιείς την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου και αξιοποιείς τους τίτλους για τα χρέη του Δημοσίου.
46. Εκμεταλλεύεσαι κάθε ευρώ από κοινοτικά κονδύλια για παραγωγικές μόνο επενδύσεις
47. Βελτιώνεις το μηχανισμό εκμετάλλευσης των κοινοτικών κονδυλίων με ειδικούς επιστήμονες που βοηθούν όσους υποβάλλουν αιτήματα για παραγωγικές επενδύσεις ώστε να υποβάλλουν πλήρεις και ρεαλιστικούς φακέλους.
48. Ελέγχεις τον βαθμό προόδου και απόδοσης των επενδύσεων αυτών
49. Αλλάζεις και εκσυγχρονίζεις το θεσμικό πλαίσιο για προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων. Απαιτείται ο συντονισμός με βασικούς Διεθνείς παράγοντες, Διεθνείς Οργανισμούς, Διεθνείς Συνδιασκέψεις, κυβερνήσεις μεμονωμένων χωρών, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κλπ.
50. Ενισχύεις το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων στα μεγάλα έργα με ουσιαστικές και πολλαπλασιαστικές ιδιότητες στην απασχόληση και την ανάπτυξη.
51. Δημιουργείς ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή που θα αναλάβει τη δημιουργία νέου εθνικού φορολογικού συστήματος που θα βασίζεται σε δύο βασικούς Κώδικες: 1) Κώδικας Φορολογίας (Φορολογία εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων, Φ.Π.Α., Φορολογία κεφαλαίου και Λοιπές φορολογίες). 2) Κώδικας Φορολογικών Υποχρεώσεων Ελέγχου και Κυρώσεων (Κανόνες Διενέργειας Συναλλαγών, Φορολογικές Έλεγχος και Κυρώσεις για τους παραβάτες της φορολογικής νομοθεσίας).
52. Θεσμοθετείς τη Καθολική εφαρμογή του «Πόθεν Έσχες».
53. Μειώνεις τη φορολογία των επιχειρήσεων και των νομικών προσώπων στο 20%, που είναι περίπου ο ευρωπαϊκός μέσος όρος φορολογίας των επιχειρήσεων.
54. Σταματάς το αναποτελεσματικό και άδικο καθεστώς της προκαταβολής φόρων
55. Βελτιώνεις το μηχανογραφικό σου σύστημα ελέγχων και είσπραξης εσόδων και Εγκαθιδρύεις αποτελεσματικό και διευρυμένο σύστημα ηλεκτρονικών συναλλαγών,
56. Καθιερώνεις μία δίκαιη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας με ένα μόνο φόρο.
57. Βελτιώνεις το σύστημα ελέγχων και απόδοσης ΦΠΑ
58. Μειώνεις τους έμμεσους φόρους στο τουριστικό προϊόν
59. Μειώνεις τα τέλη στα αεροδρόμια για να μειώσεις τη τιμή του τουριστικού προϊόντος
60. Μειώνεις το ΦΠΑ στην ελάχιστη κλίμακα στα προϊόντα πρώτης ανάγκης, στη μεσαία στα ευρείας κατανάλωσης, και στην υψηλή στα εξεζητημένα είδη πολυτελείας.
61. Ελέγχεις αυστηρά τις offshore εταιρείες.
62. Προωθείς την κοινωνική οικονομία με συντονισμό από τους κατά τόπους δήμους σε όλη την Ελλάδα
63. Ενεργοποιείς την ομογένεια με σοβαρά και σταθερά κίνητρα για να επενδύσουν στην Ελλάδα
64. Φορολογείς τα κέρδη της Ναυτιλίας όπως κάνεις και με τον Τουρισμό.
65. Καταπολεμάς το λαθρεμπόριο και τη δασμοδιαφυγή
66. Καταπολεμάς τις πρακτικές ελέγχου των τιμών της αγοράς από καρτέλ και μεσάζοντες
67. Σταματάς επιτέλους να επαναπαύεσαι και να βασίζεσαι στη δυνατότητα εξωτερικού δανεισμού, που πρέπει επιτέλους να σταματήσει με αποφασιστικότητα.
68. Βάζεις συνταγματική απαίτηση για μη ελλειμματικούς προϋπολογισμούς και αυστηρό απολογισμό για την συμμόρφωση στο τέλος του χρόνου.

Ας προβληματισθούμε ποια από όλα αυτά έχουν γίνει και ποια όχι και θα καταλάβουμε γιατί μετά από 4 χρόνια εξακολουθούμε να είμαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση, ενώ άλλες χώρες βγαίνουν από τα μνημόνια.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : ‘’Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ’’

Βλέποντας το επίπεδο πολιτικής εκπροσώπησης της χώρας μας από τους πολιτικούς στις τελευταίες συνεδριάσεις των Ευρωπαϊκών οργάνων, άνοιξα τις σημειώσεις που κρατούσα κάθε φορά που είχα την ευκαιρία να βρεθώ σε διεθνή πολιτική εκπροσώπηση της χώρας μας.

Υπάρχουν 5+1 κατηγορίες εκπροσώπησης με βάση τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των επιχειρημάτων και της εν γένει τοποθέτησης των πολιτικών από κάθε χώρα.

1. Χώρες που κάνουν ηγετικές τοποθετήσεις και παρεμβάσεις, που παρακινούν τους άλλους να υποστηρίξουν τις θέσεις τους, όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Ρωσία, η Γερμανία, κλπ.
2. Χώρες που τοποθετούνται ή παρεμβαίνουν ενεργά, με σκοπό να προβάλουν στη διεθνή κοινότητα το σημαντικό ρόλο τους, τι έκαναν και πόσο χρήσιμες είναι οι ενέργειες τους, όπως οι Δανοί, οι Ολλανδοί, οι Νορβηγοί, οι Πολωνοί, οι Ούγγροι κλπ
3. Χώρες που τοποθετούνται και παρεμβαίνουν πάντα με σκεπτικισμό, εκφράζοντας αναπάντητους προβληματισμούς και ερωτήματα, όπως η Ισπανία, η Γαλλία πολλές φορές, οι Σλοβάκοι, κλπ.
4. Χώρες που αναφέρονται σε όλα τα θέματα με γενικές αρχές, Ευρωπαϊκές ή πανανθρώπινες αξίες και αποφεύγουν να τοποθετηθούν συγκεκριμένα ή να γίνουν δυσάρεστες στους άλλους φανερά, όπως το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο κλπ.
5. Χώρες ‘’χαζοχαρούμενες’’ που οι θέσεις τους εκφράζονται με μια ελαφρότητα και με μία διάθεση υποβάθμισης των ζητημάτων όπως η Ιταλία, η Ισπανία πολλές φορές κλπ.

Και:

6. Η Ελλάδα, μία κατηγορία από μόνη της:

Με λίγες λέξεις η στάση των πολιτικών μας εκπροσώπων χαρακτηρίζεται από ‘’ανασφάλεια, υπεκφυγή, αοριστία και για εσωτερική κατανάλωση’’. Οι παρεμβάσεις τους, είναι ως επί το πλείστον ‘’τρομαγμένες’’, ‘’σαστισμένες’’, που συνήθως διαβάζονται αμήχανα από ένα κείμενο (statement) που έχουν ετοιμάσει άλλοι (ευτυχώς που υπάρχουν ικανοί διπλωμάτες).
Η προσπάθεια των πολιτικών εκπροσώπων είναι ως επί το πλείστον να καλύψουν τα κενά γνώσεων και προετοιμασίας τους, την απροθυμία της Ελλάδος να τοποθετηθεί ενεργά στα προβλήματα, με μία συμπλεγματική ανάγκη να υπερτονισθούν και να αναγνωρισθούν από τους άλλους οι Ελληνικές ιδιαιτερότητες και πτυχές των ζητημάτων.
Η όλη εικόνα που δημιουργείται είναι ότι μας ενδιαφέρει να μιλήσουμε με το βλέμμα στο εσωτερικό της χώρας μας και όχι ως τοποθέτηση-παρέμβαση χώρας που έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της και μετέχει ενεργά στο διεθνές γίγνεσθαι, διεκδικώντας για τον εαυτό της κάποιο σημαντικό ρόλο.